Invisible Chains of the Economic Warfare

Jeremy Profit ‘Bank’ 2005 (Negative)

*In 1971, during president Richard Nixon rule, the monetary system was changed. According to this, the paper currency would not be backed by gold and silver; instead, it would be backed by the so-called power of U.S. government. It means that the “money” would be created in any amount arbitrary by the government and FED (Federal Reserve) partnership. This incident called Nixon Shock effected other countries and now all the governments in the world create pieces of papers with numbers on them, but no intrinsic value.

Excerpt from the book “Masters and Slaves” by Hamza Yardımcıoğlu

In fact, “money” which is in the center of all our lives is not money. We just believe so. Money has not being used in the world since 1971. We use something called “fiat currency” instead, pieces of papers with no intrinsic value. The money is gold and silver and it had been so during history. For thousands of years!

Let’s say you give your coat to a dry cleaner. And he gives you a piece of paper as delivery receipt. You will give it to him the next day and take your coat back. In fact that paper has no value unless it is backed by your coat. The valuable thing is the coat. And “paper money” is like this. It has to be backed by gold and silver. And it was like this in the past. But now the monetary system in the world is totally different.

The Latin word “fiat” means “let it be done”. Some people say “let it be money” and then the so called money is created. Then it is given to business man, to workers, to house buyers, etc. as debt. So they suddenly become slaves and work for the money creators, in order to pay back that imaginary stuff. This system is totally based on illusion. In fact, there is no money there. In this monetary system which is depended on its masters’ will, these pieces of paper are suitable to be manipulated, and the manipulation is literally what is being done. The value of the so called money melts down time by time. So the peoples lose their purchasing power in each money creation. But you never hear the news about this regular creation on tv or anywhere else, although it is so important for public. You lose your savings and get poorer even without noticing, each time they create extra “money”.

Actually, money is a great invention. It makes life easier. You can store your savings within money. For example, you produce 100 liters of milk. You cannot carry that milk in your pocket. Or you cannot keep it for one year, to use it. But you exchange it with money, then you can carry and keep it as long as you want.

Money is not only good for storing your savings but it also allows you to store your energy and time which you already spent to earn it. This means money is a tool that allows you to carry your freedom in your pocket. If they take it from you by force (as tax) or with systemic delusions (inflation, floating exchange rates, interest rates, etc.), they steal your freedom. By the way, governments and the global financial elite become your masters and you become their slaves. You work all the time but you cannot accumulate money as much as you really deserve. What you earn is only enough to survive. Maybe you do not even have a house. All you earn, all your freedom leak away through invisible cracks. But you do not even know that you are a slave of the system.

Jeremy Profit ‘Corps Qui Tombent’, ‘Open for Business as Usual’ 2004

That system continually promises you hope to keep you sleeping. It offers you easy amusements to stall you off. It is such a system that not only transforming every free born human into a slave for both visible and invisible masters; but it also make people become voluntary defenders working to keep the system alive. It makes beautiful look ugly, and makes evil look good. It motivates people to stone those who ignore dogmas, brain narcotizing ideologies and beliefs. Even if its brain washed slaves are about starve to death, they applaud for their dictators who live super luxury lives with what they steal from themselves. The voluntary slaves are jealous and hateful for the free minds that reject to obey. They want them to remain slaves just like themselves. Since the makers of the system know these psychological mechanisms very well, they like to use them.

In order to develop an alternative to the global slavery system, it is needed to recognize the present system and how it actually works. So let’s recognize…

***

The total amount of the annual goods and services production in the world is 60 trillion dollars. Whereas the papers sold in global stock markets annually are 1.2 quadrillion dollars. (AOL Media, Peter Peter Cohan article, 9 June 2010) 20 times more than the real production! So where does the 800 trillion dollar gap -this is a bubble to pop- come from and controlled by who?

Even this example alone, is a clear indicator that something is horribly wrong in the global financial system.

Fiat money is the only constant tie between states and peoples. Because those pieces of papers or digits in bank accounts, officially belong to the states indirectly. And you always have to use them. So the fiat money is like an invisible rope tying people to their states. It is not like gold and silver. Because precious metals have intrinsic value, independent from states. They are acceptable anywhere in the world without requiring an official legitimization. So a monetary system other than gold/silver standard, is a kind of centralization of power which is no good. So, if money is a rope in the hands of states, that tying their people; we can say that peoples are the puppets and the states are the puppeteers.

What is money and how does a financial system work?

***

Before the invention of money, there was barter. But it was a difficult method for trading. Because both parties should have demanded the product of the other party.

Let’s say:

Person A has a sheep and he wants to exchange it with a donkey.

Person B has grain and he wants to exchange it with a sheep.

Person C has a donkey and he wants to exchange it with grain.

In this case, any two of them cannot exchange their goods. Because one demands the other person’s good, but that other person does not demand his customer’s good. Only in the case that three of these people accidentally gather all together, and three of them makes a deal, then the goods can be exchanged.

Also the value of goods to be exchanged was not equal all the time and they were not able to give change to their customers.

So ancient people used pieces of gold and silver for trade in different periods of history. Because they had intrinsic value as precious metals since they were used as jewels. They played role as a mediatory unit. But gold and silver were not still money. Because they did not have standard weight. According to the recorded history, Lydians invented money in 7th century BC. They melted gold and silver together and molded them in a standard size and weight. Now gold and silver turned into money. And it helped the trade to grow faster.

This was how the monetary system started. It lasted for thousands of years. Money helped a lot to the societies on trade, development and getting civilized.

After centuries, in 1913, “FED” the central bank in the US, was founded and the seeds of the monetary system called “fiat” which the whole world uses today was planted. Prior to that, there was not a central bank in the US.

There was not even income tax in the US until that time. Simultaneously with FED, income tax law was issued. So the secret and indirect partnership between banks and governments over slaves was set up.

Before the establishment of FED, the US dollars used to represent gold and silver. It means that the dollars were gold and silver cheques. But after the establishment of FED, the ratio between the printed dollars and the gold in the treasury was reduced to 40% instead of 100%. This means if there were 100 units of gold in the treasury, then they could print dollars as if there were 160 units of gold.

In the later stages, this ratio would fall to zero and FED would be able to print unlimited amount of so called money. By this way, rising inflation could transfer the melted purchasing power of people to the creators of the system, in a magical way.

In 1944, one of the most important events of slavery history took place in New Hampshire in the US. Representatives of 44 ally countries of the World War II gathered in a conference and signed a paper called the Bretten Woods Agreement. According to it, the common foreign currency reserve unit for all these countries would be US dollars. And the exchange rate of dollar would be fixed as “1 ounce of gold is equal to 35 dollars”. So the US started to export dollars to the world countries in an indirect way. The world countries started to stock their foreign currencies in US dollars, in their treasuries. A currency backed by 40% of gold and 60% of the US willpower.

In 1971, the tie between dollars and gold was completely abolished during the rule of US president Richard Nixon. Now the US dollars were pieces of paper back by 100% of US willpower. So the Bretten Woods Agreement was abolished but the system was continued in practice, though. Even today almost all countries in the world keep their foreign currency reserves in US dollars. And also all the countries print fiat money just like the US. Their economy gets troubled each time they print new money, and give it to their people as debt via banks. Then the inflation comes up and the savings of peoples melt down. 

For example: If there are 20 dollars in circulation in an economy; and if the total assets of that economy is 10 kilos of grain; then 1 kilo of grain will cost 2 dollars. If you print 20 dollars more and put them in circulation, although the grain production does not rise, than 1 kilo of grain will now cost 4 dollars. Although there are 20+20=40 dollars in that economy, it is not grown; the value of that economy is still 10 kilos of grain. Someone who has 2 dollars loses the half of his purchasing power; now he can buy only half kilo of grain instead of 1 kilo.

The global financial crisis of 2008 was an example showing the world that all the kings are naked. Just like in the story of “the emperor’s new clothes”. According to that story:

“Once upon a time, there was an emperor who was only interested in good clothes. He was so in love with it that he did not care much for anything else. One day a few conmen appeared and told him that they were excellent weavers and that they could make the most beautiful fabric in the world. It didn’t take long to get the Emperor’s attention. They told him they made fabrics of wonderful samples and colors with a specific feature. They were invisible to anyone who was stupid or incapable of doing his job.

The conmen ordered some of the finest materials and secretly they sold them to get the money. To fool the Emperor and his servants they started to weave but there was nothing. The Emperor sent him most loyal servants to check up on them. When they saw that they can’t see the alleged fabric, they were scared that they’ll get fired for being stupid or incompetent to do their jobs. That is the reason why they lied that they saw magical fabrics.

In the end, the Emperor decided together with many helpers to see the fabrics and see how the weavers work was going. Everyone who accompanied him was afraid to come off as a stupid person so they admired the fabric that wasn’t there and advised the Emperor to put that nothing on himself. The conmen showed him the cape, pants, and the coat but they were actually empty handed.

The Emperor took all the clothes off of himself and the conmen dressed him in the invisible clothes. The Emperor started a procession where his servants walked behind him with their hands raised to hold the cape. Everyone admired him and his new clothes until one boy yelled that ‘the Emperor had no clothes on!”

Who really controls the world? There are many theorist to who or what controls the world, in this shocking rare interview Rob & David debate who controls the world money, governments & the world.

The credits that FED recklessly released in the US -most of them were mortgage credits- were being sold in stock markets all around the world as receivable papers. This is unbelievable but true. Debts were being sold. They were in circulation among the broker companies each time adding profit margin on them. The so called value of these papers representing the receivables of imaginary money, eventually increased multiple times and turned into a huge bubble. When people realized that these debts were not actually receivable, it was too late. Then the bubble popped. Then they created more and more so called money to fix the problem. In the following four years, the US printed five times more amount of money (4 trillion dollars) than the amount it had printed during the whole US history (800 billion dollars). But in fact it didn’t fix anything; all they did was creating another bubble which is much bigger than the previous one. And they are still creating money out of nothing. Also the other big economies are doing the same thing.

Nothing in the universe becomes absent when it exists, or vice versa either; things transform, they change their state. The same mentality can be applied to the economies too. When you lose your money/freedom because of economic crisis and inflation, it goes to some other people. When you were able to buy 1 kilo of grain with your 2 dollars in that 10 kilos grain economy in the first place, then you get able to buy half kilo, and then 100 grams, and finally only 1 gram. This is what’s happening in the monetary system in the world today.

