Anarchy of a Wolfheart: Crippa Almqvist

Crippa Almqvist, January 1996, Berlin

Crippa Almqvist is Swedish artist who lives and works in Berlin since he moved in 1996, he says he is an ‘The Incredible Strange Creature Who Stopped Living And Became Mixed-Up…with weird comix.” and not unfair either; he is one of the most interesting profiles in europian modern comix movement with his splatter lines, laconic humor, collabrations with different artists, old school punk attitude and Garfield abstractions. Also he is an important part of the Berlin based underground comics festival Bilderberg Konferenz, a DIY comic feast that makes many talented artists have found their way to an international audience.

And now is the time to talk and get to know this festival’s creator artist Crippa Almqvist and let’s see what he will tell us!

A Garfield Rip-Off by Crippa (2023)

“And nowadays I fast get bored of having to write and post the same ol’ shit again and again all over the place on social media. It feels like I’m trying to shovel my own shit into people’s throats ’til they f**kin’ choke. It’s veeery annoying.”

Hello Crippa, we have been following your drawings and comics for a long time. For readers who don’t know you, would you like to tell a little about yourself?

I was born on the 6/7-67 in a small town called Finspång, just outside of Norrköping in Sweden, by two Finnish parents. There I lived my first 2 years before moving to Västerås. It was in Västerås I lived my important part in life called childhood and teenage ..and it was also there I discovered comix and punkrawk. In January 1996 i moved to Berlin, Germoney, where I’ve been living for over 27 years. I was a Finnish citizen until 1989, when I changed it into getting a Swedish citizenship. This just to get rid off having to do the mandatory Finnish army service. ‘Cuz there I would’ve been forced to cut my then very long hair to become really short. (Hmm, is this enough of “telling a little about myself?”)

When have you been started to interested in art? What drew you to this underground comics adventure?

I became interested in so called “comic art” at the early age of 4-5 years in 1971-72. It was then I discovered kids’ comic books like Pellefant, Bamse and Peo, which I loved even though I couldn’t read. Then after I learnt how to read, I moved on to classic Franco-Belgian comics such as the Smurfs, Spirou, Asterix, Lucky Luke, Gaston and of course Hergé’s Tintin. But my absolute fave was the great Swedish adventure comic “Felix” by Jan Lööf. And it still is, actually. Well, at least one of them. Felix is known as the Swedish Tintin, but has a more typical 1970s radical left wing political view that nearly all Swedish childrens culture had around that time. Especially most stuff made for kids on TV. Jan Lööf was also part of the great classic Swedish TV-series called “Tårtan” (=The Cake), plus he made an amazing stop-motion series called “Skrot-Nisse” (=Scrap metal-Nisse). But I wouldn’t say that “Felix” was an underground comic, even if Jan Lööf probably was quite inspired by some American underground comic artists, I guess. Felix is more an all-age adventure comic, just like Tintin, but drawn in a black and white really cool and somewhat naive style. It was first in 1979 that I discovered real underground comix. And like most other people it was by seeing iconic comic drawings such as “Keep on truckin’ “ by Robert Crumb.

Crippa Almqvist x Zeke Clough collabration drawing

“Cuz I know that when I see other people just using social media to always sell something, it then has a pretty negative effect on myself. That I then chose not really to follow and read what they post up.”

Was it punk rock scene or comics that drew you to the underground publishing? What types of fanzines have you published so far apart from comics?

Well, I started to draw comix before I even knew what punk was. As an 11 year young kid I dreamt of creating my own Tintin/Felix- character who would experience weird adventures full of thieves and monsters that then would be released in album format by Carlsen Comics. It never happened. In 1979 Semic started an amateur comic book called “Svenska Serier”, to which I was about to send in my comics. And even if I knew about Swedish comic zines after reading some issues of Thud! (now called Bild & Bubbla), I still never actually thought about doing my own comic zines.

Crippa’s cover version of a page that Jan Lööf made for his comic book “Felix och Varulven” (=Felix and the Werewolf). Crippa made this cover version as a homage to Jan Lööf for the absolute first Bilderberg publication in 2015.

Modernes PoP nummer 1 (1981)
Crippa Almqvist, Krister Dahlberg and Conny Kronholm from the punkband called “Syrebrist” 1982

It was more after I got into punk in 1981, and having bought my first ever punk zine called “Modernes PoP” (from my hometown Västerås), that I came up with the idea of making my own punk zine called “Muzik Zwett”. I made an interview with a punk band called Slobobans Undergång after they had played a gig in Bryggis 1982. I also made a letter interview with another punk band from Gothenburg called Sötlimpa, and of course an interview with my own band called Syrebrist. (I was singing and played a 2-stringed bass, while Krister Dahlberg played drums and Conny Kronholm was on guitar and vocals. We all then were 14-15 years young kiddie punx.) When it got time to print the zine, I noticed it wasn’t gonna be as easy as I thought. I had hoped that I could sneak into the schools photocopy room, and there use their copy machine for free. That didn’t work out. Around this time there wasn’t as many copy shops as there is now, and the only place I found with a Xerox was way too expensive for my poor economy. So I ended up doing just one lousy copy of the zine for myself. Sadly this only copy got thrown away by my dad, and is now long gone forever. The zines I’ve made afterwards has all been comic zines. Some I’ve done alone, and others has been made together with the people I’ve drawn the comix with. For example “Dollmatrix Rrrrawk” I released together with Zeke Clough and Marc van Elburg. And “Skinny Mummy” was released with Zven Balslev in 2 different versions.

Swedish Punk Compilation Tape dated in 1985 which Crippa Almqvist was playing tambourine and singing in the background with Panikbazill band at the songs 3, 4, 5 and 6 on the first side, side A..

A page taken from Cripps’s comic called “xXx-Files – You Can Do What You Want” (2016)

Bilderberg zine (2022)

“The whole process of doing a zine from drawing the comix to doing the actual layout, photocopying, folding and stapling is pretty fun. It’s more the actual part of selling and getting rid of those finished zines that is a pain in the ass. It then feels like I must turn myself and the zine into becoming some kind of marketable product.”

And nowadays I fast get bored of having to write and post the same ol’ shit again and again all over the place on social media. It feels like I’m trying to shovel my own shit into people’s throats ’til they f**kin’ choke. It’s veeery annoying. ‘Cuz I know that when I see other people just using social media to always sell something, it then has a pretty negative effect on myself. That I then chose not really to follow and read what they post up. Well, I know I could also trade my zines with other people and get their zines. I have also done that. And yeah, of course there’s many great zines being made, but let’s be honest here. There’s exist plenty of shitty zines. Really boring ones that is a sad excuse for cutting down trees in the rain forest just to produce shitty zines out of. And trust me, my flat is full of them. I absolutely prefer to send in contributions to different anthologies, and let those people take care of this boring part of selling them.

From Bilderberg Konferenz
‘CRIPES! #2’. A 54-page zine (2022)
One of the panels Crippa made to “Skinny Mummy”. A comic that was drawn in collaboration with Zven Balslev in two different versions.

I’m pretty content nowadays being a part of Bilderberg, where I just can draw my comix a bit with the layout ..and then having all those zines to be given away for free to all people attending our Konferenz. Easy peasy. Btw, the last years topic for our Bilderberg publication was actually “Underground comix/DIY punk/Zine culture”, so finally I’ve now been part of releasing a punk zine as well. And it was fun to do, and it also became a really good zine. It seems like many others also liked it very much, so I now might continue to do a spin-off to our Bilderberg publication. Well, of course we will continue to do the annual zine/book for the actual festival. Our annual publication which always will investigate different genres of comics. We already been having topics such as Garfield, Chick-tracts, cross-gender Tintin(a), autobiographical Tijuana Bibles etc. But hopefully we now will continue to do a punk zine with 1 or 2 issues per year. Zines with a good mix of underground comix and art ..and interviews, articles and record reviews etc. We still haven’t decide a name for it yet, but maybe it’ll be ..uh!, “Bilderburger”, or something.

Some exquisite corpses by Crippa Almqvist
Colorful collaborations together with Daniele Murtas and Wolfie Wolf and my 11 year old Crippa Almqvist
Colorful collaborations together with Daniele Murtas, Wolfie Wolf and my 11 year old Crippa Almqvist

Do you have an academic education or are you a self-taught artist?

Naah, I have absolutely no education at all. Autodidact. I started to draw in a very early age, and then just continued to draw in my own quite stiff style. Well, I sometimes did try to copy other comics when I was young. It was humor comics like Knasen/Beetle Bailey by Mort Walker, and Don Martin in Svenska MAD. Yeah, you know ..stuff like that.

Crippa x With Karla Paloma no.2 (2019)

I had the chance to get to know you with those symmetrical portrait drawings you produced with different artists, I love the flutter on these faces. Did you produce these for a specific project or were they purely arbitrary?

Well, I don’t know exactly which of all the exquisite corpses & -faces you now mean, but I guess it might be those that was included inside our Bilderberg adaption of “HansWursts Hochzeit” by Goethe. If so, then they were all drawn together with my fellow BK conspirators Al, Daniele, Mat, Fufu and Karla for that portrait gallery which you found in the middle of the story. Goethe wrote a list of nearly 200 wedding guests with funny names, so there was many portraits that had to be done under that summer. All these portraits should be drawn as homage to Basil Wolverton and his spaghetti and meatballs school of cartooning. I thought if some of those portraits would be drawn as exquisite corpses ..that it then would produce some really funny grotesque looking faces. And yeah, it sure did.

Then, when I started to browse through your comics, I realized that you had been dealing with these jobs for a long time. Would you describe yourself as an illustrator or a comic book artist?

Dunno. Probably as a cartoonist when I draw comix, and maybe illustrator when I just draw stuff. But I think I’ve actually never called myself an illustrator. Sounds pretty ..uhhm, “pretentious” to me. Same goes for the word artist. You know, like:

-“Hellö, I’m Crippa. And I am an aaawrtist!” Naaah, I just draw silly comix, so that makes me a cartoonist, I guess. But hmm, mostly I just say that I draw comix.

Two pages taken from the Bilderberg DIY Punk Underground Comix Zine in 2022. Left: Mat Pogo / Right: Crippa Almqvist & Wolfie Wolf
A page from Crippa’s Autobiographical Tijuana Bible called “Love Sucks …but Loves Suck”, which he did for the Bilderberg publication in 2021

How do you publish your works? Were there any magazines you drew regularly? Or are you more active in independent publishing and fanzine world?

I selfpublish my own comix under my own label called “DeepPressInk”. These zines has all been photocopied, since I have a genuine love for such cheap and great looking punk aesthetic. Otherwise most of my newer comix has been published by Bilderberg in different printing techniques. Everything from Xerox and laser print to risography and offset. I also have contributed with comix, drawings and collages to the great Dutch successful megazine called “Kutlul”, which is edited by fellow Bilderburger Dirk Verschure and Joost Halbertsmaa. I’ve never drawn regularly for any magazine, and I think I never will. This since I presume no-one will ever ask me for doing so. And I’m still happy doing independent D.I.Y. publishing in the fanzine world.

Bilderberg Konferenz 8 Poster (2022)

I want to talk a little bit about Bilderberg Konferenz. How long have you been organizing this Berlin-based comics festival?

Me and Oska Wald already started to talk loosely about doing our own festival in 2010, but never really came to it. Then in the springtime of 2015 we both felt that we had enough of all the existing comic festivals in Berlin. We thought they were just getting more and more lame. It felt like they tried so hard to be taken seriously, and were more directed to commercial graphic novels, than they really cared about the Berlin underground comix scene. Me and Oska had just been to the Millionaire’s Club in Leipzig, and thought that such cool underground zine festival was exactly what Berlin was missing. A festival that would show people how much both underground comix and punkrawk has in common with D.I.Y. attitude. Berlin also has a very much alive and thriving punkrock scene, and we both personally know many people playing in bands here. Especially Oska, since he himself plays in both Chuckamuck and Die Verlierer. And of course we also know most of the other underground comix artists living here in Berlin. So we asked them one by one if they wanted to join, and soon we were a loose group of over 10 people. Our first festival was on the 23rd of September in 2015. It turned out great, and we all had a real cool time, so we decided that this we had to continue doing. And that’s how it started.

EGG MAN on top of the World !! (2022) Bilderberg Konferenz

“…it’s exactly this somewhat anarchist approach with a slight chaotic feel to it, which also is what makes that certain charm of the whole Bilderberg Konferenz.”

You mentioned that you work as a group of near 20 people as Bilderberg-Konferenz, would you like to talk about how you act as a team and the division of labor?

