Istanbul Underground: Rizom ve Anarşi (Ocak 2023) Maltepe Squad Special (wip)

Maltepe Squad’ın tehlikeli simaları, o akşam üzeri şehrin geleceğine ilişkin önemli kararlar almak için biraraya gelmişlerdi

RİZOM VE ANARŞİ

Özgürlükçü Düşüncenin Peşinde

Yaşar Çabuklu

OTORİTEYLE İLİŞKİLİ her şey yıkılmalı; ilk başta merkez. Çünkü merkezin dili hâkim olanın dilidir, egemenin dilidir, anadildir. Çeşitli diyalektler, altdiller, argolar, azınlık dilleridir baskı altında olan; melez olan baskı altındadır. Anavatan, anayurt, anayasa iktidarın kavramlarıdır. Her şeyin indirgenebileceği, üzerinde temellendirilebileceği tek bir merkez yok. Tek bir kaynaktan çıkarak ayrışıp oluşan bir çokluk yok. Soyağacı, ortak köken, saf nesil arayışı otoriterdir. Karma olan, karışık olan, melez olandır dışlanmışların, azınlıkların alanı; köksüz, kökensiz, kaynaksız olandır.

Merkezi iktidar gibi, merkeze sahip olan muhalefet de otoriterdir. Evrensel bir hakikat, bir doğru yok; doğanın, tarihin yasaları yok, tarihin motoru yok. Çıkarının tüm toplumun çıkarıyla özdeş olduğu düşünülen proletarya fikri otoriterdir. Tarihin ereği yok, ereğe yönelik sınıf mücadelesi olarak kavranılan tarih fikri otoriterdir. Evrimci ve ilerlemeci bir çerçeve içinde tahayyül edilen tarihsel kulvarlar ve mecralar otoriterdir. Yapılar, pozisyonlar, noktalar yok, bunlar arasında kesin ayrımlar ve mesafeler yok, sadece bağlantılar, etkileşimler, geçişler, akışlar var. Belirli boyutlar yok, bağlantılara göre değişen, çoğalıp azalan boyutlar var.

Her türlü merkez dağılıp parçalanmalı. Merkezin ve hiyerarşinin olduğu yerde otorite de vardır. Merkezsiz, uçucu, hareket halinde oluşumlar ve bunların her an biçim değiştiren bir ağ görünümü sergileyen etkileşimi. Hiçbir sabitlenmeye izin vermeyen, formüle edilemeyen bir ağ oluşumu. Rizom ne midir? Kaos ve anarşidir.

Rizomun öznesi yok, nesnesi yok. Dikey, piramitsel bir yapının tersine yatay bir yayılmayı, açılımı temsil ediyor rizom. Ancak sımsıkı kenetlenmiş bir ağ değil söz konusu olan; kopmalar, kaçışlar, bir yerde sona erip başka bir yerde farklı bir biçimde ortaya çıkabilen yoğunluklar, çoklu girişler var.

Rizom tek’e karşı olduğu gibi ikili karşıtlıklara, düalitelere de karşı. İyi-kötü, iç-dış, öz-biçim, gerçeklik-görünüş, vb. ikiliklerin uzağındadır rizom. Çünkü dış iç, iç de dıştır. Kendini karşıtına, ötekine göre tanımlayan her şey otoriterdir, kendine saf ve korunaklı bir alan oluşturarak merkez olmaya yönelir. Rizom her an metamorfoza uğrayan, biri diğerine göre bir hiyerarşi ilişkisi içinde bulunmayan “tek olmayanlar”ın oluşturduğu akışkan bir çokluktur.

Rizom iç ve dış merkezin patlatılmasıdır. Öte yandan rizom egemen otoritenin “öteki”yi bir hiyerarşi ilişkisi içinde kendine tabi kılmasına karşıdır. Bu bağlamda rizom, eril merkezin kendinden kaynaklanan, kendinden dışarı çıkarak dişil alanda yine kendini arayan, bu alanda sömürgeleştirdiğini geri taşıyıp kendisine katarak güçlenen arzusunu yıkar. Rizom kadın-erkek karşıtlığını siler, “ara” cinsel kimliklerin oluşmasına, arzunun üreme ve ahlaktan kopmasına imkân verir. Eril öznenin kadın bedenini nesneleştiren, araçsallaştıran, parçalara ayıran tek katlı arzusunun yerine kadının çok katlı arzusunu öne çıkarır. Birbirlerinin her an değişen mecralarında kaybolan, kendine geri dönmek istemeyen, kendi merkezinin varlığını unutan arzulara, arzu akışlarına olanak sağlar.

Rizoma katılan birey, bir ünite, bir merkez olma niteliğini kaybeder. Dış dünyanın bütünlükleri gibi iç dünyanın bütünlükleri de özgürlüğü sınırlar. Rizom içinde birey, kendi iç dünyası üzerinde kurduğu baskıları ortadan kaldırmaya itilir. Dış dünyanın baskıları iç dünyanın baskılarıdır da. Bunun tersi de söylenebilir: Dış dünyanın azınlıkları bir anlamda içsel dünyanın da azınlıklarıdır. Bu bağlamda rizom içindeki bireyin özerkliği “yaralı” bir özerkliktir ve bu tür bireylerin oluşturduğu otonomlar da otoritenin tahrip ettiği bir dünyanın izlerini taşırlar. Otonomun kendini tabi kılmak zorunda kaldığı tek ereksellik otoritenin ortadan kaldırılmasıdır, bu da kendi kendini de ortadan kaldıran ya da kendi kendini affettiren bir erekselliktir. Bu nedenle otonomlar bir yapı oluşturmazlar, ortaya çıkar ve daha sonra başka biçimler altında yeniden belirmek üzere kaybolurlar. Otonomlar minör, göçebe oluşumlardır ve bu özellikleriyle rizomatik bir görüntü sergilerler. Sadece kendi dışlarındaki merkezlere karşı çıkmakla kalmazlar, kendileri merkezleşme eğilimine girdiklerinde bu kez kendilerini ortadan kaldırırlar. Otonomlarda hiyerarşi yoktur, seçim yoktur, yönetim yoktur, otoriteyle bağlantılı olabilecek hiçbir güç kullanımı yoktur. Toplumsal rizom ağının kopuşlarla malul hareketi içinde otonomlar her türlü programatik araçsallığı reddederler.