The operations of central banks, effect every person’s life on earth today. So we should understand these structures, to see what is actually happening.

Central banks are generally private corporations, which are not even belonged to the states, just like FED. The governments give bonds (debentures) to central banks. A bond is debt pledge of a government. In response to this, the central bank prints money with the amount of bonds, and release that money into circulation. The way they do it is giving that money as credit (debt) with an interest rate, to people. When this so called money is taken by people as debt, it saves a real value. Because now there are slaves working and producing real value for the bank and the government. The state and the bank pretend as if they have real money in their hand. They feed with the energy of slaves laboring for them. What they simply do is just trickily organizing slaves to labor.

The centralized control of money is centralization of power. But gold and silver which are real money in all around the world, are independent from central banks. Because they have intrinsic value.

Fiat monetary system is the invisible chains on the necks of slaves. They don’t see the chains tying them, so they think they are free. The longer your chains are, the further you can go. In other words the more money you have, the more free you become.

We have discussed the mechanism of the global shadow kingdom which turned into a great monster in the last century, as it had never managed to be so big and wild previously in history. The slavery system has been continuing for thousands of years but it is now the greatest of all times. Its huge size is also its weakest point. Its greed made it so inflated and it’s about to pop. Now the next thing is just masses to see that all the kings are naked.

The above mentioned finance bubble will pop in the near future, maybe in a few years. And the world will have to confront the greatest economic collapse ever. All the economies which experimented fiat monetary system in history, eventually collapsed with having a hyper-inflation. Yuan Dynasty in China in XI. Century; England in XII. Century; France in XVIII. Century, etc… They all experimented fiat system and shared the same destiny in the end.

Now the present system is about to expire and running towards a hyper-inflation which is the dead end. No government and no bank can create money out thin air forever. Because when the purchasing power of people, falls under the level of starvation, the system inevitably collapse with causing chaos.

The next collapse will probably happen in two stages. A global bond crisis will take place and the state will have to print much more money. Then people will think that everything is getting alright, but shortly after the dead end will suddenly appear with hyper-inflation.

Zeitgeist: Addendum (2008)

The slaves of world will have a chance for freedom when the day of collapse arrives and wakes people from their deep sleep unpleasantly. If they cannot use this chance, the masters this time, will be those who possess information. And the others will most probably be slaves who are implanted with micro-chips…

The previous fiat experiments were all on local scale. But this time it will be on global scale, since dollar is a common foreign currency reserve unit around the world, and the gears of the system are connected globally. Also the bubble is inflated in a crazy way. When it pops, the whole world will be in a great depression. Worldly renown economists like Mike Maloney, Jim Rickards and many more also write about the same inevitable scenario in their books with mentioning numbers, formulas and how destructive it will be. When the present system collapses, a new economy model will probably be imposed. And this will most probably be something called “informationism” which means that the production will be based on information instead of capital. Those who control the information technologies will organize the production in the age of information. The slaves of world will have a chance for freedom when the day of collapse arrives and wakes people from their deep sleep unpleasantly. If they cannot use this chance, the masters this time, will be those who possess information. And the others will most probably be slaves who are implanted with micro-chips…

Excerpt from Hamza Yardımcıoğlu ‘Masters and Slaves’ 2017

Ekonomik Savaş: Köleler ve Efendiler

Fredox ‘Dossiers Noirs de l’histoire’ 2005

*1971 yılında A.B.D.’de, Richard Nixon döneminde alınan bir kararla, fiat para sistemine geçildi. Buna göre, basılan paralar artık altın veya gümüş gibi değer ifade eden madenleri temsil etmeyecek; onun yerine Amerikan Hükümetinin iradesini temsil edecekti. Yani keyfi olarak, istenilen miktarda basılabilecekti. Nixon Shock denilen bu olay, bütün dünya piyasalarını etkiledi ve zamanla dünyanın tamamında kullanılan para, hükümetlerin iradesine dayalı kağıt parçaları haline geldiler.

Hamza Yardımcıoğlu ‘Köleler ve Efendiler’ kitabından alıntıdır.

Sürekli hayatımızın içinde olan “para”, aslında para değildir. Sadece biz öyle sanıyoruz. 1971 yılından beri Dünya’da para kullanılmıyor.* Onun yerine fiat para sistemi denilen, -halbuki parayla hiçbir ilgisi olmayan- değersiz kağıt parçalarının dolaşımda olduğu bir düzene geçildi. Latince bir kelime olan “fiat”, “olsun” anlamına gelir. Birileri “para olsun” der ve kağıt parçaları sihirli bir şekilde “paraya” dönüşür. Yani anlayacağınız, bütün sistem bir illüzyondan ibarettir. Gerçekte, ortada para yoktur. Buna Türkçe’de “itibarî para sistemi” denir. İradeye dayalı olan bu “para” sisteminde, cebinizdeki kağıt parçaları manipüle edilmeye müsaittir ve edilir. Yani değeri sürekli dalgalanır. Böylece siz farkında bile olmadan, varlıklarınız elinizden akıp gider.

Para, gerçekte harika bir buluştur. İnsan hayatına çok şey katar. Onunla, sattığınız varlıklarınızın değerini depolayabilirsiniz. Mesela, ürettiğiniz 100 kilo sütü cebinizde taşıyamazsınız veya ileride kullanmak için 1 yıl bekletemezsiniz ama onu paraya çevirip istediğiniz zamana kadar cebinizde taşıyabilirsiniz.

Hamza Yardımcıoğlu ‘Köleler Köle Olduğunun Farkında Değil’ Podcast 2024

Ama parayla sadece varlıklarınızı değil, harcadığınız zamanın ve emeğin değerini de depolayabilirsiniz. Yani para, özgürlüğünüzü cebinizde taşımanızı sağlayan bir araçtır. Bu bakımdan para, özgürlüğünüzün depolandığı yerdir. Onu sizden zorla (vergi olarak) veya sistemsel aldatmacalarla (kur dalgalanmaları, enflasyon, faiz, vs.) elinizden alan kişiler, sizden özgürlüğünüzü almış olur. Böylece hükümetler ve küresel finans elitleri, sizin efendiniz, siz de onların kölesi olursunuz. Sürekli çalışırsınız fakat hak ettiğiniz birikimi asla yapamazsınız. Kazandıklarınız belki sadece hayatta kalmanız için yeterlidir. Belki bir eviniz bile yoktur. Bütün kazandığınız, özgürlüğünüz, görünmez kanallardan akıp gider. Fakat siz sistemin kölesi olduğunuzun farkında bile olmazsınız.

Uykuda kalmanız için sistem size hep umut vadeder, sizi oyalayacak basit eğlenceler sunar. Bu öyle bir sistemdir ki, insanları sadece görünür veya gizli efendilerinin kölesi yapmakla kalmaz; sistemin varlığını sürdürmesi için çalışan gönüllü birer nefer yapar. Çirkini güzel, güzeli çirkin gösterir. Sisteme, tabulara, beyin uyuşturan ideoloji ve inançlara karşı gelenleri hain ilan edip taşlaması için motive eder. Beyni uyuşmuş köleler, açlıktan ağızları bile koksa, kendilerinden gasp ettikleriyle saltanat süren diktatörlerini alkışlarlar.

Onlar, itaat etmeyi reddeden özgür zihinlere karşı kıskanç ve tahammülsüzdür. Onların da kendileri gibi köle kalmasını isterler. Sistemin kurgulayıcıları bunu iyi bildikleri için, bu psikolojik mekanizmaları kullanırlar. Küresel kölelik sistemine karşı bir alternatif kurgulamak için, önce mevcut sistemin mekanizmalarının nasıl işlediğini bilmek, yani onu tanımak gerekir. Öyleyse gelin tanıyalım…

Dünyadaki yıllık toplam mal ve hizmet üretiminin, yani reel üretimin değeri 60 trilyon dolarken, menkul kıymetler olarak işlem gören kağıtların toplam değeri yaklaşık 1.2 katrilyon dolardır. (AOL Media, Peter Cohan imzalı makale, 9 Haziran 2010) Yani gerçek üretimin değerinin 20 katı. Öyleyse aradaki 800 trilyon dolarlık fark -ki bu bir balondur ve sonunda patlayacaktır- nereden gelmişti? Ve kimler tarafından kontrol edilmektedir?

Bu örnek bile tek başına, küresel finans sisteminde bir şeylerin, korkunç bir şekilde yanlış olduğunun net göstergesidir.

Şimdi konuyu sıfırdan ele alalım…

Paranın icadından önce takas yapılıyordu. Ama bu zor bir yöntemdi. Çünkü takasta her iki tarafın da bir diğerinin malını talep etmesi gerekiyordu.

Diyelim ki:

A kişisinin koyunu var ve eşekle takas etmek istiyor.

B Kişisinin buğdayı var ve koyunla takas etmek istiyor.

C kişisinin eşeği var ve buğdayla takas etmek istiyor.

Bu durumda, bunlar arasından herhangi ikisi, bir araya gelerek asla takas yapamıyorlardı. Çünkü birisi diğerinin malını istiyor ama diğeri onun malını istemiyor. Ancak üçü tesadüfen bir araya gelirse ve üçlü bir anlaşma yaparlarsa mallar el değiştirebiliyordu. Ayrıca, her zaman takas edilecek malların değeri eşit de olmuyordu ve para üstü vermek gibi bir şansları da yoktu.

Altın ve gümüş parçaları, tarihin birçok döneminde ticarette takas ya da değişim için kullanıldı. Çünkü bunların kıymetli maden olarak takı gibi kullanımları da olduğu için değerleri vardı ve takas için de bir “ara birim” görevi görüyordu. Ama yine de altın ve gümüş parçaları tam anlamıyla para değildi. Çünkü bu parçaların standart bir ağırlığı yoktu. Kayıtlı tarihin bize söylediğine göre, M.Ö. 7. yüzyılda, Lidyalılar parayı icat etti. Lildalılar, altın ve gümüş parçalarını bir araya getirip erittiler ve kalıplardan geçirerek standart bir hale getirdiler. Altın ve gümüş artık paraya dönüşmüştü ve ticaret ivme kazanmaya başlamıştı.