Well, we’re a loose group of around 15-20 people, with no leader. Everyone has as much to say and decide what we will do in a most democratic way. The inner crew members who mostly attend our meetings are the following:

Me, Oska Wald, Al Burian, Hannes Niepold, Andrzej Wroblewski, Fufu Frauenwahl, Dirk Verschure, Caro Wedekind, Daniele Murtas, Shou, Harald Kuhn, Vinz Zurwesten, Tinet Elmgren, Mariana Acebal Rodriguez, Cristina Vivez Brozgol, Ernesto Lucas HO, Romig Le Ourle, Ricaletto, Charlie Ramsbrock and Christian Zomber.

Then we also have a couple of outer crew members who never attend our meetings. This since they have no time for it, or they don’t even live here in Berlin. There’s been some people coming and going as well. Being a loose group with no leader can sometimes lead to unnecessary misunderstandings. Still we’ve managed to now do 8 festivals, with as many publications. That’s 8 festivals with even more great concerts. On our meetings we try hard to become a more functional team that divides the things between us. It’s not that easy, since we all get older, and some also have other real jobs and families to support. Still I think we’re just getting better organized for each year that goes. I presume it’s exactly this somewhat anarchist approach with a slight chaotic feel to it, which also is what makes that certain charm of the whole Bilderberg Konferenz. Please also remember that when I now talk about Bilderberg, that I’m then just speaking for myself, and not for the entire group. ‘Cuz we sure are a group of very many different individuals.

Bilderberg Konferenz group photo in 2018

Johnny and the Rotten (2022) Bilderberg Konferenz

What kind of difficulties do you encounter when organizing a festival without sponsors?

I wouldn’t say that there’s any more difficulties as if we actually would have sponsors. Well, maybe with sponsors we then wouldn’t have to pay for the beer and drinks out of our own pockets. I mean, we probably could ask some local brewery to sponsor us with free beer, but that would then just mean having their shitty logo plastered all over. Maybe even having their logo printed in our publication. And how very un-R’n’R would that be on a scale from 1 to 10? I’d say 11. We’re quite OK with paying everything from our own pockets, just so we don’t have to see any such stupid logos in our publication or elsewhere. And as long as we get enough money from the Zwangsspende and selling beer to cover all the costs for rent, PA, paying the bands a little money and for the printing of the book/zine and hopefully also having spare money over for next years festival ..yeah, that’s good enough for us. We all do this for the fun of it, and not for earning money. We just want to create a fun festival for everyone with rawkin’ bands, and release a great zine/book that goes with it. This also to show others that it actually is possible to create an uncommercial event, if you just find a bunch of like-minded weirdos who all are willing to work for free.

A Garfield detournement by Crippa

Do you have any advice for young people who want to organize similar events?

Just do it. Find enough friendly weirdos with a similar interest, and then just do it. You don’t have much to lose really, and absolutely more to win. ‘Cuz it actually isn’t thaaaaat difficult to start an underground comix festival, if you just set your mind to it. Of course it’s good if you find a place with cheap rent to have it. And maybe knowing people who play in bands. A comic festival is mostly fun, but can become a bit boring after some hours if there’s nothing more for people to see there than just comix. Like having great bands playing. Or people doing amazing live animations. Or people doing some kind of vaudeville circus show. Or showing animated short films. The more fun different weird stuff going on ..the better.

How many times has the Bilderberg Konferenz been held so far?

As I already mentioned before, then our first Konferenz was on the 23rd of September in 2015, and we’ve done an annual festival ever since. This year will be our 9th festival. So yeah, next year in 2024 we will actually have our ..ta-daa!, 10th anniversary. Yay! ..time to celebrate!

Poster: Bilderberg Konferenz 6 (2020)
Crippa Almqvist

“We want every underground comic artist all around the World to become a part of our Bilderberg Konferenz.”

We know that there are many different comic book festivals organized throughout Europe, as Bilderberg Conference, are there any points that you think make your festival special in Germany and continental Europe?

Well, I don’t wanna come off as a used car salesman here by saying that our festival is sooo veeery special. I just honestly think it rawks. Yeah, much more compared to the others here in Berlin. This due to that we not just have tables full of great comic books and -zines, posters, t-shirts etc, but also a lineup of really great rawkin’ bands playing. And often having Shou doing her amazing live animation, and also Ernesto entertaining us all with his unique and most wonderful personality. Hopefully our festival shows people how much underground comix and good ol’ punkrawk has to do with the genuine D.I.Y. culture. This by seeing how things actually can be done just for the love of doing cool stuff for yourself and others, more than doing it for a profit. I think we share a similar D.I.Y attitude as other underground comic/print festivals such as Crack in Rome, Gutter Fest in Barcelona or F**k Off Angoloueme in France etc.

Is there an opportunity to participate from abroad, or are only local artists included?

We’re absolutely open for having other underground comic artists from all around the world to participate in our festival. Except that we can’t pay for the travel or hotel rooms for them to come and stay here. But there always will be free tables for people to come and sell their own zines, books and stuff. No charge, ‘cept that it would be nice if they would give a free copy of their comic book/zine to our comic collector Andrzej, which then would end up as a contribution to our Bilderberg archive in the back room.

Is there any fixed date for the next festival?

Yes, this year, like always, it’ll be on the same weekend as the Berlin Marathon, which will occur on Saturday and Sunday the 24th/25th of September 2023.

Thank you very much for informing us about this interesting festival, which is not mentioned much on the internet in terms of preserving its authenticity.

Well, we like to keep a somewhat low profile on social media, since this is part of our secret Bilderberg image. There is some of us who have a genuine disgust for social media. Well, you still can find us on FB. There’s also a blogspot, but I guess there’s no one who’s updating it. We had an Instagram account, but closed it since a very stupid and most unnecessary incident happened some years ago.

Is there a political side to dealing with printed media and fanzines in this age where digitalization, internet and social media surround us and push the limits in a totalitarian way? If there is, what is it, can we learn? I don’t think you chose the name Bilderberg Konferenz just for a joke.

Well, we didn’t chosed the name Bilderberg Konferenz just as an unfunny joke. The German word “Bilderberg” also means a “mountain of pictures” in English, which fits perfect. Plus most of us Bilderberg’ers do have a somewhat radical anarchist/autonom point of view, as opposed to that other Bilderberg Group. So yeah, if now that evil capitalist elites can have their own boring Conference with God knows what evil, corrupt plans they talk about there ..well, then also we can have our most elitist underground comix Konferenz to reach World Domination. The word “elitist” is tongue in cheek. Or it? I forgot. Maybe it isn’t. Hmm, but are we not actually the very elit of the Berlin comic scene?

Q: Are we not men?

A: No, we are D-evolution.

We want every underground comic artist all around the World to become a part of our Bilderberg Konferenz.

Collabration drawing by Crippa Almqvist & Fufu Frauenwahl

“…we’re probably already doomed.”

I think and feel that we live in a century where value judgments are overturned in many respects, including in the field of culture and art, and societies are drugged.

-You mean that Television is the drug of a nation? the revolution will not be televised? Or that Big Brother ain’t watching you mate. It’s you .. you’re watching him. Or do you mean that information wants to be free? Internet maybe started as some kind of real revolution there in the 90s, but the leeches in power very soon took care of that. Nowadays it’s more used to stupify people, and keep ’em busy with their egos.

I am trying to draw attention in my own publications and in the events I organize to the fact that a bondage has emerged especially with the digitalization that has developed since the 2000s. Even though you live in a relatively rich and democratic country like Germany, don’t you think something’s wrong?

Well, I will now just speak for myself, and not for all the others in Bilderberg.:

Yes, I am pretty sure that there’s something seriously wrong with the state of the World, and how it has been ruled these last couple of thousand years. I sometimes would even go so far to say that we’re probably already doomed. There was a time when I was afraid of the coming apocalypse. Not anymore. I’d say that the human race has sadly now become sooo very stupid that we actually deserve whatever apocalypse that is approaching us. We humans do all know better deep inside ourselves, and this since a very long time, but still we’re chosing to continue rape and kill our Planet. To really save the Earth would mean that we ALL have to start living in a complete new way from how we are used to. I think most people like to say that they are willing to do so, but when it comes to a real change of lifestyle they never will. Most humans has now sadly become so very used to their comfortable modern lazy lifestyle. A lifestyle of having Deliveroo to deliver their food; or taking an electro-scooter for buying a packet of cigarettes just around the corner etc. I should stop here before I come off as a negative ol’ geezer who has lost every bit of hope that the human race ever will wise up.

Chuckamuck ‘Men kiosken runt om hörnet där jag bor’ 2021
Crippa Almqvist (A photo taken just after they closed the Bilderberg Konferenz in 2016, and was all just about to go home.)

“Cuz most young people of today seem to be very self-absorbed having extreme ego problems. They just care more about what other people think of them and how they look, than they ever will care about the environment.”

If we consider that Germany where in the past serious radical left organizations sproud such as R.A.F., S.P.K. can we talk about a real counter-culture for Berlin (today) has a strong political ground like in the 60s and 70s?

Well, we can talk about it if you want, yes. Except that I was born and raised in Sweden, and not in West Germoney. But I sure grew up knowing the existence of R.A.F. in Sweden as well. One of their so called commandos took hostages in the West German embassy in Stockholm 1975. And then later another commando planned to kidnap the swedish foreign minister Anna Greta Leijon, in exchange for some R.A.F. members to be released in 1977. When I was a young naive teenager I kind of had strong sympathies for R.A.F., and also for Brigada Rosso, I.R.A. etc. ..but I can’t say I still have. I think Ulrike Meinhof had some very intelligent things to say, but can’t say the same about Andreas Baader. It seems like he more wanted to be some kind of terrorist rockstar. I presume he just wanted to get laid by as many radical left-wing hippie chicks as possible. Well, nothing wrong with that maybe.

Crippa Almqvist “Kein Mampf!” 2013

When it comes to if it exists a counter-culture with a strong political ground right now here in Berlin, then I think I am not the right person to ask. I do know that there is many young people who support Fridays For Future, Extinction Rebels and die Letzte Generation. In a way it makes me happy to see that there IS young people who DO care about the climate crisis, and who actually do wanna save our Planet. But I can’t really see their point of throwing instant mashed potatoes on artworks inside Museums to make people more aware of the seriousness of the climate change. I think the majority of that grey mass of people they want to reach with their actions ..mostly is people who follow shitty media such as Bild, RTL2, Berliner Zeitung, PRO 7 and their way on how to spread news. Meaning that the grey majority will think that die Letzte Generation just do imbecile and very annoying actions, instead of raising more concern about the climate change. And when I sometimes on a Friday evening go with the U-bahn, and there must hear what young people around me say, and see how they behave ..well, then I lose all my hope for the young generation pretty quick. ‘Cuz most young people of today seem to be very self-absorbed having extreme ego problems. They just care more about what other people think of them and how they look, than they ever will care about the environment. But maybe all young generations before has always been this very shallow? Naaah, I don’t think so. Never this amount of shallowness.

A message from Crippa

“Make comix NOT conflicts.”

What can be done to create a serious alternative to the current techno-industrial system, what would you recommend, beyond creating its own economy by making all this sub-culture and punk-rock adventure into a show?

I’m not really sure if I understand your question here, but I guess I’d say that more people should actually start to think even more about their own attitude to what they consume. I know many friends telling me that they’re sick’n’tired of consumerism, and the way how capitalism produce crap products that just rapes and kills our Planet. Still I sometimes see exactly the same people themselves buy completely unnecessary shit. Everything from new entertainment products, to cheap souvenirs as presents when they are tourists. But hmm well, to each their own, I guess. I don’t wanna come off as someone telling other people how to live their lives. This I did enough when I was young and thought I knew everything. But at least people could think a bit more about not consuming too much crap they don’t really need, or not even having the money for. “People buy things they don’t need for money they don’t have to impress people they don’t like”.

Crippa Almqvist

Well, just one last thing for people to think about: Maybe that all the money people actually would save from not buying unnecessary crap products, they instead could use to try making some of their dreams come true. Maybe buying a li’l cottage in the woods, and there live together with a bunch of friends and a couple of cute cats? Or perhaps releasing a nicely printed big fat book with all the best comics that they have drawn? Hmm, this maybe even I should do? F**k yeah. R’n’R.

As Bilderberg Konferenz, is there any Utopia you want to share with us, people?

Uff!, that sure is a question which I probably could continue to ramble on for hours and hours. But I better not. I just would like to say this: Make comix NOT conflicts.

DoN Toraneko ‘Mad Foxes Video Club’

Thank you very much Crippa for the interview, I tried to ask and learn as much as I could as Löpçük Fanzine, Thank you on behalf of all readers for informing us from such living city in Europe like Berlin, from the depths of the underground. If you have anything to add, please do.

