BU AMBULANS NE ZAMANDIR BURADA
Uluer Oksal Tiryaki
Anneler öğle yemeklerini paketliyor
Çocuklar silahlarını
bir utancın gizlediği sakinlikle
hamburgerlerini ısırıyorlar
kolalarını yudumluyorlar
tekmeye kafa uzatıyorlar
mermiye kafa atıyorlar;
terk edilmişler kendi sesine
bir karanlığın gizlediği sükunetle:
doğanın bittiği yerde insanlık başlıyor
Bu ambulans ne zamandır burada?
çünkü artık bir gamze de değildir
suratımdaki jilet yarası,
çocuklar batıya sürdü atlarını
terminallerde soğuk saçlarını
taradı gölgeler ve ikiye böldüler
ihtiyarları ikiye böldüler
çocukları ve onları gizledi
soğuk hava depoları
ve sürüldüler doğuya
Bu ambulans ne zamandır burada?
Yetişkinler için yeni dijital oyuncaklar:
gözlerini kıs ve hiçbir şey söyleme
yalnız bir su tankı bile
insanı hüzünlendirebilir
Dünyanın eti ne kadar lezzetli?
İnsanın tadı ne kadar lezzetli?
Yalnızlığın kanı ne kadar lezzetli?
Devletin bittiği yerde Allah başlıyor.
Bu ambulans ne zamandır burada?
Bu ambulans ne zamandır burada?
Bu ambulans ne zamandır burada?
LÖPÇÜK 