O zamandan sonra binlerce yıl para olarak altın ve gümüş kullanıldı. 19. Yüzyılda endüstri devrimi ile Avrupa’da ticaret hacmi çok büyümüştü. Altın ve gümüş paralar yüksek miktarları bulunca hem dolaşımı hem de nakliyesi zor olabiliyordu; ayrıca bu işlemler güvenlik riskleri de taşıyordu. Bunun için bankalar kendilerine teslim edilen altın ve gümüşe karşılık, yazılı kağıtlar veriyorlardı. Bu kağıtlar istenildiği zaman tekrar altın ve gümüşe dönüştürülebiliyordu. İşte bunlar ilk kağıt paraydı ve böylece ticarette kağıt para kullanımı başlamış oluyordu.

1913 yılına gelindiğinde Amerikan Merkez Bankası olarak bildiğimiz FED kuruldu ve şu an kullandığımız fiat para sisteminin tohumları ekilmeye başlandı.

O yıla kadar ABD’de gelir vergisi diye bir şey yoktu. FED’in kuruluşuyla birlikte gelir vergisi yasası çıkarıldı ve bankalarla hükümetlerin, köleler üzerindeki gizli ve dolaylı ortaklığı kurulmaya başlandı. FED’in kuruluşundan önce Amerikan doları altını temsil ediyordu. Yani dolar, bir altın çekiydi. FED’in kuruluşundan sonra, bu yeni para sisteminin ilk zamanlarında, basılan paranın, hazinenin elindeki altına oranı %100 olması gerekirken, altın oranı yasayla %40’a düşürüldü. Yani hazinede 100 birim altın varsa, sanki 160 birim altın varmış gibi dolar basılabiliyordu. İlerleyen süreçte bu oran sıfıra indirilecek ve FED çılgınca para basacaktı. Böylece yaratılan enflasyonla, halkın eriyen alım gücü sihirli bir şekilde sistemi kurgulayanların eline geçecekti.

1944 yılında ABD’nin New Hampshire eyaletinde, kölelik tarihinin en önemli olaylarından biri yaşandı. II Dünya Savaşı müttefiki olan 44 ülkenin temsilcilerinin katılımıyla bir toplantı yapıldı ve Bretten Woods Anlaşması denilen bir metin imzalandı. Buna göre; bütün katılımcı ülkelerin döviz rezerv birimi dolar olacaktır. Doların kuru da “1 ons (31,1 gram) altın = 35 Dolar” olarak sabit kabul edilecekti. Böylece ABD, dünyaya dolaylı yoldan dolar ihraç etmeye başladı. Dünya ülkeleri, hazinelerindeki dövizlerini dolar olarak stokluyorlardı. Yani %40 oranda altına dayalı, %60 oranda ABD’nin iradesine dayalı olarak basılan bir para birimini.

1971’de ise ABD başkanı Richard Nixon idaresinde, doların altınla bağı tamamen koparıldı. Artık dolar %100 oranında ABD’nin iradesine dayalı basılan bir kağıt oldu. Bretten Woods anlaşması feshedildi ama sistem fiili olarak uygulanmaya devam etti. Bugün hala, neredeyse bütün dünya ülkeleri, döviz rezervlerini dolar olarak tutuyor. Ve bütün ülkeler ABD gibi fiat para basıyor. Ekonomileri daraldıkça piyasaya, krediyle borçlandırma yoluyla para sürüyorlar. Böylece enflasyon denilen durum ortaya çıkıyor ve halkların elindeki para eriyip gidiyor.

Örneğin; bir ekonomide, dolaşımda 20 lira varsa ve o ekonomin toplam varlığı 10 kilo buğdaysa, buğdayın kilosu 2 liradır. Bu ekonominin üretim kapasitesi artmadığı halde, siz 20 lira daha basıp piyasaya sürerseniz buğdayın kilosu 4 lira olur. Artık o ekonomide 20+20=40 lira olmasına rağmen, ekonomi büyümemiştir; hala 10 kiloluk buğday değerindedir. Cebinde 2 lirası olan kişinin parası, yarı yarıya düşer; o parayla bir kilo buğday alabiliyorken artık sadece yarım kilo alabilir.

Bu yüzden merkez bankaları, ekonomideki üretim artarsa, piyasaları dengelemek için para basar. Ama sadece ekonomi büyüdüğünde değil, bunu piyasaları hareketlendirmek için de yaparlar. Çünkü güvensizlik ortamı oluştuğunda insanlar para harcamak istemez ve piyasalar durgunlaşır. Fakat üretim artmadığı halde piyasaya iradi olarak sürülen fazladan her para, sizin cebininizden görünmez bir el tarafından çalınmış özgürlüğünüzü temsil eder. Ve bu dengesizlik, günümüzde devasa boyutlardadır.

2008’deki küresel ekonomik kriz, dünyada bütün kralların çıplak olduğunu gösteren bir örnekti. ABD’de FED’in pervasızca piyasaya dağıttığı krediler, -ki bunların çoğunu mortgage kredileri oluşturuyordu- borç kağıtları olarak dünya borsalarında satılıyordu. Yanlış okumadınız: “borç” satılıyordu.

Bu kağıtlar, dünya piyasalarında üzerlerine kâr koyularak elden ele geziyordu. Zaten olmayan bir paranın alacağını temsil eden kağıtların sözde değeri daha da şişmişti. Ve sonunda devasa bir balon oluştu. Bu kağıtlara harcanan paranın geri dönmeyeceği anlaşılınca, işler çoktan çığrından çıkmıştı ve balon patladı. Durumu kurtaralım derken daha fazla para bastılar. ABD, o güne kadar, tarihi boyunca bastığı paranın (800 trilyon doların) beş katı fazla parayı (4 katrilyon dolar) 2008 krizinden sonra birkaç yıl içinde bastı. Ama bu, aslında hiçbir şeyi düzeltmedi; yaptıkları şey, patlayan balona, çaktırmadan yama yapıp, içine daha fazla üflemek oldu. Ve şu an hala karşılıksız para basmaya devam ediyor. Üstelik bu işi diğer büyük ekonomiler de yapıyor.

Evrende hiçbir şey yoktan var olmaz veya vardan yok olmaz; dönüşür, bir halden diğer bir hale geçer. Bu, ekonomilerde de böyledir. Ekonomik krizler, hiper enflasyon, kur hareketleri ve bunun gibiler yüzünden kaybettiğiniz paranız/özgürlüğünüz başkalarının eline geçer. 2 liranız olduğu halde, 10 kilo buğdayın 1 kilosu sizinken, önce yarım kilo, sonra 100 gram, en sonunda 1 gram sizindir. Dünyadaki para sisteminde şu an yaşanan budur.

FED’in işleyişi bugün dünyadaki herkesin hayatını yakından ilgilendiriyor. O yüzden bu mekanizmayı anlamamız gerek.

Bu kuruluş, Amerikan devletine ait olmayan özel bir kuruluştur. Para basması için devlet FED’e tahvil verir. Tahvil ve bono, devletlerin borçlanma kağıtlarıdır. FED de bunun karşılığında tahvil miktarı kadar para basar ve dolaşıma sokar. Bunun yolu halka faizle verilen kredilerden geçer. İnsanların sırtına faizli borç yükü olarak binen hayali para, gerçeğe dönüşür.

Çünkü artık bankaya ve dolaylı yoldan devlete çalışan ve değer üreten köleler vardır. Devlet ve banka, elinde gerçek para varmış gibi yaparak çalıştırdığı kölelerden beslenir. Yaptıkları iş sadece onların çalışmalarını kurnazca organize etmekten ibarettir.

Bir çoğumuz, “FED’in faiz artırımı yüzünden, doların değerinin arttığını” televizyonda duymuştur. Sebebini merak ettiniz mi hiç? Aslında dolar artmaz, sizin paranızın değeri çalınır.

Who really controls the world? There are many theorist to who or what controls the world, in this shocking rare interview Rob & David debate who controls the world money, governments & the world.

Şöyle izah edelim:

Devletler, tasarruflarının bir kısmını bono olarak hazinelerinde saklar. Bonoların, devletlerin borçlanma senetleri olduğunu söylemiştik. Diyelim ki bir ülkenin hazinesinde 1 milyar dolarlık bono var. Yani ABD ona bir sene sonra bu parayı ödemeyi taahhüt ediyor. O esnada ABD’deki faiz oranı %2. FED faizi %3’e çıkarırsa, bu sefer piyasaya sürdüğü yeni bonolar daha değerli görülecek (ama aslında değeri değişmeyecek çünkü hala aynı para birimini temsil eden bonolardır) ve eski bono kağıtlarının piyasa değeri düşecek. Böylece %2’lik faiz döneminde 1 milyar dolar bonoyu hazinesine koyan ülke, kayba uğrayacak. Bu sefer kendi birikiminin değeri düşecek ve kendi para birimi dolar karşısında erimiş olacak. FED’in faiz artırımında dolar kurunun artmasının sebebi budur. Aslında dolar artmaz, sizin “paranızın” değeri düşer; daha doğrusu, bir yerden başka bir yere gider.

İşte sistem bunun gibi akıl dışı mekanizmaları kullanarak çalışır.

Fiat para sistemi, kölelerin boynundaki görünmez zincirlerdir. Bağlı oldukları zinciri göremeyenler, kendilerini serbest sanır. Bağlı olduğunuz zincir ne kadar uzunsa, ancak o kadar uzağa gidebilirsiniz. Diğer bir değişle ne kadar paranız varsa o kadar özgür olursunuz.

Son yüzyılda, tarihte hiç olmadığı kadar büyük bir canavara dönüşen ve dünya halklarını esir alan, küresel gölgeler krallığının işleyiş mekanizmasından bahsettik. Kölelik sistemi binlerce yıldır, devam ediyor ama daha önce hiç bu seferki kadar büyük olmamıştı. Onun bu büyüklüğü, aynı zamanda en zayıf noktası. Açgözlülüğü onu o kadar şişirdi ki, patlama noktasına getirdi. Artık gereken şey, sadece kralların çıplak olduğunu kitlelerin görmesi…

Az önce bahsettiğimiz finans balonu yakın bir zamanda, belki birkaç yıl içinde patlayacak ve dünya, insanlık tarihinin hiç görmediği kadar büyük bir ekonomik çöküş yaşayacak.