Hmm. Buy my comi..more spaghetti. And don’t forget to eat your vegetables. Cheers.

For communication:

Crippa Almqvist

Bilderberg Konferenz

Invisible Chains of the Economic Warfare

Jeremy Profit ‘Bank’ 2005 (Negative)

*In 1971, during president Richard Nixon rule, the monetary system was changed. According to this, the paper currency would not be backed by gold and silver; instead, it would be backed by the so-called power of U.S. government. It means that the “money” would be created in any amount arbitrary by the government and FED (Federal Reserve) partnership. This incident called Nixon Shock effected other countries and now all the governments in the world create pieces of papers with numbers on them, but no intrinsic value.

Excerpt from the book “Masters and Slaves” by Hamza Yardımcıoğlu

In fact, “money” which is in the center of all our lives is not money. We just believe so. Money has not being used in the world since 1971. We use something called fiat currency” instead, pieces of papers with no intrinsic value. The money is gold and silver and it had been so during history. For thousands of years!

Let’s say you give your coat to a dry cleaner. And he gives you a piece of paper as delivery receipt. You will give it to him the next day and take your coat back. In fact that paper has no value unless it is backed by your coat. The valuable thing is the coat. And “paper money” is like this. It has to be backed by gold and silver. And it was like this in the past. But now the monetary system in the world is totally different.

The Latin word “fiat” means “let it be done”. Some people say “let it be money” and then the so called money is created. Then it is given to business man, to workers, to house buyers, etc. as debt. So they suddenly become slaves and work for the money creators, in order to pay back that imaginary stuff. This system is totally based on illusion. In fact, there is no money there. In this monetary system which is depended on its masters’ will, these pieces of paper are suitable to be manipulated, and the manipulation is literally what is being done. The value of the so called money melts down time by time. So the peoples lose their purchasing power in each money creation. But you never hear the news about this regular creation on tv or anywhere else, although it is so important for public. You lose your savings and get poorer even without noticing, each time they create extra “money”.

Actually, money is a great invention. It makes life easier. You can store your savings within money. For example, you produce 100 liters of milk. You cannot carry that milk in your pocket. Or you cannot keep it for one year, to use it. But you exchange it with money, then you can carry and keep it as long as you want.

Money is not only good for storing your savings but it also allows you to store your energy and time which you already spent to earn it. This means money is a tool that allows you to carry your freedom in your pocket. If they take it from you by force (as tax) or with systemic delusions (inflation, floating exchange rates, interest rates, etc.), they steal your freedom. By the way, governments and the global financial elite become your masters and you become their slaves. You work all the time but you cannot accumulate money as much as you really deserve. What you earn is only enough to survive. Maybe you do not even have a house. All you earn, all your freedom leak away through invisible cracks. But you do not even know that you are a slave of the system.

Jeremy Profit ‘Corps Qui Tombent’, ‘Open for Business as Usual’ 2004

That system continually promises you hope to keep you sleeping. It offers you easy amusements to stall you off. It is such a system that not only transforming every free born human into a slave for both visible and invisible masters; but it also make people become voluntary defenders working to keep the system alive. It makes beautiful look ugly, and makes evil look good. It motivates people to stone those who ignore dogmas, brain narcotizing ideologies and beliefs. Even if its brain washed slaves are about starve to death, they applaud for their dictators who live super luxury lives with what they steal from themselves. The voluntary slaves are jealous and hateful for the free minds that reject to obey. They want them to remain slaves just like themselves. Since the makers of the system know these psychological mechanisms very well, they like to use them.

In order to develop an alternative to the global slavery system, it is needed to recognize the present system and how it actually works. So let’s recognize…


The total amount of the annual goods and services production in the world is 60 trillion dollars. Whereas the papers sold in global stock markets annually are 1.2 quadrillion dollars. (AOL Media, Peter Peter Cohan article, 9 June 2010) 20 times more than the real production! So where does the 800 trillion dollar gap -this is a bubble to pop- come from and controlled by who?

Even this example alone, is a clear indicator that something is horribly wrong in the global financial system.

Fiat money is the only constant tie between states and peoples. Because those pieces of papers or digits in bank accounts, officially belong to the states indirectly. And you always have to use them. So the fiat money is like an invisible rope tying people to their states. It is not like gold and silver. Because precious metals have intrinsic value, independent from states. They are acceptable anywhere in the world without requiring an official legitimization. So a monetary system other than gold/silver standard, is a kind of centralization of power which is no good. So, if money is a rope in the hands of states, that tying their people; we can say that peoples are the puppets and the states are the puppeteers.

What is money and how does a financial system work?


Before the invention of money, there was barter. But it was a difficult method for trading. Because both parties should have demanded the product of the other party.

Let’s say:

Person A has a sheep and he wants to exchange it with a donkey.

Person B has grain and he wants to exchange it with a sheep.

Person C has a donkey and he wants to exchange it with grain.

In this case, any two of them cannot exchange their goods. Because one demands the other person’s good, but that other person does not demand his customer’s good. Only in the case that three of these people accidentally gather all together, and three of them makes a deal, then the goods can be exchanged.

Also the value of goods to be exchanged was not equal all the time and they were not able to give change to their customers.

So ancient people used pieces of gold and silver for trade in different periods of history. Because they had intrinsic value as precious metals since they were used as jewels. They played role as a mediatory unit. But gold and silver were not still money. Because they did not have standard weight. According to the recorded history, Lydians invented money in 7th century BC. They melted gold and silver together and molded them in a standard size and weight. Now gold and silver turned into money. And it helped the trade to grow faster.

This was how the monetary system started. It lasted for thousands of years. Money helped a lot to the societies on trade, development and getting civilized.

After centuries, in 1913, “FED” the central bank in the US, was founded and the seeds of the monetary system called fiat which the whole world uses today was planted. Prior to that, there was not a central bank in the US.

There was not even income tax in the US until that time. Simultaneously with FED, income tax law was issued. So the secret and indirect partnership between banks and governments over slaves was set up.

Before the establishment of FED, the US dollars used to represent gold and silver. It means that the dollars were gold and silver cheques. But after the establishment of FED, the ratio between the printed dollars and the gold in the treasury was reduced to 40% instead of 100%. This means if there were 100 units of gold in the treasury, then they could print dollars as if there were 160 units of gold.

In the later stages, this ratio would fall to zero and FED would be able to print unlimited amount of so called money. By this way, rising inflation could transfer the melted purchasing power of people to the creators of the system, in a magical way.

In 1944, one of the most important events of slavery history took place in New Hampshire in the US. Representatives of 44 ally countries of the World War II gathered in a conference and signed a paper called the Bretten Woods Agreement. According to it, the common foreign currency reserve unit for all these countries would be US dollars. And the exchange rate of dollar would be fixed as “1 ounce of gold is equal to 35 dollars”. So the US started to export dollars to the world countries in an indirect way. The world countries started to stock their foreign currencies in US dollars, in their treasuries. A currency backed by 40% of gold and 60% of the US willpower.

In 1971, the tie between dollars and gold was completely abolished during the rule of US president Richard Nixon. Now the US dollars were pieces of paper back by 100% of US willpower. So the Bretten Woods Agreement was abolished but the system was continued in practice, though. Even today almost all countries in the world keep their foreign currency reserves in US dollars. And also all the countries print fiat money just like the US. Their economy gets troubled each time they print new money, and give it to their people as debt via banks. Then the inflation comes up and the savings of peoples melt down. 

For example: If there are 20 dollars in circulation in an economy; and if the total assets of that economy is 10 kilos of grain; then 1 kilo of grain will cost 2 dollars. If you print 20 dollars more and put them in circulation, although the grain production does not rise, than 1 kilo of grain will now cost 4 dollars. Although there are 20+20=40 dollars in that economy, it is not grown; the value of that economy is still 10 kilos of grain. Someone who has 2 dollars loses the half of his purchasing power; now he can buy only half kilo of grain instead of 1 kilo.

The global financial crisis of 2008 was an example showing the world that all the kings are naked. Just like in the story of “the emperor’s new clothes”. According to that story:

“Once upon a time, there was an emperor who was only interested in good clothes. He was so in love with it that he did not care much for anything else. One day a few conmen appeared and told him that they were excellent weavers and that they could make the most beautiful fabric in the world. It didn’t take long to get the Emperor’s attention. They told him they made fabrics of wonderful samples and colors with a specific feature. They were invisible to anyone who was stupid or incapable of doing his job.

The conmen ordered some of the finest materials and secretly they sold them to get the money. To fool the Emperor and his servants they started to weave but there was nothing. The Emperor sent him most loyal servants to check up on them. When they saw that they can’t see the alleged fabric, they were scared that they’ll get fired for being stupid or incompetent to do their jobs. That is the reason why they lied that they saw magical fabrics.

In the end, the Emperor decided together with many helpers to see the fabrics and see how the weavers work was going. Everyone who accompanied him was afraid to come off as a stupid person so they admired the fabric that wasn’t there and advised the Emperor to put that nothing on himself. The conmen showed him the cape, pants, and the coat but they were actually empty handed.

The Emperor took all the clothes off of himself and the conmen dressed him in the invisible clothes. The Emperor started a procession where his servants walked behind him with their hands raised to hold the cape. Everyone admired him and his new clothes until one boy yelled that ‘the Emperor had no clothes on!”

* * *

The credits that FED recklessly released in the US -most of them were mortgage credits- were being sold in stock markets all around the world as receivable papers. This is unbelievable but true. Debts were being sold. They were in circulation among the broker companies each time adding profit margin on them. The so called value of these papers representing the receivables of imaginary money, eventually increased multiple times and turned into a huge bubble. When people realized that these debts were not actually receivable, it was too late. Then the bubble popped. Then they created more and more so called money to fix the problem. In the following four years, the US printed five times more amount of money (4 trillion dollars) than the amount it had printed during the whole US history (800 billion dollars). But in fact it didn’t fix anything; all they did was creating another bubble which is much bigger than the previous one. And they are still creating money out of nothing. Also the other big economies are doing the same thing.

Nothing in the universe becomes absent when it exists, or vice versa either; things transform, they change their state. The same mentality can be applied to the economies too. When you lose your money/freedom because of economic crisis and inflation, it goes to some other people. When you were able to buy 1 kilo of grain with your 2 dollars in that 10 kilos grain economy in the first place, then you get able to buy half kilo, and then 100 grams, and finally only 1 gram. This is what’s happening in the monetary system in the world today.

The operations of central banks, effect every person’s life on earth today. So we should understand these structures, to see what is actually happening.

Central banks are generally private corporations, which are not even belonged to the states, just like FED. The governments give bonds (debentures) to central banks. A bond is debt pledge of a government. In response to this, the central bank prints money with the amount of bonds, and release that money into circulation. The way they do it is giving that money as credit (debt) with an interest rate, to people. When this so called money is taken by people as debt, it saves a real value. Because now there are slaves working and producing real value for the bank and the government. The state and the bank pretend as if they have real money in their hand. They feed with the energy of slaves laboring for them. What they simply do is just trickily organizing slaves to labor.

The centralized control of money is centralization of power. But gold and silver which are real money in all around the world, are independent from central banks. Because they have intrinsic value.

Fiat monetary system is the invisible chains on the necks of slaves. They don’t see the chains tying them, so they think they are free. The longer your chains are, the further you can go. In other words the more money you have, the more free you become.

We have discussed the mechanism of the global shadow kingdom which turned into a great monster in the last century, as it had never managed to be so big and wild previously in history. The slavery system has been continuing for thousands of years but it is now the greatest of all times. Its huge size is also its weakest point. Its greed made it so inflated and it’s about to pop. Now the next thing is just masses to see that all the kings are naked.

The above mentioned finance bubble will pop in the near future, maybe in a few years. And the world will have to confront the greatest economic collapse ever. All the economies which experimented fiat monetary system in history, eventually collapsed with having a hyper-inflation. Yuan Dynasty in China in XI. Century; England in XII. Century; France in XVIII. Century, etc… They all experimented fiat system and shared the same destiny in the end.

Now the present system is about to expire and running towards a hyper-inflation which is the dead end. No government and no bank can create money out thin air forever. Because when the purchasing power of people, falls under the level of starvation, the system inevitably collapse with causing chaos.

The next collapse will probably happen in two stages. A global bond crisis will take place and the state will have to print much more money. Then people will think that everything is getting alright, but shortly after the dead end will suddenly appear with hyper-inflation.