Fiat para sistemini tarihte deneyen bütün ekonomiler, kaçınılmaz bir şekilde hiper enflasyon yaşayarak çökmüştür. 11. Yüzyılda, Çin’de Yuan hanedanlığında; 12. Yüzyılda, İngiltere’de; 18. Yüzyıllarda, Fransa’da… Bugünkü sistem de miadını doldurdu ve hiper enflasyona doğru koşar adım ilerliyor. Nitekim hiçbir hükümet, sonsuza dek karşılıksız para basamaz, çünkü çalışan insanların alım gücü veya kölelik derecesi, kritik sınırın, yani hayatta kalma sınırının altına düştüğü zaman sistem kaçınılmaz olarak çöker; kaos meydana gelir.

Zeitgeist: Addendum (2008)

Küresel krizin patladığı o gün gelip, bütün kralların çırılçıplak olduğu görüldüğünde, dünya köleleri için bir özgürlük şansı doğacak. Eğer bu şansı kullanamazlarsa, bu sefer yeni efendiler bilgiyi elinde bulunduranlar olacak, diğerleri de muhtemelen çiplenmiş köleler…

Daha önceki fiat para sistemi deneyimlerinin hepsi yereldi. Ancak şimdiki dünya çapında ve özellikle doların ortak döviz rezerv birimi olması yüzünden çarkları iç içe geçmiş küresel bir sistem. Üstelik üflenen balon akıl almaz bir derecede büyük. Patladığı zaman bütün dünya bunun şokuyla birlikte büyük bir buhran yaşayacak. Ekonomi uzmanları, bu krizin nasıl ve ne boyutta gerçekleşeceğini, artık geri dönüşün olma-dığını, kitaplarında rakamlar ve formüller vererek is-patlıyorlar. Mevcut ekonomi modeli çöktüğünde, dünyada yeni bir model uygulanmaya başlanacak ve bu, büyük ihtimalle “enformasyonizm” olacak. Yani artık üretim, sermaye (kapital) üzerine değil, bilgi (enformasyon) üzerine kurgulanacak. Teknoloji çağında bilgi teknolojilerini yönetenler, üretimi organize edecekler. Küresel krizin patladığı o gün gelip, bütün kralların çırılçıplak olduğu görüldüğünde, dünya köleleri için bir özgürlük şansı doğacak. Eğer bu şansı kullanamazlarsa, bu sefer yeni efendiler bilgiyi elinde bulunduranlar olacak, diğerleri de muhtemelen çiplenmiş köleler…

Hamza Yardımcıoğlu “Köleler ve Efendiler” (2017)

EKSTRA:

Manifesto: Anti-Imperialist Electromagnetic

It should now be clearly understood that the fourth industrial revolution and the socio-economic bondage accompanying the mechanization process forced the Anti-Imperialist Struggle to jump in a new dimension. This Anglo-Saxon superior mind, which has been in cooperation with the Zionists who have turned the Middle East into hell for the last 50 years, has now declared a war against humanity from all fronts with the Ukraine-Russia war. The street protests and labor movements that emerged in many western countries are the visible small-scale reflections of the process.

Perceiving the spiritual wisdom and cultural diversity that traditional societies and peoples have developed in their own geographies and habitats for thousands of years as a serious threat to their own interests, this globalist gang intervenes in the evolutionary process with the social Darwinist theories and poison of information technologies and accelerates it in a diizying way, and seek to leave us more and more impotent and powerless by undermining the modernist process and openly detaching them from the essential values ​​and basic needs inherent in human beings.

The academic literature and critical theory of the 20th century emphasized the need for activist units with solid theoretical ground against this tyranny, which does not hesitate to inject its own philosophy into our life veins in ever-increasing dosages through cybernetic and digital-information technologies at the service of the corporatocracies. The first target of this cyber-war against 21st century people is undoubtedly the human mind, and it is no coincidence that independent journalism, free press, underground-publications and fanzines, which are not afraid to speak the Truth, attract this level of attention. Likewise, acting responsibly, both at the individual level and in small collectives, is now more important than ever.

Greetings to all comrades who struggle in this way, provided that they are not racist and divisive!

“The revolution will come crawling!”

Erman Akçay
April 2023, Istanbul

Multinational Corporations/Instinct of Survival – Napalm Death (1986)

Artık çok net bir şekilde idrak edilmesi gereken, dördüncü sanayi devrimi ve makineleşme sürecine eşlik eden sosyo-ekonomik esaretin, Anti-Emperyalist Mücadeleyi boyut atlamak zorunda bırakmış olduğu gerçeğidir. Son 50 senedir Ortadoğu’yu cehenneme çeviren Siyonistler ile işbirliği içinde olan bu Anglosakson üst akıl, şimdi de Ukrayna-Rusya savaşıyla her cepheden insanlığa karşı savaş açmış durumdadır. Bir çok batı ülkesinde baş gösteren sokak eylemleri ve işçi hareketleri sürecin görünür ufak çaplı yansımalarıdır.

Geleneksel toplumların ve yeryüzü halklarının binlerce yıldır kendi coğrafyalarında, habitatlarında geliştirdiği bilgeliği ve kültürel çeşitliliği hedefleri için ciddi birer tehdit olarak algılayan bu Kabalist program, evrimsel sürece sosyal darwinist teoriler ve bilişim teknolojilerinin zehriyle müdahele ederek baş döndürücü bir biçimde hızlandırıp, modernist süreci baltalamak, insana içkin esas değerlerden ve temel ihtiyaçlarımızdan açıkça kopartıp, bizleri gittikçe iktidarsız ve güçsüz bırakmak niyetindedir.

Kendi felsefelerini aktif olarak Şirketokrasilerin hizmetinde sibernetik ve interaktif dijital-bilişim teknolojileri vasıtasıyla her geçen gün artan dozajlarda hayat damarlarımıza enjekte etmekten çekinmeyen bu zorbalığa karşı 20.yüzyıl akademik yazını ve eleştirel kuramcıları, teorik zemini sağlam eylemci birliklere olan ihtiyacı vurgulamıştır. 21. yüzyıl insanına karşı açılan bu siber-savaşın ilk hedefi hiç şüphesiz ki insan zihnidir, ve Hakikati dillendirmekten korkmayan bağımsız gazetecilik, özgür basın ve yeraltı-yayınlarının bu düzeyde ilgi çekmesi tesadüf değildir. Aynı şekilde gerek bireysel, gerek ufak kolektifler şeklinde sorumluluk sahibi davranmak bugün için artık her zamankinden daha ciddi bir önem kazanmaktadır.

Irkçı ve bölücü olmamak şartıyla bu minvalde mücadele eden tüm yoldaşlara selam olsun!

“Devrim sürünerek gelecek!”

Erman Akçay
Nisan 2023, İstanbul

FREDOX ‘Dossiers Noirs de l’histoire’ 2005

Secret organization that played a leading role in the Ukrainian-Russian war:

Il faut maintenant bien comprendre que la quatrième révolution industrielle et l’asservissement socio-économique accompagnant le processus de mécanisation ont forcé la lutte anti-impérialiste à sauter dans une nouvelle dimension. Cet esprit supérieur anglo-saxon, qui a coopéré avec les sionistes qui ont transformé le Moyen-Orient en enfer depuis 50 ans, a maintenant déclaré une guerre contre l’humanité sur tous les fronts avec la guerre d’Ukraine-Russie. Les manifestations de rue et les mouvements ouvriers qui ont émergé dans de nombreux pays occidentaux sont les reflets visibles à petite échelle du processus.

Percevant la sagesse spirituelle et la diversité culturelle que les sociétés et les peuples traditionnels ont développés dans leurs propres géographies et habitats pendant des milliers d’années comme une menace sérieuse pour leurs propres intérêts, ce gang mondialiste intervient dans le processus évolutif avec les sociales darwinistes théories et le poison de l’information technologies et l’accélère de manière vertigineuse, et cherchent à nous rendre de plus en plus impuissants et impuissants en sapant le processus moderniste et en les détachant ouvertement des valeurs essentielles et des besoins fondamentaux inhérents à l’être humain.

La littérature académique et la théorie critique du XXe siècle ont souligné la nécessité d’unités militantes dotées d’un solide fondement théorique contre cette tyrannie, qui n’hésite pas à injecter ses propres philosophies dans nos veines de vie à des doses toujours croissantes grâce aux technologies cybernétiques et numériques de l’information à au service des corporatocraties. La première cible de cette cyber-guerre contre les gens du XXIe siècle est sans aucun doute l’esprit humain, et ce n’est pas un hasard si le journalisme indépendant, la presse libre, les publications clandestines et les fanzines, qui n’ont pas peur de dire la Vérité, attirent ce niveau d’attention. De même, agir de manière responsable, tant au niveau individuel qu’en petits collectifs, est aujourd’hui plus important que jamais.

Salutations à tous les camarades qui luttent de cette manière, à condition qu’ils ne soient pas racistes et diviseurs !

“La révolution viendra en rampant !”

Erman Akçay
Avril 2023, Istanbul

İstanbul Comics & Art Festival: 22-24 Aralık/ December (2023)

Ares BadSector / Icaf 2016

22-24 Aralık 2023 tarihlerinde, çizgi roman, illüstrasyon, animasyon, karikatür, grafiti, sokak sanatı, bağımsız yayıncılar, sanatçılar, tasarımcı, koleksiyoner, takas girişimcileri, akademisyenler vb. çizgi’ye dair tüm yaratıcı beyinler, İCAF’ta bir araya geliyorlar.

İstanbul Comics and Art Festival, “Çizgi roman okuyan kac kişiyiz?” sorusundan yola çıkarak, 2016’dan bu yana, Türkiye’de çizgiye dair analog ve dijital tüm yaratıcı bireylerin bir araya geldiği en önemli ilk ve tek etkinliktir. Gücünü bağımsız sanatçılardan ve sokak kültürlerinden alan en önemli kültür sanat etkinliklerinden bir tanesidir.

ICAF’ı ilk gününden bu yana festival alanında yerli ve yabancı sanatçıların canlı çalışmaları, çizgi roman dükkanları, yayın evleri, sahaflar, fanzin ve bağımsız yayınlar, atölye, seminer, karikatür, mural, graffiti ve illüstrasyon sergileri, belgesel, film ve animasyon gösterimleri, müzik ve sahne performansları ile zenginleştirdik.

ICAF 2016
GEEKYAPAR! / ISTANBUL COMICS AND ARTS FESTIVAL 2016

Istanbul Comics and Art Festival, “How many of us read comics?” Based on the question, since 2016, it is the most important event where all analogue and digital creative profiles of Turkey’s first and only one come together. It is one of the most important cultural and art events that draws its creative power from independent artists and the creative culture of the street.