The previous fiat experiments were all on local scale. But this time it will be on global scale, since dollar is a common foreign currency reserve unit around the world, and the gears of the system are connected globally. Also the bubble is inflated in a crazy way. When it pops, the whole world will be in a great depression. Worldly renown economists like Mike Maloney, Jim Rickards and many more also write about the same inevitable scenario in their books with mentioning numbers, formulas and how destructive it will be. When the present system collapses, a new economy model will probably be imposed. And this will most probably be something called “informationism” which means that the production will be based on information instead of capital. Those who control the information technologies will organize the production in the age of information.

Zeitgeist: Addendum (2008)

The slaves of world will have a chance for freedom when the day of collapse arrives and wakes people from their deep sleep unpleasantly. If they cannot use this chance, the masters this time, will be those who possess information. And the others will most probably be slaves who are implanted with micro-chips…

Taken from Hamza Yardımcıoğlu ‘Masters and Slaves’ 2017

Ekonomik Savaşın Hayalet Zincirleri

FREDOX ‘Dossiers Noirs de l’histoire’ 2005

*1971 yılında A.B.D.’de, Richard Nixon döneminde alınan bir kararla, fiat para sistemine geçildi. Buna göre, basılan paralar artık altın veya gümüş gibi değer ifade eden madenleri temsil etmeyecek; onun yerine Amerikan Hükümetinin iradesini temsil edecekti. Yani keyfi olarak, istenilen miktarda basılabilecekti. Nixon Shock denilen bu olay, bütün dünya piyasalarını etkiledi ve artık günümüzde dünyanın tamamında kullanılan para, hükümetlerin iradesine dayalı kağıt parçaları haline geldi.

Hamza Yardımcıoğlu ‘Köleler ve Efendiler’ kitabından alıntıdır.

Sürekli hayatımızın içinde olan “para”, aslında para değildir. Sadece biz öyle sanıyoruz. 1971 yılından beri Dünya’da para kullanılmıyor.* Onun yerine fiat para sistemi denilen, -halbuki parayla hiçbir ilgisi olmayan- değersiz kağıt parçalarının dolaşımda olduğu bir düzene geçildi. Latince bir kelime olan “fiat”, “olsun” anlamına gelir. Birileri “para olsun” der ve kağıt parçaları sihirli bir şekilde “paraya” dönüşür. Yani anlayacağınız, bütün sistem bir illüzyondan ibarettir. Gerçekte, ortada para yoktur. Buna Türkçe’de “itibarî para sistemi” denir. İradeye dayalı olan bu “para” sisteminde, cebinizdeki kağıt parçaları manipüle edilmeye müsaittir ve edilir. Yani değeri sürekli dalgalanır. Böylece siz farkında bile olmadan, varlıklarınız elinizden akıp gider.

Para, gerçekte harika bir buluştur. İnsan hayatına çok şey katar. Onunla, sattığınız varlıklarınızın değerini depolayabilirsiniz. Mesela, ürettiğiniz 100 kilo sütü cebinizde taşıyamazsınız veya ileride kullanmak için 1 yıl bekletemezsiniz ama onu paraya çevirip istediğiniz zamana kadar cebinizde taşıyabilirsiniz.

Ama parayla sadece varlıklarınızı değil, harcadığınız zamanın ve emeğin değerini de depolayabilirsiniz. Yani para, özgürlüğünüzü cebinizde taşımanızı sağlayan bir araçtır. Bu bakımdan para, özgürlüğünüzün depolandığı yerdir. Onu sizden zorla (vergi olarak) veya sistemsel aldatmacalarla (kur dalgalanmaları, enflasyon, faiz, vs.) elinizden alan kişiler, sizden özgürlüğünüzü almış olur. Böylece hükümetler ve küresel finans elitleri, sizin efendiniz, siz de onların kölesi olursunuz. Sürekli çalışırsınız fakat hak ettiğiniz birikimi asla yapamazsınız. Kazandıklarınız belki sadece hayatta kalmanız için yeterlidir. Belki bir eviniz bile yoktur. Bütün kazandığınız, özgürlüğünüz, görünmez kanallardan akıp gider. Fakat siz sistemin kölesi olduğunuzun farkında bile olmazsınız.

Uykuda kalmanız için sistem size hep umut vadeder, sizi oyalayacak basit eğlenceler sunar. Bu öyle bir sistemdir ki, insanları sadece görünür veya gizli efendilerinin kölesi yapmakla kalmaz; sistemin varlığını sürdürmesi için çalışan gönüllü birer nefer yapar. Çirkini güzel, güzeli çirkin gösterir. Sisteme, tabulara, beyin uyuşturan ideoloji ve inançlara karşı gelenleri hain ilan edip taşlaması için motive eder. Beyni uyuşmuş köleler, açlıktan ağızları bile koksa, kendilerinden gasp ettikleriyle saltanat süren diktatörlerini alkışlarlar.

Onlar, itaat etmeyi reddeden özgür zihinlere karşı kıskanç ve tahammülsüzdür. Onların da kendileri gibi köle kalmasını isterler. Sistemin kurgulayıcıları bunu iyi bildikleri için, bu psikolojik mekanizmaları kullanırlar. Küresel kölelik sistemine karşı bir alternatif kurgulamak için, önce mevcut sistemin mekanizmalarının nasıl işlediğini bilmek, yani onu tanımak gerekir. Öyleyse gelin tanıyalım…

Dünyadaki yıllık toplam mal ve hizmet üretiminin, yani reel üretimin değeri 60 trilyon dolarken, menkul kıymetler olarak işlem gören kağıtların toplam değeri yaklaşık 1.2 katrilyon dolardır. (AOL Media, Peter Cohan imzalı makale, 9 Haziran 2010) Yani gerçek üretimin değerinin 20 katı. Öyleyse aradaki 800 trilyon dolarlık fark -ki bu bir balondur ve sonunda patlayacaktır- nereden gelmişti? Ve kimler tarafından kontrol edilmektedir?

Bu örnek bile tek başına, küresel finans sisteminde bir şeylerin, korkunç bir şekilde yanlış olduğunun net göstergesidir.

Şimdi konuyu sıfırdan ele alalım…

Paranın icadından önce takas yapılıyordu. Ama bu zor bir yöntemdi. Çünkü takasta her iki tarafın da bir diğerinin malını talep etmesi gerekiyordu.

Diyelim ki:

A kişisinin koyunu var ve eşekle takas etmek

B Kişisinin buğdayı var ve koyunla takas
etmek istiyor.

C kişisinin eşeği var ve buğdayla takas etmek

Bu durumda, bunlar arasından herhangi ikisi, bir araya gelerek asla takas yapamıyorlardı. Çünkü birisi diğerinin malını istiyor ama diğeri onun malını istemiyor. Ancak üçü tesadüfen bir araya gelirse ve üçlü bir anlaşma yaparlarsa mallar el değiştirebiliyordu. Ayrıca, her zaman takas edilecek malların değeri eşit de olmuyordu ve para üstü vermek gibi bir şansları da yoktu.

Altın ve gümüş parçaları, tarihin birçok döneminde ticarette takas ya da değişim için kullanıldı. Çünkü bunların kıymetli maden olarak takı gibi kullanımları da olduğu için değerleri vardı ve takas için de bir “ara birim” görevi görüyordu. Ama yine de altın ve gümüş parçaları tam anlamıyla para değildi. Çünkü bu parçaların standart bir ağırlığı yoktu. Kayıtlı tarihin bize söylediğine göre, M.Ö. 7. yüzyılda, Lidyalılar parayı icat etti. Lildalılar, altın ve gümüş parçalarını bir araya getirip erittiler ve kalıplardan geçirerek standart bir hale getirdiler. Altın ve gümüş artık paraya dönüşmüştü ve ticaret ivme kazanmaya başlamıştı.

O zamandan sonra binlerce yıl para olarak altın ve gümüş kullanıldı. 19. Yüzyılda endüstri devrimi ile Avrupa’da ticaret hacmi çok büyümüştü. Altın ve gümüş paralar yüksek miktarları bulunca hem dolaşımı hem de nakliyesi zor olabiliyordu; ayrıca bu işlemler güvenlik riskleri de taşıyordu. Bunun için bankalar kendilerine teslim edilen altın ve gümüşe karşılık, yazılı kağıtlar veriyorlardı. Bu kağıtlar istenildiği zaman tekrar altın ve gümüşe dönüştürülebiliyordu. İşte bunlar ilk kağıt paraydı ve böylece ticarette kağıt para kullanımı başlamış oluyordu.

1913 yılına gelindiğinde Amerikan Merkez Bankası olarak bildiğimiz FED kuruldu ve şu an kullandığımız fiat para sisteminin tohumları ekilmeye başlandı.

O yıla kadar ABD’de gelir vergisi diye bir şey yoktu. FED’in kuruluşuyla birlikte gelir vergisi yasası çıkarıldı ve bankalarla hükümetlerin, köleler üzerindeki gizli ve dolaylı ortaklığı kurulmaya başlandı. FED’in kuruluşundan önce Amerikan doları altını temsil ediyordu. Yani dolar, bir altın çekiydi. FED’in kuruluşundan sonra, bu yeni para sisteminin ilk zamanlarında, basılan paranın, hazinenin elindeki altına oranı %100 olması gerekirken, altın oranı yasayla %40’a düşürüldü. Yani hazinede 100 birim altın varsa, sanki 160 birim altın varmış gibi dolar basılabiliyordu. İlerleyen süreçte bu oran sıfıra indirilecek ve FED çılgınca para basacaktı. Böylece yaratılan enflasyonla, halkın eriyen alım gücü sihirli bir şekilde sistemi kurgulayanların eline geçecekti.

1944 yılında ABD’nin New Hampshire eyaletinde, kölelik tarihinin en önemli olaylarından biri yaşandı. II Dünya Savaşı müttefiki olan 44 ülkenin temsilcilerinin katılımıyla bir toplantı yapıldı ve Bretten Woods Anlaşması denilen bir metin imzalandı. Buna göre; bütün katılımcı ülkelerin döviz rezerv birimi dolar olacaktır. Doların kuru da “1 ons (31,1 gram) altın = 35 Dolar” olarak sabit kabul edilecekti. Böylece ABD, dünyaya dolaylı yoldan dolar ihraç etmeye başladı. Dünya ülkeleri, hazinelerindeki dövizlerini dolar olarak stokluyorlardı. Yani %40 oranda altına dayalı, %60 oranda ABD’nin iradesine dayalı olarak basılan bir para birimini.

1971’de ise ABD başkanı Richard Nixon idaresinde, doların altınla bağı tamamen koparıldı. Artık dolar %100 oranında ABD’nin iradesine dayalı basılan bir kağıt oldu. Bretten Woods anlaşması feshedildi ama sistem fiili olarak uygulanmaya devam etti. Bugün hala, neredeyse bütün dünya ülkeleri, döviz rezervlerini dolar olarak tutuyor. Ve bütün ülkeler ABD gibi fiat para basıyor. Ekonomileri daraldıkça piyasaya, krediyle borçlandırma yoluyla para sürüyorlar. Böylece enflasyon denilen durum ortaya çıkıyor ve halkların elindeki para eriyip gidiyor.

Örneğin; bir ekonomide, dolaşımda 20 lira varsa ve o ekonomin toplam varlığı 10 kilo buğdaysa, buğdayın kilosu 2 liradır. Bu ekonominin üretim kapasitesi artmadığı halde, siz 20 lira daha basıp piyasaya sürerseniz buğdayın kilosu 4 lira olur. Artık o ekonomide 20+20=40 lira olmasına rağmen, ekonomi büyümemiştir; hala 10 kiloluk buğday değerindedir. Cebinde 2 lirası olan kişinin parası, yarı yarıya düşer; o parayla bir kilo buğday alabiliyorken artık sadece yarım kilo alabilir.

Bu yüzden merkez bankaları, ekonomideki üretim artarsa, piyasaları dengelemek için para basar. Ama sadece ekonomi büyüdüğünde değil, bunu piyasaları hareketlendirmek için de yaparlar. Çünkü güvensizlik ortamı oluştuğunda insanlar para harcamak istemez ve piyasalar durgunlaşır. Fakat üretim artmadığı halde piyasaya iradi olarak sürülen fazladan her para, sizin cebininizden görünmez bir el tarafından çalınmış özgürlüğünüzü temsil eder. Ve bu dengesizlik, günümüzde devasa boyutlardadır.

2008’deki küresel ekonomik kriz, dünyada bütün kralların çıplak olduğunu gösteren bir örnekti. ABD’de FED’in pervasızca piyasaya dağıttığı krediler, -ki bunların çoğunu mortgage kredileri oluşturuyordu- borç kağıtları olarak dünya borsalarında satılıyordu. Yanlış okumadınız: “borç” satılıyordu.