On 22-24 December 2023, lovers of comics, illustration, animation, cartoons, graffiti, street art, and independent publications, artists, producers, designers, shops, stores, e-commerce platforms, second-hand booksellers, collectors, exchange entrepreneurs, academics, in short, we will bring together the ANALOG and DIGITAL creative profiles of the whole art world at the 6th ICAF.

Since the first day of ICAF, live works of local and foreign artists, comic book shops, publishing houses, second-hand booksellers, fanzines and independent publications, workshops, seminars, caricature, mural, graffiti and illustration exhibitions, documentary, film and animation screenings, We enriched it with music and stage performances.

ICAF 2016 / KRÜW
ICAF 2016
ICAF 2016
ICAF 2016
ICAF 2016 / KRÜW
ICAF 2016
İstanbul Comics and Art Festival 2017

Festival alanının dışında ise farklı sanat disiplinleri kapsamında yaratıcı kamusal deneyim sağlayan “urban hacking” ve “urban art” projeler ile “insan – semt – şehir” buluşması gerçekleştirdik.

ICAF 2023’de ise yukarıda bahsettiğimiz gelenekselleşmiş çizgi sanatının yanı sıra manga & grafik roman, sarı mizah dergileri, süreli – süresiz dergiler, poster, sticker, albüm kapakları, şişe ve metal kutular, cosplay, figür, NFT, blockchain, gaming, sinema ve televizyon, dijital yayın platformları kısaca çizgi ile ilintili olan herşeyi dahil ediyoruz.

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunun 100. yılında, 1923 yılından bugüne kadar varlık gösteren çizerlerimizi günümüz çizerleriyle konuşacağımız, hem karşılaştırmalar yapacağımız ve hem de günümüz uyarlamalarının nasıl yapılabileceği ve geçmişteki çalışmaların günümüzdeki önemi gibi konuları da ele alacağımız, ilgilileriyle interaktif söyleşiler, koleksiyoner seçkileri, sergiler, panel ve fotoğraf sergileri planlıyoruz.

Üç gün boyunca; tarih, sosyal tarih, sosyal siyaset, kültür ve sanat meraklıları için dolu dolu bir İCAF içeriği hazırlıyoruz.

İCAF / Urban Art Projesi Turu 2019

Outside the festival area, we held a meeting of “people – district – city” with “urban hacking” and “urban art” projects that provide creative public experience within the scope of different art disciplines.

In ICAF 2023, besides the traditional comic art we mentioned above, manga & graphic novels, yellow humor magazines, periodicals and non-periodicals, posters, stickers, album covers, bottles and metal boxes, cosplay, figure, NFT, blockchain, gaming, cinema and television, digital broadcasting platforms, in short, we include everything related to the line.

On the 100th anniversary of the founding of the Republic of Turkey, we will talk about our artists who have existed since 1923 with today’s artists, make comparisons and discuss issues such as how today’s adaptations can be made and the importance of past works in the present, interactive interviews with the relevant people, collector’s selections, exhibitions, We are planning panel and photography exhibitions.

For three days; We are preparing a full ICAF content for history, social history, social politics, culture and art enthusiasts.

Tolga Güldallı ve Deniz Beşer, Türkiye’de ki fanzin kültürünün gelişimini 1991-2021 arası dönemde Türkiye’de yayınlanmış bazı fanzinler üzerinden örnekler vererek anlatıyorlar.
Birce Kirkova’dan

Sizi bekleyen muhteşem etkinliklerle dolu bir festivale hazır mısınız?

Keşfedilecek yeni çizgi romanlar, söyleşiler, graffiti sanatçılarıyla sohbetler, sevdiğiniz karikatüristler…

22-24 Aralık, Müze Gazhane

Tüm detaylar ve

daha fazlası için takipte kalın!

bilgi için:

@istcaf

www.icaf.com.tr

Defansa Karşı Ofans: Punk Rock Vegan

Punk Rock Vegan (2023)

Bugün bir sürü insan, içinde yaşadığımız toplumu reddediyor. Bu insanların sayısı her geçen gün artıyor. Kimileri bunun iyi bir şey olduğunu düşünebilir, ama bence bu, giderek büyüyen çevre krizine bir çözüm değil. Uygar toplumdan el etek çeken bu insanlar, medeniyet dediğimiz bu ölesiye yarışa katılanlardan bir gömlek yukarda olabilirler, ama çoğu, hepimizi öldürmekte olan bu makineyi parçalamak için hiçbir şey yapmıyor. Bence, tüketim toplumundan kaçan ama onunla savaşmayan insanlar, korkaklar. Savaşmak derken, tüketimcilikten uzak durmayı kastetmiyorum, bütün yaşam formlarını tehdit eden ve yok eden lanet olası şirketleri yerle bir etmeyi kastediyorum. Doğru, alternatif yaşam yollarını yeniden öğrenmemiz gerekiyor, ama doğayla iç içe yaşamayı yeniden öğrenmek bu denklemin sadece bir tarafı, çünkü doğayla istediğiniz kadar barışık yaşayın, her şey ölürse siz de ölürsünüz. İşte bu yüzden o şirketlere durmadan, acımadan saldırmanız gerekiyor, çünkü onlar ekosistemlerimize tam da bunu yapıyorlar. Havamız, suyumuz, toprağımız saf zehirden ibaret olduğunda o küçük eko-köylerimiz bir boka yaramaz. Tüketim zihniyetini yok etmeliyiz, ama daha da önemlisi, tüketimciliği yaratan ve sürdüren kurumları yok etmeliyiz. İnsanlar, uyanık oldukları saatlerin çoğunu çalışarak ve onlara zaman ve enerji kazandıran eşyaları satın alarak rahata ve güvenliğe kavuşacaklarına inandırılıyor. Bunun saçmalığını gören tek kişi ben miyim? Neyse ki hayır. Ama bu saçmalığı görenlerin, bu çalış/tüket/geber kültürüne katılmaktan vazgeçseler bile ona katılan başkalarının bizi zehirlemeye devam edeceğini görmeleri gerekiyor. En etkili taktik, bu kanserli toplumu var eden fabrikaları, enerji tesislerini ve laboratuvarları yıkarak tüketimi daha üretim noktasındayken yok etmektir. Sanayi toplumunu yıkmaya harcanmayan her saniye, kendimizle birlikte tüm diğer canlıların yok edilmesine göz yummak demektir.

Yeryüzü savunucusu/ anarşist tutsak Craig “Critter” Marshall. 36 adet cipin kundaklanmasından 5 yıla mahkûm. 13797662, 777 Stanton BLVD., Ontario, Oregon 97914 ABD

Çeviri: Bukalemun / Seppuku fanzin’den alıntıdır.

ANIMAL LIBERATION X HUMAN LIBERATION
Punk Rock Vegan Movie is a feature-length documentary written and directed (and shot and scored) by Moby. It looks at the surprising history of punk rock and animal rights activism, features interviews with dozens of punk rock legends, and also cameos from Bagel the dog, the devil, and a boardroom of demons.

> punkrockveganmovie.com

EXTRA:

Kerem Kamil Koç’un Ardından

Kerem Kamil Koç (1977-2015)

Hareket benim, hareket sensin. Sokakta ve yazı masasında ve dahi atölyede, hareket; her daim hareket! Şimdiye yaramasa, karınca misali, büyüyen dalganın öncülü dalgayız. Yılmak yok; yola devam!!! –Kerem Kamil Koç

It’s been 8 years since our friend, our comrade and our accomplice (in fight against everything dominates us) Kerem, passed away. We missed him so much and will never forget him and his memories… –Umut Önder

Kerem Kamil Koç

Coşku, heyecan ve enerji dolu genç bir anarşist. İki yılı aşkın süredir kanser tedavisi görüyordu. Bu sabah yaşamını yitirdi.

Bana, kendinden şarjlı gibi görünen bitmez bir enerjisi vardı Kerem’in. Bu yönüyle coşku ve neşe kaynağımızdı. Kısacık yaşamında kendi üslubunca bir varoluş sergiledi. Düşünce ve pratikten kaynaklı çekişmelerin, didişmelerin insanı değil, farklı eğilimlerin toplamıydı o. Anarşinin bütün renklerini, tarzlarını, üsluplarını, kasketinde, montunda, gömleğinde muhakkak bir simgeyle sembolize etmiş ve bu yüzden de düşünsel bir huzur içindeydi. Kerem’in önyargısı anarşiydi. Onun için bir işin, bir eylemin anarşi adına yapılıyor olması yeterliydi. Çoğu zaman benim ve başkalarının ince eleyip sık dokuduğumuz gibi; neyin, ne zaman, ne amaçla, kim tarafından yapıldığı gibi sorgulayıcı eleştirel yaklaşımlara kafa yormaz, aldırmazdı. O, yoğurdu kendi bildiğince yerdi! Önemli olan anarşi adına bir şeylerin yapılıyor olması ve onun da buna katkısıydı. Belki de bu yüzden, aksiyona ayarlı bir ruh haliyle gezerdi kentin sokaklarını. Onu her gördüğümde devrimin başladığını ve yine geç kaldığımı hissederdim.

Hani, “her insan biriciktir” der ya üstadımız Max Stirner; aramızda, fevrilik sınırlarına yaklaşan bu biricikliğe, bu özgünlüğe bariz haliyle en yatkın, en yakın olanlardan biriydi Kerem Kamil Koç.

Onunla ilk kez hangi etkinlikte, hangi toplantıda karşılaştığımızı, ne zaman tanıştığımızı hatırlamıyorum. Sanki hep aramızdaydı. Çeyrek asırdır, şu memleketteki etkinliklerimizde, sesimizde, sözümüzde, eylemimizde hep vardı ve hep bir aradaymışız gibi gelir bana. Kendimi bildim bileli Kerem hep vardı duygusu içindeyim.

Onun; delik deşik kulaklarına geçirdiği küpelerini, piercing’lerini, giysisine, çantasına, orasına burasına yapıştırdığı özgün sticker’larını, her an harekete hazır, heyecan yüklü isyan arzusunu hiç unutmayacağım.

Senin, mütemadiyen eyleme, harekete ayarlı ruh halini hep özleyeceğim Keremciğim.

Güle güle sevgili dostum yoldaşım. Huzur içinde uyu.

3 Nisan 2015, Gazi Bertal

bANDİSTA – Bakıyoruz Dünyaya

Ne Tanrı Ne Efendi, Bir anarşizm tarihi / Ni Dieu Ni Maître, Une histoire de l’anarchisme

Ni Dieu ni maître, une histoire de l’anarchisme

İlk gösterimi 2017 yılında ‘Coğrafyalararası Anarşist Film Festivali’nde yapılan, orjinal adı “Ni Dieu ni maître, une histoire de l’anarchisme” olan Tancrède Ramonet’in yönettiği ‘Ne Tanrı Ne Efendi – Anarşizmin Tarihi’ belgeselinin Türkçe altyazılı ilk bölümü. Belgesel, Sinoplu Diyojen’den Pierre-Joseph Proudhon’un “Mülkiyet Nedir?”ine ve İspanya Devrimi sonunda Barselona’nın düşüşüne, Japonya’dan Amerika’ya ve bir çok coğrafyaya uzanan anarşizmin hikayesini iki bölüm halinde aktarıyor. Tarihsel-politik boşluklara rağmen, Anarşizmin ilk ortaya çıkışını zaman-dizin bakımından ele alması ve Anarşist hareketin tarihine, aktörlerine dair görsel ve informatif kaynaklar sağlaması açısından kusursuzluğunu koruyarak, izleyiciye önemli ve zengin bir bilgi kaynağı oluşturduğunu söyleyebiliriz.

Sosyal Savaş ve ‘MOACM’ın katkılarıyla

 La Volupté de la destruction (1840-1914)

‘Né du capitalisme, frère ennemi du communisme d’état, l’anarchisme n’a eu de cesse de souffler son vent de justice et de liberté sur le monde. Et si certains libertaires purent se changer en criminels, jouant du revolver ou faisant parler la dynamite, on oublie qu’ils furent nombreux à proposer des alternatives et initier les grandes révolutions du XXe siècle.

À partir d’images d’archives inédites, de documents oubliés, d’entretiens exclusifs avec les plus grands spécialistes du mouvement ouvrier, ce film en deux parties raconte pour la première fois l’histoire de ce mouvement qui combat depuis plus de 150 ans tous les maîtres et les dieux et qui, de Paris à New York, de Tokyo à Buenos Aires, n’en finit pas de faire trembler le monde.’

1. “La Volupté de la destruction (1840 – 1914)” (87′)

2. “La Mémoire des vaincus (1911 – 1945)” (87′)

La Mémoire des vaincus (1911-1945)

Ni Dieu ni maître, une histoire de l’anarchisme est une série de documentaires réalisée par Tancrède Ramonet et diffusée depuis 2016. Deux premières parties sont parues, La Volupté de la destruction (1840-1914) et La Mémoire des vaincus (1911-1945). La suite, Des Fleurs et des pavés (1945-1969) et Les Réseaux de la colère (1965-2012) est achevée, sa sortie prévue initialement pour septembre 2021 a été repoussée à la fin du 1er trimestre 2022. Des projections publiques de l’intégrale ont été organisée dont une à Saint Etienne le 7 juin 2022.

NI DIEU NI MAITRE

Du manifeste fondateur de Pierre-Joseph Proudhon en 1840 (Qu’est-ce que la propriété ?) à la chute de Barcelone en 1939, Tancrède Ramonet retrace, en images, un siècle d’histoire mondiale du mouvement anarchiste, du collectivisme libertaire à l’anarcho-syndicalisme, en passant par la propagande par le fait.

ni dieu ni maitre histoire anarchisme

Antonin Artaud: Mumyanın Yazışması

Artaud portrait by Corinne Taunay

 La Nouvelle Revue Française, Mart 1927, S. 162, s. 57-58 / Sürrealist Metinler’den / Fransızcadan Çeviren: Mehmet Bağış ‘Ben, Antonin Artaud’ Ve Yayınevi, 2019

Mumyanın Yazışması

Antonin Artaud

Artık hayatta kendine dokunmayan bu beden,
kabuğunu aşamayan bu dil
sesin yollarından geçmeyi bırakmış ses
tutmayı gerçekleştireceği uzamı bile bilemeyen, alma ha­reketinden fazlasını unutmuş şu el
Ve nihayet, içinde kavramın artık kendi çizgilerinde be­lirlenmediği şu beyincik,
benim taze etten mumyamı oluşturan bütün bunlar, tan­rıya, doğmuş olma gerekliliğinin beni yerleştirdiği boşluk hakkında bir fikir veriyor.
Ne hayatım tam ne de ölümüm mutlak biçimde başarı­sızlığa uğramış.
Fiziki olarak, artık düşüncemi besleyemeyen katledilmiş etimden dolayı, eksik değilim.
Ruhsal olarak kendi kendimi yok etmekteyim, kendimi artık canlı addetmiyorum.
Duyarlılığım yerdeki taşlar düze­yinde, nerdeyse kurtlar çıkacak içinden, terk edilmiş şantiye­lerin haşaratları.
Fakat bu ölüm çok daha rafine, bu kendimle çoğaltılmış olan ölüm, bedenimin bir tür nadirleşmesinde bulunuyor. Zekânın kanı yok artık. Kabusların mürekkep balığı, ruhun çıkışlarını tıkayan bütün mürekkebini salgılıyor. Bıçağın kes­kin yanını umursamayan bir eti damarlarına kadar kaybetmiş bir kan bu.
Bu oyulmuş bedenin, bu gevşek etin, yukarısından aşa­ğıya sanal bir ateş dolaşıyor. Hayata ve çiçeklerine ulaşan köz­lerini bir berraklık her saat başı tutuşturuyor.
Göğün sıkı kubbesi altında ismi olan her şey, alnı olan her şey, bir nefesin düğümü ve bir ürpermenin halatı olan, bütün bunlar onda etin dalgalarının gerisin geriye döndüğü o ateşin döngüsüne giriyor, bir gün bir kan seli gibi yükselen o sert ve yumuşak etin.
Olguların kesişme noktasında donmuş mumyayı gördü­nüz mü, şu cahil ve canlı mumyayı, boşluğunun sınırlarını bilmeyen ve kendi ölümünün titreşimlerinden dehşete düşen mumyayı.
Gönüllü mumya kalktı ve etrafındaki gerçeklik kıpırda­dı. Bilinç bir ihtilaf meşalesi gibi zorunlu sanallığının bütün alanını kat ediyor.
Bu mumyada bir et kaybı var, entelektüel etinin karan­lık konuşmasında o ete karşı durmada bir iktidarsızlık var. Her sarsılışı bir dünya biçimi, başka bir doğurma türü olan o gizemli etin damarlarında koşan şu anlam, hatalı bir hiçliğin yanığında kayboluyor, kendi kendini yiyor.
Ah! çıkarmalarında, çiçek sonuçlarında bu şüphenin bes­leyicisi, bu doğuruşun ve bu dünyanın babası olmak.
Ama bütün bu et sadece başlangıçlardır, sadece yokluk­lardır ve yokluklar, ve yokluklar…

Yokluklar

Gérard Mordillat’ın yönetmenliğini yaptığı ve Jacques Prevel’in 1974 tarihli aynı adlı romanından uyarlanarak 1993 tarihinde sinemaya aktarılan ve “My Life and Times with Antonin Artaud” adıyla da bilinen (En Compagnie d’Antonin Artaud) siyah-beyaz bu Fransız filmi, Prevel ve Antonin Artaud arasındaki dostluğu anlatıyor.

VAHŞET TİYATROSU

Artaud 51 kez elektroşok görmüş ve içinde taşıdığı umudu kaybetmemiş bir insandır. Çünkü –her ne olursa olsun- Artaud toplumun uyandırılması gerektiğine inanır, belki de inanmaz, ama eğer öyleyse amacı ulvi bir şeye dönüşür. Çünkü o zaman, asla uyanmayacağını bildiği bir toplumu uyandırmak için kendi canını yemiştir.

Tiyatronun İkizi’nde Artaud tiyatro veba ile aynı şeydir der. Veba dehşet verici ve aynı zamanda saflaştırıcıdır. Tiyatro da öyle olmalıdır. Vebanın vahşetinde bir hayat vardır, çünkü bu canlı, can veren, ölümün ve yaşamın ayırdına vardıran bir ölümdür. Böylesi bir ölüm, bu denli vurucu, bu denli çarpıcı, bu denli büyük bir çırpınış, hayatı uyandıran şeydir. Bu ölüm bir canlanma, bir canlandırmadır. Fışkıran yaşam ölgün kelimelerle donatılmış bir yaşam müsveddesi değildir, gerçek ifrazatın kokusu, görüntüsü ve anlıklığıyla (efifani tabirini kullanmıştır) en ilkel anlamıyla canlıdır. Bu canlılık ancak bir uyarılmayla insana işler, kabuğun altına iner, ve –ihtimal- o en derinde, ete gömülü kalmış küçük, yumuşak, gizli ve dokunulmamış erojen bölgeye dokunabilir. Bu bir hazırlıktır, sonrasında tiyatro durulur ve uyarılmış zihinlere hitap eder. Ancak o raddede yüksek bir ruh hali yaşanabilir. Bu bir ayindir. Bu yeniden doğuştur. Ve ancak bu bir vasatı kendine getirebilir. Eğer bir kendi varsa.

Çünkü vasat öldürücüdür. Çünkü vasat insan ölüdür. Yozlaşma onu çürütmüştür. Tüketim onu emmiştir. Yaşamadığının farkında değildir, kendinde değildir, kendi değildir. Kendi olan şeyler yokmuş gibi davranır, kendi olarak gördüğü şeyler varmış gibi davranır, herkesi kendi gibi sanır.

Sıradan insan, sıradan insan diye bir şey olmadığını bilmez.

Ama insanın içinde bir yaşam vardır, ne de olsa yaşam inatçı bir şeydir, bir öz, bir sır, bir kapsül olarak insanın içinde sürer gider, ve vasatın havasız ülkesinde soluk almanın yolları bulunur. Mesela maske takılır. İlkel canlandırma geleneğinde de, Doğu’da, Afrika’da, Güney Amerika’da maskeler vardır.