Bu kağıtlar, dünya piyasalarında üzerlerine kâr koyularak elden ele geziyordu. Zaten olmayan bir paranın alacağını temsil eden kağıtların sözde değeri daha da şişmişti. Ve sonunda devasa bir balon oluştu. Bu kağıtlara harcanan paranın geri dönmeyeceği anlaşılınca, işler çoktan çığrından çıkmıştı ve balon patladı. Durumu kurtaralım derken daha fazla para bastılar. ABD, o güne kadar, tarihi boyunca bastığı paranın (800 trilyon doların) beş katı fazla parayı (4 katrilyon dolar) 2008 krizinden sonra birkaç yıl içinde bastı. Ama bu, aslında hiçbir şeyi düzeltmedi; yaptıkları şey, patlayan balona, çaktırmadan yama yapıp, içine daha fazla üflemek oldu. Ve şu an hala karşılıksız para basmaya devam ediyor. Üstelik bu işi diğer büyük ekonomiler de yapıyor.

Evrende hiçbir şey yoktan var olmaz veya vardan yok olmaz; dönüşür, bir halden diğer bir hale geçer. Bu, ekonomilerde de böyledir. Ekonomik krizler, hiper enflasyon, kur hareketleri ve bunun gibiler yüzünden kaybettiğiniz paranız/özgürlüğünüz başkalarının eline geçer. 2 liranız olduğu halde, 10 kilo buğdayın 1 kilosu sizinken, önce yarım kilo, sonra 100 gram, en sonunda 1 gram sizindir. Dünyadaki para sisteminde şu an yaşanan budur.

FED’in işleyişi bugün dünyadaki herkesin hayatını yakından ilgilendiriyor. O yüzden bu mekanizmayı anlamamız gerek.

Bu kuruluş, Amerikan devletine ait olmayan özel bir kuruluştur. Para basması için devlet FED’e tahvil verir. Tahvil ve bono, devletlerin borçlanma kağıtlarıdır. FED de bunun karşılığında tahvil miktarı kadar para basar ve dolaşıma sokar. Bunun yolu halka faizle verilen kredilerden geçer. İnsanların sırtına faizli borç yükü olarak binen hayali para, gerçeğe dönüşür.

Çünkü artık bankaya ve dolaylı yoldan devlete çalışan ve değer üreten köleler vardır. Devlet ve banka, elinde gerçek para varmış gibi yaparak çalıştırdığı kölelerden beslenir. Yaptıkları iş sadece onların çalışmalarını kurnazca organize etmekten ibarettir.

Bir çoğumuz, “FED’in faiz artırımı yüzünden, doların değerinin arttığını” televizyonda duymuştur. Sebebini merak ettiniz mi hiç? Aslında dolar artmaz, sizin paranızın değeri çalınır.

Şöyle izah edelim:

Devletler, tasarruflarının bir kısmını bono olarak hazinelerinde saklar. Bonoların, devletlerin borçlanma senetleri olduğunu söylemiştik. Diyelim ki bir ülkenin hazinesinde 1 milyar dolarlık bono var. Yani ABD ona bir sene sonra bu parayı ödemeyi taahhüt ediyor. O esnada ABD’deki faiz oranı %2. FED faizi %3’e çıkarırsa, bu sefer piyasaya sürdüğü yeni bonolar daha değerli görülecek (ama aslında değeri değişmeyecek çünkü hala aynı para birimini temsil eden bonolardır) ve eski bono kağıtlarının piyasa değeri düşecek. Böylece %2’lik faiz döneminde 1 milyar dolar bonoyu hazinesine koyan ülke, kayba uğrayacak. Bu sefer kendi birikiminin değeri düşecek ve kendi para birimi dolar karşısında erimiş olacak. FED’in faiz artırımında dolar kurunun artmasının sebebi budur. Aslında dolar artmaz, sizin “paranızın” değeri düşer; daha doğrusu, bir yerden başka bir yere gider.

İşte sistem bunun gibi akıl dışı mekanizmaları kullanarak çalışır.

Fiat para sistemi, kölelerin boynundaki görünmez zincirlerdir. Bağlı oldukları zinciri göremeyenler, kendilerini serbest sanır. Bağlı olduğunuz zincir ne kadar uzunsa, ancak o kadar uzağa gidebilirsiniz. Diğer bir değişle ne kadar paranız varsa o kadar özgür olursunuz.

Son yüzyılda, tarihte hiç olmadığı kadar büyük bir canavara dönüşen ve dünya halklarını esir alan, küresel gölgeler krallığının işleyiş mekanizmasından bahsettik. Kölelik sistemi binlerce yıldır, devam ediyor ama daha önce hiç bu seferki kadar büyük olmamıştı. Onun bu büyüklüğü, aynı zamanda en zayıf noktası. Açgözlülüğü onu o kadar şişirdi ki, patlama noktasına getirdi. Artık gereken şey, sadece kralların çıplak olduğunu kitlelerin görmesi…

Az önce bahsettiğimiz finans balonu yakın bir zamanda, belki birkaç yıl içinde patlayacak ve dünya, insanlık tarihinin hiç görmediği kadar büyük bir ekonomik çöküş yaşayacak.

Fiat para sistemini tarihte deneyen bütün ekonomiler, kaçınılmaz bir şekilde hiper enflasyon yaşayarak çökmüştür. 11. Yüzyılda, Çin’de Yuan hanedanlığında; 12. Yüzyılda, İngiltere’de; 18. Yüzyıllarda, Fransa’da… Bugünkü sistem de miadını doldurdu ve hiper enflasyona doğru koşar adım ilerliyor. Nitekim hiçbir hükümet, sonsuza dek karşılıksız para basamaz, çünkü çalışan insanların alım gücü veya kölelik derecesi, kritik sınırın, yani hayatta kalma sınırının altına düştüğü zaman sistem kaçınılmaz olarak çöker; kaos meydana gelir.

Daha önceki fiat para sistemi deneyimlerinin hepsi yereldi. Ancak şimdiki dünya çapında ve özellikle doların ortak döviz rezerv birimi olması yüzünden çarkları iç içe geçmiş küresel bir sistem. Üstelik üflenen balon akıl almaz bir derecede büyük. Patladığı zaman bütün dünya bunun şokuyla birlikte büyük bir buhran yaşayacak. Ekonomi uzmanları, bu krizin nasıl ve ne boyutta gerçekleşeceğini, artık geri dönüşün olma-dığını, kitaplarında rakamlar ve
formüller vererek is-patlıyorlar. Mevcut ekonomi modeli çöktüğünde, dünyada yeni bir model uygulanmaya başlanacak ve bu, büyük ihtimalle “enformasyonizm” olacak. Yani artık üretim, sermaye (kapital) üzerine değil, bilgi (enformasyon) üzerine kurgulanacak. Teknoloji çağında bilgi teknolojilerini yönetenler, üretimi organize edecekler.

Zeitgeist: Addendum (2008)

Küresel krizin patladığı o gün gelip, bütün kralların çırılçıplak olduğu görüldüğünde, dünya köleleri için bir özgürlük şansı doğacak. Eğer bu şansı kullanamazlarsa, bu sefer yeni efendiler bilgiyi elinde bulunduranlar olacak, diğerleri de muhtemelen çiplenmiş köleler…

Kitabın orijinali: “Köleler ve Efendiler” 2017


Manifesto: Anti-Imperialist Electromagnetic (2023)

It should now be clearly understood that the fourth industrial revolution and the socio-economic bondage accompanying the mechanization process forced the Anti-Imperialist Struggle to jump in a new dimension. This Anglo-Saxon superior mind, which has been in cooperation with the Zionists who have turned the Middle East into hell for the last 50 years, has now declared a war against humanity from all fronts with the Ukraine war. The street protests and labor movements that emerged in many western countries are the visible small-scale reflections of the process.

Perceiving the spiritual wisdom and cultural diversity that traditional societies and peoples have developed in their own geographies and habitats for thousands of years as a serious threat to their own interests, this globalist gang intervenes in the evolutionary process with the social Darwinist theories and poison of information technologies and accelerates it in a diizying way, and seek to leave us more and more impotent and powerless by undermining the modernist process and openly detaching them from the essential values ​​and basic needs inherent in human beings.

The academic literature and critical theory of the 20th century emphasized the need for activist units with solid theoretical ground against this tyranny, which does not hesitate to inject its own philosophy into our life veins in ever-increasing dosages through cybernetic and digital-information technologies at the service of the corporatocracies. The first target of this cyber-war against 21st century people is undoubtedly the human mind, and it is no coincidence that independent journalism, free press, underground-publications and fanzines, which are not afraid to speak the truth, attract this level of attention. Likewise, acting responsibly, both at the individual level and in small collectives, is now more important than ever.

Greetings to all comrades who struggle in this way, provided that they are not racist and divisive!

Erman Akçay
2023, Istanbul

Multinational Corporations/Instinct of Survival – Napalm Death (1986)

Artık çok net bir şekilde idrak edilmesi gerekiyor ki dördüncü sanayi devrimi ve makineleşme sürecine eşlik eden sosyo-ekonomik esaret, Anti-Emperyalist Mücadeleyi de boyut atlamak zorunda bırakmıştır. Son 50 senedir Ortadoğuyu cehenneme çeviren Siyonistler ile işbirliği içinde olan bu Anglosakson üst akıl, şimdi de Ukrayna savaşıyla her cepheden insanlığa karşı savaş açmış durumdadır. Bir çok batı ülkesinde baş gösteren sokak eylemleri ve işçi hareketleri ise sürecin görünür ufak çaplı yansımalarıdır.

Geleneksel toplumların ve yeryüzü halklarının binlerce yıldır kendi coğrafyalarında, habitatlarında geliştirdiği bilgeliği ve kültürel çeşitliliği, hedefleri için ciddi birer tehdit olarak algılamış olacaklar ki evrimsel sürece, sosyal darwinist teoriler ve bilişim teknolojilerinin zehriyle müdahele ederek baş döndürücü bir biçimde hızlandırıp, modernist süreci baltalamak, insana içkin esas değerlerden ve temel ihtiyaçlarımızdan açıkça kopartıp, bizleri gittikçe iktidarsız ve güçsüz bırakmak peşindeler.

Kendi felsefelerini aktif olarak Şirketokrasilerin hizmetindeki sibernetik, ve dijital-bilişim teknolojileri vasıtasıyla her geçen gün artan dozajlarda hayat damarlarımıza enjekte etmekten çekinmeyen bu zorbalığa karşı 20.yüzyılın akademik yazını ve eleştirel kuramcıları teorik zemini sağlam eylemci birliklere olan ihtiyacı vurgulamıştır. 21. yüzyıl insanına karşı açılan bu siber-savaşın ilk hedefi hiç şüphesiz ki insan zihnidir, ve Hakikati dillendirmekten korkmayan bağımsız gazetecilik, özgür basın, yeraltı-yayınları ve fanzinlerin bu düzeyde ilgi çekmesi tesadüf değildir. Aynı şekilde gerek bireysel, gerek ufak kolektifler şeklinde sorumluluk sahibi davranmak bugün için artık her zamankinden daha ciddi bir önem kazanmaktadır.

Irkçı ve bölücü olmamak şartıyla bu minvalde mücadele eden tüm yoldaşlara selam olsun!

Erman Akçay
2023, İstanbul

FREDOX ‘Dossiers Noirs de l’histoire’ 2005

Secret organization that played a leading role in the Ukrainian war:

Il faut maintenant bien comprendre que la quatrième révolution industrielle et l’asservissement socio-économique accompagnant le processus de mécanisation ont forcé la lutte anti-impérialiste à sauter dans une nouvelle dimension. Cet esprit supérieur anglo-saxon, qui a coopéré avec les sionistes qui ont transformé le Moyen-Orient en enfer depuis 50 ans, a maintenant déclaré une guerre contre l’humanité sur tous les fronts avec la guerre d’Ukraine. Les manifestations de rue et les mouvements ouvriers qui ont émergé dans de nombreux pays occidentaux sont les reflets visibles à petite échelle du processus.

Percevant la sagesse spirituelle et la diversité culturelle que les sociétés et les peuples traditionnels ont développés dans leurs propres géographies et habitats pendant des milliers d’années comme une menace sérieuse pour leurs propres intérêts, ce gang mondialiste intervient dans le processus évolutif avec les sociales darwinistes théories et le poison de l’information technologies et l’accélère de manière vertigineuse, et cherchent à nous rendre de plus en plus impuissants et impuissants en sapant le processus moderniste et en les détachant ouvertement des valeurs essentielles et des besoins fondamentaux inhérents à l’être humain.