Bu maskelerin ardında birinin olduğu bilinir ama onun önemi yoktur, önemli olan maskenin verdiği doğaüstü güçtür. Çağımızda sahne büyür, antrakt kalkar, maskeler tersyüz olur. Artık maske sıradan insan maskesidir, üzgün surat, gülen surat, çalışkan, namuslu, ağırbaşlı, evcil surat, içindekileri gizler, sadece tepegözü, bıyıklı kadını, yaralı yüzü değil, kemgözü, seri katili, orospuyu, ibneyi, peygamberi de saklar. Eskiden daha yüce bir ruh durumuna yükselten gelenek, artık hemzemin etmeye yarar, ki ayrıksı ruhlar çaktırmadan aramızda sürünebilsin. Canlı kalıp da ne olduğunu saklayamayanlar, ayıklanırlar. Geri kalan hiç kimse yaşamazken, çoğu çoktan cavlağı çekmiş, bir kısmına ölü taklidi yapmaktan inme inmiş iken, bunların alenen yaşamaya hakkı yoktur.

Toplumsal suç budur.

Artaud’un yadsıdığı suçluluk budur. “Bizi rahat bırakın” der. “Rahat bırakılmaya ihtiyacımız var.” Çünkü yoldan çıkmışların yoldan çıkışı toplumu ilgilendirmez. Toplumun toplu günahlarının yanında bunlarınki nedir ki?

İşte bu yüzden, Artaud günaha inanmaz. Ama erotik suça inanır. İnandığı bu erotik suç biraz muamma olarak kalır. Çünkü Artaud’un bunu biz gibı gırtlağına kadar cenabete batmış kimselere anlatmaya ya dili ya edebi yetmez. Ama ipuçlarının peşine düşmemize izin verir. Bir defa afyon, tütün, alkol suç değildir, intihar suç değildir, otuzbir de suç değildir, hatta düzüşme isteği de erotik suç değildir. Peki nedir bu erotik suç? Öncelikle bütün psikiyatrislerin işlediği bir suçtur. Bunu etraflıca tetkik etmiş olmalıdır Artaud, çünkü tek bir istisna olabileceğini bile kabul etmez. Melekler ve bakireler de bu suçun çıbanbaşıdır. Çünkü Artaud’un indinde suç olan, sapıklık olan erotik bir zevki feci halde kışkırtırlar, ya da belki yaratırlar, ya da yaratımına alet olurlar. Çünkü teknik olarak bakire olan bir bakirenin, bakirelik imgesiyle uzaktan yakından alakası yoktur. Ve teknik olarak melek diye bir şey yoktur. Bunların pezevenklerinin günlük cirosu hakkında en ufak bir bilgimiz de yoktur. İşte bu yüzden bunlar ne teknik ne de estetik olarak, ne bu dünyada ne de başka bir dünyada toplumun intihar ettiği! Van Gogh’un saflığına erişemezler.

Artaud’un tiksindiği erotik suç bu imgelerin ve nezih maskelerin kaskapalı kapılar ardındaki orjisidir. Psikiyatristin suratından akan sapıklık, yüzündeki soylu ağırbaşlılık, eğitimli, kontrollü ve kendini bilen üstünlük duygusunun nezih maskesi ve o maskenin ardında çağlayan iktidarlılıktır.

Artaud bu nezih insanlarla bu vasat insanlarda hiç bir muhteşemlik görmemenin acısıyla dolu bir adamdır. Onlarda görülmeye değer bir şey yoktur, hiç bir şey. Oysa görülecek acılar vardır, görmemiz gereken ama gözümüzden uzak bazı şeyler olmaktadır. (Bachmann, bir seferinde “Hepimizin isteği görebilen kişiler olmaktır”, der. O da insanoğlunun gerçeği taşıyabilecek güçte olduğuna inananlardandır.) Birileri bir görebilse belki bir kıyamet kopabilir. Çünkü hiç bir şeyi görmeyişimizin bir nedeni vardır. Çünkü veba ve barbarlık geçmişte kalmıştır. Çünkü topluca iyileştirilmişizdir. Çünkü afyonumuz hiç patlamamıştır. Çünkü gözümüz bakirelerde ve meleklerde kalmıştır ve alıklaşmışızdır. Oysa biri karşımızda çırpına çırpına can çekişse, belki de ondan sonra şimdiye kadar olduğumuz gibi olmazdık. İşte Artaud’un umudu budur. Karşımızda çırpına çırpına ölmüş ve yine de bizden daha çok yaşamıştır çünkü en azından umudu ve yaşamı sonuna kadar taşımıştır. Uyanışımızı ve dirilişimizi bizden çok daha fazla planlamıştır. Ve sadece huzur içinde uyumamızı dileyen tanrılarımızdan çok daha fazla şey ummuştur bizden.

İşte biz bunu yadırgamışızdır. Bize rahatsız edici, delice, tekinsiz ve densiz gelen şey budur. Ve Artaud, evet, tüm o densiz lafları etmiştir ve hoşa gitmeyen o sesleri çıkarmıştır, ama adamı osurtana kadar sıkanların payını da teslim etmek lazımdır. Kaldı ki Artaud’un bize fazla ince gelen, ya da sadece fazla gelen estetiği –ki bir at sineği olmak yerine estetik bir vahşetten medet ummuştur- önümüze bir Vahşet Tiyatrosu koymuştur. Onu da zaten sadece bir kez koyabilmiştir. Bu vahşetin metafizik bir vahşet olduğu söylenir! Belki sürreal bir vahşet olduğunu söyleyenler de olmuştur. Oysa Artaud’un vahşeti rahatsız ediciliktir.

Cocteau “Toplum bizim gibileri ancak sanatta hoşgörür,” der, “ama ben hoşgörülmeyi kabullenemem.”

En azından, toplumun Cocteau’ya yaptığını Artaud’a yapmamış olmasıyla teselli bulabiliriz.

Gözde Genç, 2.5.2006

Les deux parties du documentaire “La Véritable Histoire d’Artaud le Mômo”, par Gérard Mordillat et Jérôme Prieur, réalisées en 1993.

‘Poète, homme de théâtre, acteur, Antonin Artaud (1896-1948) est l’auteur d’une oeuvre immense parmi laquelle Le Théâtre et son double, L’Ombilic des limbes, Le Pèse-nerfs, Le Voyage au pays des Tarahumaras, Van Gogh le suicidé de la société, Artaud le mômo… Le 26 mai 1946, après neuf ans d’internement dans différents asiles et pour finir à l’hospice de Rodez, Antonin Artaud revient à Paris, accueilli à la Gare d’Austerlitz par ses amis Henri et Colette Thomas, Jean Dubuffet et Marthe Robert… Arthur Adamov et Marthe Robert s’étant portés garants de sa vie matérielle, il vivra désormais à la Maison de Santé d’Ivry, sous l’autorité du Dr Delmas qui mettra à sa disposition un pavillon et le laissera entièrement libre de son temps et de ses mouvements. Nous voulons refaire avec les amis d’Antonin Artaud, ses amours, ses compagnons le chemin qu’il fit, retrouver dans leur mémoire les lieux qu’il fréquenta, refaire ses parcours entre le clinique d’Ivry et Saint-Germain-des-Prés, dans le Paris de l’immédiat après-guerre. C’est-à-dire que nous voulons retrouver la voix d’Artaud, son visage, sa présence, dans la voix, le visage, la présence de ceux qui l’accompagnèrent, et dont il a bouleversé la vie : Paule Thévenin, Henri Thomas, Marthe Robert, Anie Besnard, Jany de Ruy, Rolande Prevel, Henri Pichette…’

END:CIV Resist or Die (2011)

A Franklin Lopez movie

Yaşadığınız topraklar, ormanları katleden, suyu ve havayı kirleten ve besin kaynaklarınızı zehirleyen yaratıklar tarafından işgal edilseydi, direnir miydiniz?

END:CIV; kültürümüzün sistematik şiddete ve çevresel sömürüye olan bağımlılığını inceliyor ve sonuçta zehirlenen tabiatı ve savaş bunalımındaki ulusları derinlemesine araştırıyor. Derrick Jensen‘in Endgame (Oyun Sonu) adlı kitabından esinlenen END:CIV izleyiciye şu soruyu soruyor: “Yaşadığınız topraklar, ormanları kesen, suyu ve havayı kirleten ve besin kaynaklarınızı zehirleyen yaratıklar tarafından işgal edilseydi, direnir miydiniz?”…

End:Civ ‘Resist Or Die’ (2011)

Uygarlıkların çökmelerinin altında yatan nedenleri genellikle kaynakların aşırı kullanımına dayanır. Bunu yazarken, dünya ekonomik kaos, petrolün zirvesi, iklim değişikliği, çevresel yıkım ve politik karışıklıkla sendeliyor. Hergün, manşetler skandal hikayelerini ve kamu güvensizliğini temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp önümüze koyuyor. Şu anki küresel sistemin sonuna dair öfkeli taleplerde bulunmamız gerekmiyor – çünkü çok yakında çökecek gibi görünüyor. Ancak, en çok hasar görmüş yerlerde bile cesaret, merhamet ve özgecilik eylemleri kaynıyor. Savaş ve baskının ağır etkilerine maruz kalmış insanların dirençliliğini ve ilerleyen krizle yüzleşmek için öne atılanların kahramanlıklarını belgeleyerek, END:CIV bu herşeyi tüketen çılgınlığın dışında makul bir geleceğe ışık tutar. Jensen’in anlatımı ile desteklenmiş film bizleri bu toprakları gerçekten seviyorsak eyleme geçmeye çağırıyor. Film, küresel ekonomik sistemin çözümlemesini yapmak için müziği, arşivsel metrajı, hareketli grafikleri, animasyonu, güldürüyü ve hicvi de kullanarak enerjik bir tempoda ilerliyor. END:CIV, Jensen’in şiirsel ve sezgisel yaklaşımıyla örtüşen birinci elden fedakarlık ve kahramanlık hikayelerini dikkatle ve duygusal olarak heyecanla yansıtıyor. Taşrada çekilmiş ekran görüntüleri korkunç ama olağan yıkımın traşlama kanıtının yanısıra kesici doğal güzelliğin perde arkasını gözler önüne seriyor.

“Diren ya da Öl!”

Türkçeleştiren: Sosyal Savaş

End:Civ ‘Resist Or Die’ (2011)

Si votre patrie était envahie par des extraterrestres qui abattaient les forêts, empoisonnaient l’eau et l’air et contaminaient l’approvisionnement alimentaire, résisteriez-vous ?

END:CIV examine la dépendance de notre culture à la violence systématique et à l’exploitation de l’environnement, et sonde l’épidémie résultante de paysages empoisonnés et de nations sous le choc. Basé en partie sur Endgame, le best-seller de Derrick Jensen, END:CIV demande : « Si votre patrie était envahie par des extraterrestres qui abattaient les forêts, empoisonnaient l’eau et l’air et contaminaient l’approvisionnement alimentaire, résisteriez-vous ? ”

Les causes sous-jacentes à l’effondrement des civilisations sont généralement attribuées à la surexploitation des ressources. Au moment où nous écrivons ces lignes, le monde est sous le choc du chaos économique, du pic pétrolier, du changement climatique, de la dégradation de l’environnement et des troubles politiques. Chaque jour, les gros titres ressassent des histoires de scandale et de trahison de la confiance du public. Nous n’avons pas à faire des demandes indignées pour la fin du système mondial actuel – il semble déjà en train de s’effondrer.

Mais les actes de courage, de compassion et d’altruisme abondent, même dans les endroits les plus endommagés. En documentant la résilience des personnes les plus durement touchées par la guerre et la répression, et l’héroïsme de ceux qui se présentent pour affronter la crise de front, END:CIV éclaire un moyen de sortir de cette folie dévorante et vers un avenir plus sain.

Soutenu par le récit de Jensen, le film nous appelle à agir comme si nous aimions vraiment cette terre. Le film voyage à un rythme effréné, utilisant de la musique, des images d’archives, des graphiques animés, de l’animation, du slapstick et de la satire pour déconstruire le système économique mondial, alors même qu’il implose autour de nous. END:CIV illustre des histoires à la première personne de sacrifice et d’héroïsme avec des images intenses et chargées d’émotion qui correspondent à l’approche poétique et intuitive de Jensen. Les scènes tournées dans l’arrière-pays offrent des intermèdes d’une beauté naturelle à couper le souffle aux côtés de preuves évidentes de destructions horribles mais banales.

END:CIV propose des entretiens avec Paul Watson, Waziyatawin, Gord Hill, Michael Becker, Peter Gelderloos, Lierre Keith, James Howard Kunstler, Stephanie McMillan, Qwatsinas, Rod Coronado, John Zerzan et bien d’autres.

End:Civ ‘Resist Or Die’ (2011)

Wenn Ihr Heimatland von Außerirdischen überfallen würde, die die Wälder abholzen, das Wasser und die Luft vergiften und die Nahrungsversorgung verseuchen, würden Sie Widerstand leisten?

END:CIV examines our culture’s addiction to systematic violence and environmental exploitation, and probes the resulting epidemic of poisoned landscapes and shell-shocked nations. Based in part on Endgame, the best-selling book by Derrick Jensen, END:CIV asks: “If your homeland was invaded by aliens who cut down the forests, poisoned the water and air, and contaminated the food supply, would you resist?”

The causes underlying the collapse of civilizations are usually traced to overuse of resources. As we write this, the world is reeling from economic chaos, peak oil, climate change, environmental degradation, and political turmoil. Every day, the headlines re-hash stories of scandal and betrayal of the public trust. We don’t have to make outraged demands for the end of the current global system — it seems to be coming apart already.

But acts of courage, compassion and altruism abound, even in the most damaged places. By documenting the resilience of the people hit hardest by war and repression, and the heroism of those coming forward to confront the crisis head-on, END:CIV illuminates a way out of this all-consuming madness and into a saner future.

Backed by Jensen’s narrative, the film calls on us to act as if we truly love this land. The film trips along at a brisk pace, using music, archival footage, motion graphics, animation, slapstick and satire to deconstruct the global economic system, even as it implodes around us. END:CIV illustrates first-person stories of sacrifice and heroism with intense, emotionally-charged images that match Jensen’s poetic and intuitive approach. Scenes shot in the back country provide interludes of breathtaking natural beauty alongside clearcut evidence of horrific but commonplace destruction.

END:CIV features interviews with Paul Watson, Waziyatawin, Gord Hill, Michael Becker, Peter Gelderloos, Lierre Keith, James Howard Kunstler, Stephanie McMillan, Qwatsinas, Rod Coronado, John Zerzan and more.

PERSUASION. Musique Industrielle et Contrôle Mental (1975-1995)

Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève

L’Angleterre des années 1970 assiste à la naissance de groupes de musique industrielle qui participent à l’émergence d’un phénomène artistique global tissant une multitude d’expressions avec de nombreux domaines. Certaines figures emblématiques de cette scène prennent conscience de l’importance du rôle des médias et de la nouvelle forme de pouvoir qui les accompagne dans la capacité à manipuler les masses.

L’exposition « Persuasion. Musique industrielle et contrôle mental (1975-1995) » met en exergue les recherches des artistes industriels dont les travaux révèlent un intérêt croissant pour la thématique de la manipulation mentale. La conception d’affiches, de fanzines, de pochettes de disque et de vidéos autour du contrôle mental sont autant d’éléments qui témoignent d’une culture visuelle foisonnante. Celle-ci est ici présentée en trois séquences identifiées selon les titres de certaines œuvres exposées. Le conditionnement sonore et visuel (How to Operate Your Brain), les expériences chirurgicales en milieu psychiatrique (Suture Obsession) ainsi que la guerre acoustique des musiques industrielles (Nothing Short of a Total War) établissent un lien avec le domaine scientifique des années 1960 et 1970, souvent issu du monde militaire. Les renvois, détournements et citations perpétuels qui nourrissent la culture industrielle à partir des recherches militaires se manifestent par l’élaboration d’une presse parallèle singulière. Le bulletin Industrial News de Throbbing Gristle ainsi que les publications RE/Search sont à cet effet exemplaires des stratégies de détournement propre à l’esthétique des musiques industrielles présentée dans cette exposition dont les œuvres de Club Moral, Nocturnal Emissions, SPK, Zorïn et bien d’autres sont exposées.

Commissaire: Nicolas Ballet, docteur en histoire de l’art (université Paris 1 Panthéon ­Sorbonne), attaché de conservation, Centre Pompidou.

Chercheurs : Jelena Martinovic et Nicolas Brulhart.

Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève

Le projet MIND CONTROL privilégie l’innovation « transdisciplinaire » en portant son attention sur les liens entre le design (controdesign et antidesign), l’architecture radicale et l’art expérimental en Europe et aux Etats-Unis, et les recherches en psychologie, neuroscience et cybernétiques sur le conditionnement mental telles qu’elles se sont stratégiquement développées au sortir de la Seconde Guerre mondiale.

Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
affiche de l’exposition

Persuasion. Industrial Music and Mind Control (1975-1995)

Exhibition, April 2015, HEAD – Geneva

England in the 1970s witnessed the birth of industrial music groups who participated in the emergence of a global artistic phenomenon weaving a multitude of expressions with many fields. Some of the most emblematic figures of this scene became aware of the importance of the role of the media and the new form of power that accompanied them in their ability to manipulate the masses.

The exhibition ‘Persuasion. Industrial Music and Mind Control (1975-1995)’ highlights the research of industrial artists whose work reveals a growing interest in the theme of mind control. The design of posters, fanzines, record sleeves and videos based on the theme of mind control all bear witness to a rich visual culture. This is presented here in three sequences identified by the titles of some of the works on show. Sonic and visual conditioning (How to Operate Your Brain), surgical experiments in psychiatric settings (Suture Obsession) and the acoustic warfare of industrial music (Nothing Short of a Total War) establish a link with the scientific field of the 1960s and 1970s, often stemming from the military world. The constant references, diversions and quotations that fed industrial culture from military research manifested themselves in the development of a singular parallel press. Throbbing Gristle’s Industrial News bulletin and the RE/Search publications are exemplary of the strategies of misappropriation specific to the industrial music aesthetic presented in this exhibition, which includes works by Club Moral, Nocturnal Emissions, SPK, Zorïn and many others.

Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Exhibition, April 2015, HEAD – Geneva

The works of

Autopsia, Cabaret Voltaire, Clock DVA, Club Moral, Esplendor Geométrico, La NomenKlaTur, Le Syndicat, M.B., Maeror Tri, Minamata, Nocturnal Emissions, Nurse With Wound, Pacific 231, Psychic TV, RE/Search, SPK, The Anti-Group, Sordide Sentimental, The Haters, The Hafler Trio, Throbbing Gristle, Urbain Autopsy, Zorïn are exposed in this exhibition.

Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
Design Projet Room, cur. Nicolas Ballet, Paris 1 Panthéon-Sorbonne / INHA © HEAD–Genève
2023 (parution prévue au 2e trimestre) édition française

Une vaste étude de la culture visuelle des musiques industrielles au cours de leur développement en Europe, aux États-Unis et au Japon, des années 1970 aux années 1990, culture globale dépassant la seule expérimentation sonore pour croiser différents médias (graphisme, film, performance, vidéo), dans un dialogue étroit avec l’héritage de la modernité et sous l’emprise croissante des technologies.

Docteur en histoire de l’art contemporain, chargé de cours en histoire de l’art contemporain à l’Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne, Nicolas Ballet est spécialiste des cultures alternatives, de l’art expérimental, des nouveaux médias et des mouvements d’avant-garde.

order: Shock Factory

THE LAST SLOGAN (limited edition) – Jean Pierre Turmel & Nicolas Ballet

The Last Slogan pays tribute to one of counter-culture’s single most iconic figures of the past fifty odd years, someone who has over the course of he/r career influenced countless fellow artists and theorists. Comprised of an exclusive unpublished interview with the artist conducted by Nicolas Ballet in 2016, theoretical texts on he/r work, and archival documents from the personal collection of Jean-Pierre Turmel.

The Last Slogan offers a completely new perspective on the work of Genesis Breyer P-Orridge. The book collects multiple letters sent by Genesis to Jean-Pierre Turmel (Sordide Sentimental label headmaster) from the mid-1970s till early 1990s. These unique personal archives provide an unequaled insight into Genesis Breyer P-Orridge’s life-long journey via a deeply intimate correspondence with a close friend and associate, an intellectual sparring-partner of sorts, in which the artist discusses he/r inner thoughts, strategies, doubts and plans without any of the usual control filters.

order: THE LAST SLOGAN

Nicolas Ballet – photo: Veronique Ellena 

> nicolasballet.com

> EDITION <