La littérature académique et la théorie critique du XXe siècle ont souligné la nécessité d’unités militantes dotées d’un solide fondement théorique contre cette tyrannie, qui n’hésite pas à injecter ses propres philosophies dans nos veines de vie à des doses toujours croissantes grâce aux technologies cybernétiques et numériques de l’information à au service des corporatocraties. La première cible de cette cyber-guerre contre les gens du XXIe siècle est sans aucun doute l’esprit humain, et ce n’est pas un hasard si le journalisme indépendant, la presse libre, les publications clandestines et les fanzines, qui n’ont pas peur de dire la Vérité, attirent ce niveau d’attention. De même, agir de manière responsable, tant au niveau individuel qu’en petits collectifs, est aujourd’hui plus important que jamais.

Salutations à tous les camarades qui luttent de cette manière, à condition qu’ils ne soient pas racistes et diviseurs !

Erman Akçay
2023, Istanbul

İstanbul Comics & Art Festival 2023 (8-9-10 September/ Eylül)

Ares BadSector / Icaf 2016

8-9-10 Eylül 2023 tarihlerinde, çizgi roman, illüstrasyon, animasyon, karikatür, grafiti, sokak sanatı, ve bağımsız yayın severleri, sanatçı, üretici, tasarımcı, dükkan, mağaza, eticaret platformları, sahaf, koleksiyoner, takas girişimcileri, akademisyenleri kısacası tüm çizgi’ye dair ANALOG ve DİJİTAL paydaşları 6. İCAF’ta “1923 – 2023 CUMHURİYETİN 100. YILINDA 100 YILLIK ÇİZGİLER” mottosu ile buluşturacağız.

İstanbul Comics and Art Festival, “Çizgi roman okuyan kac kişiyiz?” sorusundan yola çıkarak, 2016’dan bu yana, Türkiye’nin ilk ve tek çizgiye dair analog ve dijital tüm yaratıcı paydaşların bir araya geldiği en önemli etkinliğidir. Yaratıcı gücünü bağımsız sanatçılardan ve sokağın yaratıcı kültüründen alan en önemli kültür sanat etkinliklerinden bir tanesidir.

ICAF’ın ilk gününden bu yana festival alanında yerli ve yabancı sanatçıların canlı çalışmaları, çizgi roman dükkanları, yayın evleri, sahaflar, fanzin ve bağımsız yayınlar, atölye, seminer, karikatür, mural, graffiti ve illüstrasyon sergileri, belgesel, film ve animasyon gösterimleri, müzik ve sahne performansları ile zenginleştirdik.

ICAF 2016

Istanbul Comics and Art Festival, “How many of us read comics?” Based on the question, since 2016, it is the most important event where all analogue and digital creative profiles of Turkey’s first and only one come together. It is one of the most important cultural and art events that draws its creative power from independent artists and the creative culture of the street.

On 8-9-10 September 2023, lovers of comics, illustration, animation, cartoons, graffiti, street art, and independent publications, artists, producers, designers, shops, stores, e-commerce platforms, second-hand booksellers, collectors, exchange entrepreneurs, academics, in short, we will bring together the ANALOG and DIGITAL creative profiles of the whole art world at the 6th ICAF.

Since the first day of ICAF, live works of local and foreign artists, comic book shops, publishing houses, second-hand booksellers, fanzines and independent publications, workshops, seminars, caricature, mural, graffiti and illustration exhibitions, documentary, film and animation screenings, We enriched it with music and stage performances.

ICAF 2016 / KRÜW
ICAF 2016
ICAF 2016
ICAF 2016
ICAF 2016 / KRÜW
ICAF 2016
İstanbul Comics and Art Festival 2017

Festival alanının dışında ise farklı sanat disiplinleri kapsamında yaratıcı kamusal deneyim sağlayan “urban hacking” ve “urban art” projeler ile “insan – semt – şehir” buluşması gerçekleştirdik.

ICAF 2023’de ise yukarıda bahsettiğimiz gelenekselleşmiş çizgi sanatının yanı sıra manga & grafik roman, sarı mizah dergileri, süreli – süresiz dergiler, poster, sticker, albüm kapakları, şişe ve metal kutular, cosplay, figür, NFT, blockchain, gaming, sinema ve televizyon, dijital yayın platformları kısaca çizgi ile ilintili olan herşeyi dahil ediyoruz.

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 100. yılında, 1923 yılından bugüne kadar varlık gösteren çizerlerimizi günümüz çizerleriyle konuşacağımız, hem karşılaştırmalar yapacağımız ve hem de günümüz uyarlamalarının nasıl yapılabileceği ve geçmişteki çalışmaların günümüzdeki önemi gibi konuları da ele alacağımız, ilgilileriyle interaktif söyleşiler, koleksiyoner seçkileri, sergiler, panel ve fotoğraf sergileri planlıyoruz.

İki gün boyunca; tarih, sosyal tarih, sosyal siyaset, kültür ve sanat meraklıları için dolu dolu bir İCAF içeriği hazırlıyoruz.

İCAF / Urban Art Projesi Turu 2019

Outside the festival area, we held a meeting of “people – district – city” with “urban hacking” and “urban art” projects that provide creative public experience within the scope of different art disciplines.

In ICAF 2023, besides the traditional comic art we mentioned above, manga & graphic novels, yellow humor magazines, periodicals and non-periodicals, posters, stickers, album covers, bottles and metal boxes, cosplay, figure, NFT, blockchain, gaming, cinema and television, digital broadcasting platforms, in short, we include everything related to the line.

On the 100th anniversary of the founding of the Republic of Turkey, we will talk about our artists who have existed since 1923 with today’s artists, make comparisons and discuss issues such as how today’s adaptations can be made and the importance of past works in the present, interactive interviews with the relevant people, collector’s selections, exhibitions, We are planning panel and photography exhibitions.

For two days; We are preparing a full ICAF content for history, social history, social politics, culture and art enthusiasts.

Tolga Güldallı ve Deniz Beşer, Türkiye’de ki fanzin kültürünün gelişimini 1991-2021 arası dönemde Türkiye’de yayınlanmış bazı fanzinler üzerinden örnekler vererek anlatıyorlar.

Festival Park Kadıköy

Festival Park Kadıköy, 2 gün boyunca İCAF severlerin buluştuğu ana etkinlik mekanı olarak kurgulanacaktır.

Festival Park Kadıköy, Şehir Hatları Vapuru, İstanbul Kitapçısı, Baba Sahne gibi çoklu mekan kullanımı ile Kadıköy’e yayılan İstanbul Comics and Art Festival yepyeni içerikleri ile yeni mekanında hedef kitlesini genişletmeyi amaçlıyor. Eş zamanlı etkinlik kurguları ile semte yayılarak Kadıköy’de çizgi, sanat ve deneyim dolu bir hafta sonu öneriyor.

2 gün boyunca tahsis edilecek Şehir Hatları Vapuru’nun, Atölye ve Söyleşilerin gerçekleştirleceği kapalı mekan olarak kullanılması planlanmaktadır.

İstanbul Kitapçısı: Biletsiz söyleşi ve etkinlik alanı olarak kullanılması planlanmaktadır.

Baba Sahne’nin Animasyon film gösterimleri için kullanılması planlanmaktadır. Bahçeşehir Üniversitesi ve Mimar Sinan Üniversitesi ile görüşülmekte.

daha fazla bilgi için:


Punk Rock Vegan: Defansa Karşı Ofans: Craig “Critter” Marshall

Bugün bir sürü insan, içinde yaşadığımız toplumu reddediyor. Bu insanların sayısı her geçen gün artıyor. Kimileri bunun iyi bir şey olduğunu düşünebilir, ama bence bu, giderek büyüyen çevre krizine bir çözüm değil. Uygar toplumdan el etek çeken bu insanlar, medeniyet dediğimiz bu ölesiye yarışa katılanlardan bir gömlek yukarda olabilirler, ama çoğu, hepimizi öldürmekte olan bu makineyi parçalamak için hiçbir şey yapmıyor. Bence, tüketim toplumundan kaçan ama onunla savaşmayan insanlar, korkaklar. Savaşmak derken, tüketimcilikten uzak durmayı kastetmiyorum, bütün yaşam formlarını tehdit eden ve yok eden lanet olası şirketleri yerle bir etmeyi kastediyorum. Doğru, alternatif yaşam yollarını yeniden öğrenmemiz gerekiyor, ama doğayla iç içe yaşamayı yeniden öğrenmek bu denklemin sadece bir tarafı, çünkü doğayla istediğiniz kadar barışık yaşayın, her şey ölürse siz de ölürsünüz. İşte bu yüzden o şirketlere durmadan, acımadan saldırmanız gerekiyor, çünkü onlar ekosistemlerimize tam da bunu yapıyorlar. Havamız, suyumuz, toprağımız saf zehirden ibaret olduğunda o küçük eko-köylerimiz bir boka yaramaz. Tüketim zihniyetini yok etmeliyiz, ama daha da önemlisi, tüketimciliği yaratan ve sürdüren kurumları yok etmeliyiz. İnsanlar, uyanık oldukları saatlerin çoğunu çalışarak ve onlara zaman ve enerji kazandıran eşyaları satın alarak rahata ve güvenliğe kavuşacaklarına inandırılıyor. Bunun saçmalığını gören tek kişi ben miyim? Neyse ki hayır. Ama bu saçmalığı görenlerin, bu çalış/tüket/geber kültürüne katılmaktan vazgeçseler bile ona katılan başkalarının bizi zehirlemeye devam edeceğini görmeleri gerekiyor. En etkili taktik, bu kanserli toplumu var eden fabrikaları, enerji tesislerini ve laboratuvarları yıkarak tüketimi daha üretim noktasındayken yok etmektir. Sanayi toplumunu yıkmaya harcanmayan her saniye, kendimizle birlikte tüm diğer canlıların yok edilmesine göz yummak demektir.

Yeryüzü savunucusu/ anarşist tutsak Craig “Critter” Marshall

36 adet cipin kundaklanmasından 5 yıla mahkûm

13797662, 777 Stanton BLVD., Ontario, Oregon 97914 ABD

çeviri: Bukalemun (Seppuku fanzin’den alıntıdır.)

Punk Rock Vegan Movie is a feature-length documentary written and directed (and shot and scored) by Moby. It looks at the surprising history of punk rock and animal rights activism, features interviews with dozens of punk rock legends, and also cameos from Bagel the dog, the devil, and a boardroom of demons.

Kerem Kamil Koç’un Ardından

Kerem Kamil Koç (1977-2015)

Hareket benim, hareket sensin. Sokakta ve yazı masasında ve dahi atölyede, hareket; her daim hareket! Şimdiye yaramasa, karınca misali, büyüyen dalganın öncülü dalgayız. Yılmak yok; yola devam!!!

Kerem Kamil Koç

It’s been 8 years since our friend, our comrade and our accomplice (in fight against everything dominates us) Kerem, passed away. We missed him so much and will never forget him and his memories…

Umut Önder

Kerem Kamil Koç

Coşku, heyecan ve enerji dolu genç bir anarşist. İki yılı aşkın süredir kanser tedavisi görüyordu. Bu sabah yaşamını yitirdi.

Bana, kendinden şarjlı gibi görünen bitmez bir enerjisi vardı Kerem’in. Bu yönüyle coşku ve neşe kaynağımızdı. Kısacık yaşamında kendi üslubunca bir varoluş sergiledi. Düşünce ve pratikten kaynaklı çekişmelerin, didişmelerin insanı değil, farklı eğilimlerin toplamıydı o. Anarşinin bütün renklerini, tarzlarını, üsluplarını, kasketinde, montunda, gömleğinde muhakkak bir simgeyle sembolize etmiş ve bu yüzden de düşünsel bir huzur içindeydi. Kerem’in önyargısı anarşiydi. Onun için bir işin, bir eylemin anarşi adına yapılıyor olması yeterliydi. Çoğu zaman benim ve başkalarının ince eleyip sık dokuduğumuz gibi; neyin, ne zaman, ne amaçla, kim tarafından yapıldığı gibi sorgulayıcı eleştirel yaklaşımlara kafa yormaz, aldırmazdı. O, yoğurdu kendi bildiğince yerdi! Önemli olan anarşi adına bir şeylerin yapılıyor olması ve onun da buna katkısıydı. Belki de bu yüzden, aksiyona ayarlı bir ruh haliyle gezerdi kentin sokaklarını. Onu her gördüğümde devrimin başladığını ve yine geç kaldığımı hissederdim.

Hani, “her insan biriciktir” der ya üstadımız Max Stirner; aramızda, fevrilik sınırlarına yaklaşan bu biricikliğe, bu özgünlüğe bariz haliyle en yatkın, en yakın olanlardan biriydi Kerem Kamil Koç.

Onunla ilk kez hangi etkinlikte, hangi toplantıda karşılaştığımızı, ne zaman tanıştığımızı hatırlamıyorum. Sanki hep aramızdaydı. Çeyrek asırdır, şu memleketteki etkinliklerimizde, sesimizde, sözümüzde, eylemimizde hep vardı ve hep bir aradaymışız gibi gelir bana. Kendimi bildim bileli Kerem hep vardı duygusu içindeyim.

Onun; delik deşik kulaklarına geçirdiği küpelerini, piercing’lerini, giysisine, çantasına, orasına burasına yapıştırdığı özgün sticker’larını, her an harekete hazır, heyecan yüklü isyan arzusunu hiç unutmayacağım.

Senin, mütemadiyen eyleme, harekete ayarlı ruh halini hep özleyeceğim Keremciğim.

Güle güle sevgili dostum yoldaşım. Huzur içinde uyu.

3 Nisan 2015

Gazi Bertal

bANDİSTA – Bakıyoruz Dünyaya

Ne Tanrı Ne Efendi, Bir Anarşizm Tarihi: ‘Ni Dieu ni aître, une histoire de l’anarchisme’

Ni Dieu ni maître, une histoire de l’anarchisme

İlk gösterimi 2017 yılında ‘Coğrafyalararası Anarşist Film Festivali’nde yapılan, orjinal adı “Ni Dieu ni maître, une histoire de l’anarchisme” olan Tancrède Ramonet’in yönettiği ‘Ne Tanrı Ne Efendi – Anarşizmin Tarihi’ belgeselinin Türkçe altyazılı ilk bölümü. Belgesel, Sinoplu Diyojen’den Pierre-Joseph Proudhon’un “Mülkiyet Nedir?”ine ve İspanya Devrimi sonunda Barselona’nın düşüşüne, Japonya’dan Amerika’ya ve bir çok coğrafyaya uzanan anarşizmin hikayesini iki bölüm halinde aktarıyor. Tarihsel-politik boşluklara rağmen, Anarşizmin ilk ortaya çıkışını zaman-dizin bakımından ele alması ve Anarşist hareketin tarihine, aktörlerine dair görsel ve informatif kaynaklar sağlaması açısından kusursuzluğunu koruyarak, izleyiciye önemli ve zengin bir bilgi kaynağı oluşturduğunu söyleyebiliriz.

* Sosyal Savaş ve ‘MOACM’ın katkılarıyla.

 La Volupté de la destruction (1840-1914)

‘Né du capitalisme, frère ennemi du communisme d’état, l’anarchisme n’a eu de cesse de souffler son vent de justice et de liberté sur le monde. Et si certains libertaires purent se changer en criminels, jouant du revolver ou faisant parler la dynamite, on oublie qu’ils furent nombreux à proposer des alternatives et initier les grandes révolutions du XXe siècle.

À partir d’images d’archives inédites, de documents oubliés, d’entretiens exclusifs avec les plus grands spécialistes du mouvement ouvrier, ce film en deux parties raconte pour la première fois l’histoire de ce mouvement qui combat depuis plus de 150 ans tous les maîtres et les dieux et qui, de Paris à New York, de Tokyo à Buenos Aires, n’en finit pas de faire trembler le monde.’

1. “La Volupté de la destruction (1840 – 1914)” (87′)

2. “La Mémoire des vaincus (1911 – 1945)” (87′)

La Mémoire des vaincus (1911-1945)

Ni Dieu ni maître, une histoire de l’anarchisme est une série de documentaires réalisée par Tancrède Ramonet et diffusée depuis 2016. Deux premières parties sont parues, La Volupté de la destruction (1840-1914) et La Mémoire des vaincus (1911-1945). La suite, Des Fleurs et des pavés (1945-1969) et Les Réseaux de la colère (1965-2012) est achevée, sa sortie prévue initialement pour septembre 2021 a été repoussée à la fin du 1er trimestre 2022. Des projections publiques de l’intégrale ont été organisée dont une à Saint Etienne le 7 juin 2022.


Du manifeste fondateur de Pierre-Joseph Proudhon en 1840 (Qu’est-ce que la propriété ?) à la chute de Barcelone en 1939, Tancrède Ramonet retrace, en images, un siècle d’histoire mondiale du mouvement anarchiste, du collectivisme libertaire à l’anarcho-syndicalisme, en passant par la propagande par le fait.


Mumyanın Yazışması* Antonin Artaud

Artaud portrait by Corinne Taunay

Artık hayatta kendine dokunmayan bu beden,
kabuğunu aşamayan bu dil
sesin yollarından geçmeyi bırakmış ses
tutmayı gerçekleştireceği uzamı bile bilemeyen, alma ha­reketinden fazlasını unutmuş şu el
Ve nihayet, içinde kavramın artık kendi çizgilerinde be­lirlenmediği şu beyincik,
benim taze etten mumyamı oluşturan bütün bunlar, tan­rıya, doğmuş olma gerekliliğinin beni yerleştirdiği boşluk hakkında bir fikir veriyor.
Ne hayatım tam ne de ölümüm mutlak biçimde başarı­sızlığa uğramış.
Fiziki olarak, artık düşüncemi besleyemeyen katledilmiş etimden dolayı, eksik değilim.
Ruhsal olarak kendi kendimi yok etmekteyim, kendimi artık canlı addetmiyorum.
Duyarlılığım yerdeki taşlar düze­yinde, nerdeyse kurtlar çıkacak içinden, terk edilmiş şantiye­lerin haşaratları.
Fakat bu ölüm çok daha rafine, bu kendimle çoğaltılmış olan ölüm, bedenimin bir tür nadirleşmesinde bulunuyor. Zekânın kanı yok artık. Kabusların mürekkep balığı, ruhun çıkışlarını tıkayan bütün mürekkebini salgılıyor. Bıçağın kes­kin yanını umursamayan bir eti damarlarına kadar kaybetmiş bir kan bu.
Bu oyulmuş bedenin, bu gevşek etin, yukarısından aşa­ğıya sanal bir ateş dolaşıyor. Hayata ve çiçeklerine ulaşan köz­lerini bir berraklık her saat başı tutuşturuyor.
Göğün sıkı kubbesi altında ismi olan her şey, alnı olan her şey, bir nefesin düğümü ve bir ürpermenin halatı olan, bütün bunlar onda etin dalgalarının gerisin geriye döndüğü o ateşin döngüsüne giriyor, bir gün bir kan seli gibi yükselen o sert ve yumuşak etin.
Olguların kesişme noktasında donmuş mumyayı gördü­nüz mü, şu cahil ve canlı mumyayı, boşluğunun sınırlarını bilmeyen ve kendi ölümünün titreşimlerinden dehşete düşen mumyayı.
Gönüllü mumya kalktı ve etrafındaki gerçeklik kıpırda­dı. Bilinç bir ihtilaf meşalesi gibi zorunlu sanallığının bütün alanını kat ediyor.
Bu mumyada bir et kaybı var, entelektüel etinin karan­lık konuşmasında o ete karşı durmada bir iktidarsızlık var. Her sarsılışı bir dünya biçimi, başka bir doğurma türü olan o gizemli etin damarlarında koşan şu anlam, hatalı bir hiçliğin yanığında kayboluyor, kendi kendini yiyor.
Ah! çıkarmalarında, çiçek sonuçlarında bu şüphenin bes­leyicisi, bu doğuruşun ve bu dünyanın babası olmak.
Ama bütün bu et sadece başlangıçlardır, sadece yokluk­lardır ve yokluklar, ve yokluklar…


 *La Nouvelle Revue Française, Mart 1927, S. 162, s. 57-58 / Sürrealist Metinler’den

Fransızcadan Çeviren: Mehmet Bağış, Ben, Antonin Artaud Ve Yayınevi, 2019

Gérard Mordillat’ın yönetmenliğini yaptığı ve Jacques Prevel’in 1974 tarihli aynı adlı romanından uyarlanarak 1993 tarihinde sinemaya aktarılan ve “My Life and Times with Antonin Artaud” adıyla da bilinen (En Compagnie d’Antonin Artaud) siyah-beyaz bu Fransız filmi, Prevel ve Antonin Artaud arasındaki dostluğu anlatıyor.


Artaud 51 kez elektroşok görmüş ve içinde taşıdığı umudu kaybetmemiş bir insandır. Çünkü –her ne olursa olsun- Artaud toplumun uyandırılması gerektiğine inanır, belki de inanmaz, ama eğer öyleyse amacı ulvi bir şeye dönüşür. Çünkü o zaman, asla uyanmayacağını bildiği bir toplumu uyandırmak için kendi canını yemiştir.

Tiyatronun İkizi’nde Artaud tiyatro veba ile aynı şeydir der. Veba dehşet verici ve aynı zamanda saflaştırıcıdır. Tiyatro da öyle olmalıdır. Vebanın vahşetinde bir hayat vardır, çünkü bu canlı, can veren, ölümün ve yaşamın ayırdına vardıran bir ölümdür. Böylesi bir ölüm, bu denli vurucu, bu denli çarpıcı, bu denli büyük bir çırpınış, hayatı uyandıran şeydir. Bu ölüm bir canlanma, bir canlandırmadır. Fışkıran yaşam ölgün kelimelerle donatılmış bir yaşam müsveddesi değildir, gerçek ifrazatın kokusu, görüntüsü ve anlıklığıyla (efifani tabirini kullanmıştır) en ilkel anlamıyla canlıdır. Bu canlılık ancak bir uyarılmayla insana işler, kabuğun altına iner, ve –ihtimal- o en derinde, ete gömülü kalmış küçük, yumuşak, gizli ve dokunulmamış erojen bölgeye dokunabilir. Bu bir hazırlıktır, sonrasında tiyatro durulur ve uyarılmış zihinlere hitap eder. Ancak o raddede yüksek bir ruh hali yaşanabilir. Bu bir ayindir. Bu yeniden doğuştur. Ve ancak bu bir vasatı kendine getirebilir. Eğer bir kendi varsa.

Çünkü vasat öldürücüdür. Çünkü vasat insan ölüdür. Yozlaşma onu çürütmüştür. Tüketim onu emmiştir. Yaşamadığının farkında değildir, kendinde değildir, kendi değildir. Kendi olan şeyler yokmuş gibi davranır, kendi olarak gördüğü şeyler varmış gibi davranır, herkesi kendi gibi sanır.

Sıradan insan, sıradan insan diye bir şey olmadığını bilmez.

Ama insanın içinde bir yaşam vardır, ne de olsa yaşam inatçı bir şeydir, bir öz, bir sır, bir kapsül olarak insanın içinde sürer gider, ve vasatın havasız ülkesinde soluk almanın yolları bulunur. Mesela maske takılır. İlkel canlandırma geleneğinde de, Doğu’da, Afrika’da, Güney Amerika’da maskeler vardır.

Bu maskelerin ardında birinin olduğu bilinir ama onun önemi yoktur, önemli olan maskenin verdiği doğaüstü güçtür. Çağımızda sahne büyür, antrakt kalkar, maskeler tersyüz olur. Artık maske sıradan insan maskesidir, üzgün surat, gülen surat, çalışkan, namuslu, ağırbaşlı, evcil surat, içindekileri gizler, sadece tepegözü, bıyıklı kadını, yaralı yüzü değil, kemgözü, seri katili, orospuyu, ibneyi, peygamberi de saklar. Eskiden daha yüce bir ruh durumuna yükselten gelenek, artık hemzemin etmeye yarar, ki ayrıksı ruhlar çaktırmadan aramızda sürünebilsin. Canlı kalıp da ne olduğunu saklayamayanlar, ayıklanırlar. Geri kalan hiç kimse yaşamazken, çoğu çoktan cavlağı çekmiş, bir kısmına ölü taklidi yapmaktan inme inmiş iken, bunların alenen yaşamaya hakkı yoktur.

Toplumsal suç budur.

Artaud’un yadsıdığı suçluluk budur. “Bizi rahat bırakın” der. “Rahat bırakılmaya ihtiyacımız var.” Çünkü yoldan çıkmışların yoldan çıkışı toplumu ilgilendirmez. Toplumun toplu günahlarının yanında bunlarınki nedir ki?

İşte bu yüzden, Artaud günaha inanmaz. Ama erotik suça inanır. İnandığı bu erotik suç biraz muamma olarak kalır. Çünkü Artaud’un bunu biz gibı gırtlağına kadar cenabete batmış kimselere anlatmaya ya dili ya edebi yetmez. Ama ipuçlarının peşine düşmemize izin verir. Bir defa afyon, tütün, alkol suç değildir, intihar suç değildir, otuzbir de suç değildir, hatta düzüşme isteği de erotik suç değildir. Peki nedir bu erotik suç? Öncelikle bütün psikiyatrislerin işlediği bir suçtur. Bunu etraflıca tetkik etmiş olmalıdır Artaud, çünkü tek bir istisna olabileceğini bile kabul etmez. Melekler ve bakireler de bu suçun çıbanbaşıdır. Çünkü Artaud’un indinde suç olan, sapıklık olan erotik bir zevki feci halde kışkırtırlar, ya da belki yaratırlar, ya da yaratımına alet olurlar. Çünkü teknik olarak bakire olan bir bakirenin, bakirelik imgesiyle uzaktan yakından alakası yoktur. Ve teknik olarak melek diye bir şey yoktur. Bunların pezevenklerinin günlük cirosu hakkında en ufak bir bilgimiz de yoktur. İşte bu yüzden bunlar ne teknik ne de estetik olarak, ne bu dünyada ne de başka bir dünyada toplumun intihar ettiği! Van Gogh’un saflığına erişemezler.

Artaud’un tiksindiği erotik suç bu imgelerin ve nezih maskelerin kaskapalı kapılar ardındaki orjisidir. Psikiyatristin suratından akan sapıklık, yüzündeki soylu ağırbaşlılık, eğitimli, kontrollü ve kendini bilen üstünlük duygusunun nezih maskesi ve o maskenin ardında çağlayan iktidarlılıktır.

Artaud bu nezih insanlarla bu vasat insanlarda hiç bir muhteşemlik görmemenin acısıyla dolu bir adamdır. Onlarda görülmeye değer bir şey yoktur, hiç bir şey. Oysa görülecek acılar vardır, görmemiz gereken ama gözümüzden uzak bazı şeyler olmaktadır. (Bachmann, bir seferinde “Hepimizin isteği görebilen kişiler olmaktır”, der. O da insanoğlunun gerçeği taşıyabilecek güçte olduğuna inananlardandır.) Birileri bir görebilse belki bir kıyamet kopabilir. Çünkü hiç bir şeyi görmeyişimizin bir nedeni vardır. Çünkü veba ve barbarlık geçmişte kalmıştır. Çünkü topluca iyileştirilmişizdir. Çünkü afyonumuz hiç patlamamıştır. Çünkü gözümüz bakirelerde ve meleklerde kalmıştır ve alıklaşmışızdır. Oysa biri karşımızda çırpına çırpına can çekişse, belki de ondan sonra şimdiye kadar olduğumuz gibi olmazdık. İşte Artaud’un umudu budur. Karşımızda çırpına çırpına ölmüş ve yine de bizden daha çok yaşamıştır çünkü en azından umudu ve yaşamı sonuna kadar taşımıştır. Uyanışımızı ve dirilişimizi bizden çok daha fazla planlamıştır. Ve sadece huzur içinde uyumamızı dileyen tanrılarımızdan çok daha fazla şey ummuştur bizden.

İşte biz bunu yadırgamışızdır. Bize rahatsız edici, delice, tekinsiz ve densiz gelen şey budur. Ve Artaud, evet, tüm o densiz lafları etmiştir ve hoşa gitmeyen o sesleri çıkarmıştır, ama adamı osurtana kadar sıkanların payını da teslim etmek lazımdır. Kaldı ki Artaud’un bize fazla ince gelen, ya da sadece fazla gelen estetiği –ki bir at sineği olmak yerine estetik bir vahşetten medet ummuştur- önümüze bir Vahşet Tiyatrosu koymuştur. Onu da zaten sadece bir kez koyabilmiştir. Bu vahşetin metafizik bir vahşet olduğu söylenir! Belki sürreal bir vahşet olduğunu söyleyenler de olmuştur. Oysa Artaud’un vahşeti rahatsız ediciliktir.

Cocteau “Toplum bizim gibileri ancak sanatta hoşgörür,” der, “ama ben hoşgörülmeyi kabullenemem.”

En azından, toplumun Cocteau’ya yaptığını Artaud’a yapmamış olmasıyla teselli bulabiliriz.

Gözde Genç, 2.5.2006

Les deux parties du documentaire “La Véritable Histoire d’Artaud le Mômo”, par Gérard Mordillat et Jérôme Prieur, réalisées en 1993.

‘Poète, homme de théâtre, acteur, Antonin Artaud (1896-1948) est l’auteur d’une oeuvre immense parmi laquelle Le Théâtre et son double, L’Ombilic des limbes, Le Pèse-nerfs, Le Voyage au pays des Tarahumaras, Van Gogh le suicidé de la société, Artaud le mômo… Le 26 mai 1946, après neuf ans d’internement dans différents asiles et pour finir à l’hospice de Rodez, Antonin Artaud revient à Paris, accueilli à la Gare d’Austerlitz par ses amis Henri et Colette Thomas, Jean Dubuffet et Marthe Robert… Arthur Adamov et Marthe Robert s’étant portés garants de sa vie matérielle, il vivra désormais à la Maison de Santé d’Ivry, sous l’autorité du Dr Delmas qui mettra à sa disposition un pavillon et le laissera entièrement libre de son temps et de ses mouvements. Nous voulons refaire avec les amis d’Antonin Artaud, ses amours, ses compagnons le chemin qu’il fit, retrouver dans leur mémoire les lieux qu’il fréquenta, refaire ses parcours entre le clinique d’Ivry et Saint-Germain-des-Prés, dans le Paris de l’immédiat après-guerre. C’est-à-dire que nous voulons retrouver la voix d’Artaud, son visage, sa présence, dans la voix, le visage, la présence de ceux qui l’accompagnèrent, et dont il a bouleversé la vie : Paule Thévenin, Henri Thomas, Marthe Robert, Anie Besnard, Jany de Ruy, Rolande Prevel, Henri Pichette…’

END:CIV Resist or Die (2011)

A Franklin Lopez movie

Yaşadığınız topraklar, ormanları katleden, suyu ve havayı kirleten ve besin kaynaklarınızı zehirleyen yaratıklar tarafından işgal edilseydi, direnir miydiniz?

END:CIV; kültürümüzün sistematik şiddete ve çevresel sömürüye olan bağımlılığını inceliyor ve sonuçta zehirlenen tabiatı ve savaş bunalımındaki ulusları derinlemesine araştırıyor. Derrick Jensen‘in Endgame (Oyun Sonu) adlı kitabından esinlenen END:CIV izleyiciye şu soruyu soruyor: “Yaşadığınız topraklar, ormanları kesen, suyu ve havayı kirleten ve besin kaynaklarınızı zehirleyen yaratıklar tarafından işgal edilseydi, direnir miydiniz?”…

End:Civ ‘Resist Or Die’ (2011)

Uygarlıkların çökmelerinin altında yatan nedenleri genellikle kaynakların aşırı kullanımına dayanır. Bunu yazarken, dünya ekonomik kaos, petrolün zirvesi, iklim değişikliği, çevresel yıkım ve politik karışıklıkla sendeliyor. Hergün, manşetler skandal hikayelerini ve kamu güvensizliğini temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp önümüze koyuyor. Şu anki küresel sistemin sonuna dair öfkeli taleplerde bulunmamız gerekmiyor – çünkü çok yakında çökecek gibi görünüyor. Ancak, en çok hasar görmüş yerlerde bile cesaret, merhamet ve özgecilik eylemleri kaynıyor. Savaş ve baskının ağır etkilerine maruz kalmış insanların dirençliliğini ve ilerleyen krizle yüzleşmek için öne atılanların kahramanlıklarını belgeleyerek, END:CIV bu herşeyi tüketen çılgınlığın dışında makul bir geleceğe ışık tutar. Jensen’in anlatımı ile desteklenmiş film bizleri bu toprakları gerçekten seviyorsak eyleme geçmeye çağırıyor. Film, küresel ekonomik sistemin çözümlemesini yapmak için müziği, arşivsel metrajı, hareketli grafikleri, animasyonu, güldürüyü ve hicvi de kullanarak enerjik bir tempoda ilerliyor. END:CIV, Jensen’in şiirsel ve sezgisel yaklaşımıyla örtüşen birinci elden fedakarlık ve kahramanlık hikayelerini dikkatle ve duygusal olarak heyecanla yansıtıyor. Taşrada çekilmiş ekran görüntüleri korkunç ama olağan yıkımın traşlama kanıtının yanısıra kesici doğal güzelliğin perde arkasını gözler önüne seriyor.

“Diren ya da Öl!”

Türkçeleştiren: Sosyal Savaş

End:Civ ‘Resist Or Die’ (2011)

Si votre patrie était envahie par des extraterrestres qui abattaient les forêts, empoisonnaient l’eau et l’air et contaminaient l’approvisionnement alimentaire, résisteriez-vous ?

END:CIV examine la dépendance de notre culture à la violence systématique et à l’exploitation de l’environnement, et sonde l’épidémie résultante de paysages empoisonnés et de nations sous le choc. Basé en partie sur Endgame, le best-seller de Derrick Jensen, END:CIV demande : « Si votre patrie était envahie par des extraterrestres qui abattaient les forêts, empoisonnaient l’eau et l’air et contaminaient l’approvisionnement alimentaire, résisteriez-vous ? ”

Les causes sous-jacentes à l’effondrement des civilisations sont généralement attribuées à la surexploitation des ressources. Au moment où nous écrivons ces lignes, le monde est sous le choc du chaos économique, du pic pétrolier, du changement climatique, de la dégradation de l’environnement et des troubles politiques. Chaque jour, les gros titres ressassent des histoires de scandale et de trahison de la confiance du public. Nous n’avons pas à faire des demandes indignées pour la fin du système mondial actuel – il semble déjà en train de s’effondrer.

Mais les actes de courage, de compassion et d’altruisme abondent, même dans les endroits les plus endommagés. En documentant la résilience des personnes les plus durement touchées par la guerre et la répression, et l’héroïsme de ceux qui se présentent pour affronter la crise de front, END:CIV éclaire un moyen de sortir de cette folie dévorante et vers un avenir plus sain.

Soutenu par le récit de Jensen, le film nous appelle à agir comme si nous aimions vraiment cette terre. Le film voyage à un rythme effréné, utilisant de la musique, des images d’archives, des graphiques animés, de l’animation, du slapstick et de la satire pour déconstruire le système économique mondial, alors même qu’il implose autour de nous. END:CIV illustre des histoires à la première personne de sacrifice et d’héroïsme avec des images intenses et chargées d’émotion qui correspondent à l’approche poétique et intuitive de Jensen. Les scènes tournées dans l’arrière-pays offrent des intermèdes d’une beauté naturelle à couper le souffle aux côtés de preuves évidentes de destructions horribles mais banales.

END:CIV propose des entretiens avec Paul Watson, Waziyatawin, Gord Hill, Michael Becker, Peter Gelderloos, Lierre Keith, James Howard Kunstler, Stephanie McMillan, Qwatsinas, Rod Coronado, John Zerzan et bien d’autres.

End:Civ ‘Resist Or Die’ (2011)

Wenn Ihr Heimatland von Außerirdischen überfallen würde, die die Wälder abholzen, das Wasser und die Luft vergiften und die Nahrungsversorgung verseuchen, würden Sie Widerstand leisten?

END:CIV examines our culture’s addiction to systematic violence and environmental exploitation, and probes the resulting epidemic of poisoned landscapes and shell-shocked nations. Based in part on Endgame, the best-selling book by Derrick Jensen, END:CIV asks: “If your homeland was invaded by aliens who cut down the forests, poisoned the water and air, and contaminated the food supply, would you resist?”

The causes underlying the collapse of civilizations are usually traced to overuse of resources. As we write this, the world is reeling from economic chaos, peak oil, climate change, environmental degradation, and political turmoil. Every day, the headlines re-hash stories of scandal and betrayal of the public trust. We don’t have to make outraged demands for the end of the current global system — it seems to be coming apart already.

But acts of courage, compassion and altruism abound, even in the most damaged places. By documenting the resilience of the people hit hardest by war and repression, and the heroism of those coming forward to confront the crisis head-on, END:CIV illuminates a way out of this all-consuming madness and into a saner future.

Backed by Jensen’s narrative, the film calls on us to act as if we truly love this land. The film trips along at a brisk pace, using music, archival footage, motion graphics, animation, slapstick and satire to deconstruct the global economic system, even as it implodes around us. END:CIV illustrates first-person stories of sacrifice and heroism with intense, emotionally-charged images that match Jensen’s poetic and intuitive approach. Scenes shot in the back country provide interludes of breathtaking natural beauty alongside clearcut evidence of horrific but commonplace destruction.

END:CIV features interviews with Paul Watson, Waziyatawin, Gord Hill, Michael Becker, Peter Gelderloos, Lierre Keith, James Howard Kunstler, Stephanie McMillan, Qwatsinas, Rod Coronado, John Zerzan and more.