Rizom kaotik hareketi nedeniyle anarşik bir görünüm arz eder. Rizomun kalıcı bir yapısı ve formu yoktur, merkezkaç, merkezdışı, sınırdaki hareketliliklerle beslenir. Rizoma tek bir giriş yoktur, farklı boyutlarda çok sayıda giriş vardır ve her bir giriş hareketi rizomu yeni baştan kurar. Rizomdaki kaçış çizgilerinin çokluğu ise onu sürekli olarak bozar. Bu nedenle rizom iktidar ilişkilerinden sıyrılmanın sonsuz biçimler altında tekrarlandığı bir oluşumdur ve bu bağlamda negatif, olumsuzlayıcı bir olgu olarak görünür. Ama dışın iç olduğu, otoriteden arınmış saf ilişkilerin mümkün olmadığı bir dünyada rizom, dışlayıcı ve lekesiz bir oluşum olarak var olamaz.

Bu nedenle otoriteyle olan çatışmasında rizomun olumlayıcı boyutlar ve akışlar üretmesi gerekir. Rizom otorite ile otorite karşıtı eğilimler arasındaki çatışmanın sürmekte olduğu bir alan olmanın yanı sıra, alternatif ilişkilerin denendiği pozitif bir alandır da. Karşılıklılık, gönüllülük, özerklik ve yardımlaşma temelinde oluşan rizomsal ağ sıkı ilmikli, yırtık yeri bulunmayan, ezilenleri denetim altında tutmaya yarayan iktidar ağından farklı olarak gevşek, kopuşlar ve yeniden eklemlenmelerle sürekli biçim değiştiren bir ağdır. Anti-otoriter ilişkilerin kendilerini her an yeniden üretemediği yerlerde ağda yırtılmalar olur ve kaçış çizgileri oluşur. Bu nedenle rizomda mutlak ereklere yönelik, kalıcı, kendi varlık alanını koruyucu angajmanlar yoktur. Rizomsal ağın genişlemesi, ancak merkezi ve hiyerarşik eğilimlerin yok edilmesiyle mümkün olur.

Son olarak, rizomun postmodem otoriterliğin temeli olan ağsal iktidar yapılanmasıyla bir ilişkisi yoktur. Anti-merkezci, anti-otoriter eğilimlerin oluşturduğu rizomsal ağ, iktidarı merkezsizleşmeye zorlar. Devlet merkezli modern iktidardan, otoritenin ilaveten toplum içindeki çok sayıda kurumla paylaşıldığı bir tür ademi merkeziyetçi postmodem iktidara geçiş, yeni toplumsal direnişlerin tüketimin ağsal yapısıyla kuşatılması süreci içinde oluşmuştur. Postmodem toplumun tüketimsel-kurumsal ağı, hiyerarşi ve otorite ilişkilerini ortadan kaldırmaz; ancak, mikro merkezlerden kurulu, otoritenin yer yer esnek yapılanmalarla gizlendiği, merkezler arasındaki kulvarların güvenlik altına alındığı bir sistem oluşturur. Sadece yollara ve hipermarketlere bir göz atmak bile hıza ve tüketime ait “özgürlüğün” yüksek derecede bir denetimeve güvenliğe ihtiyaç duyduğunu gösterir. Bu nedenle postmodern toplumun merkezden vazgeçip yataylaştığını iddia etmek bir abartmadır. Söz konusu olan merkezi devletin yanı sıra toplum içinde çok sayıda iktidar merkezinin oluşması ve otorite ilişkilerinin, yeni tüketim ilişkilerini zorlaştırdığı görülen eski toplumun gereksiz sertliklerinden arındırılmasıdır. Postmodem tüketim ve otorite ağı her biri dikey olarak örgütlenmiş merkezler arasındaki, trafiğin hızla ve kesintisiz olarak ilerlediği bir düzenli yollar ağıdır. Rizomsal ağ ise postmodem hızı bloke eden tıkanmalardan, ayak izleriyle oluşturulan patikalardan beslenir. Postmodern çoğulculuk, çokkültürlülük, çokrenklilik otoritenin yaygın tüketimsel katılım çerçevesinde yeniden oluşturulmasına hizmet eder. Rizom ise tüketimin ve güvenliğin yeni kodlarının denetimi altına girmek istemeyen göçebe hareketlerden oluşur. Otonom oluşumların yersiz yurtsuzluğu buradan gelir. Rizom, postmodern toplumda anarşizmin aldığı yeni direniş biçimidir.

Kaynak: Özgürlükçü Düşüncenin Peşinde, Yaşar Çabuklu – Metis Yayınları, 2002


Kerem Nizam, 2022 Maltepe
Mert Dalkabakoğlu a.k.a Ary her zamanki gibi sodasını yudumluyordu
Maltepe Skate Park, 2022
Kerem Nizam x Emre Töre^Tepe Çocukları, Maltepe Skate Park 2022
Kerem Nizam x Emre Töre^Tepe Çocukları, Maltepe Skate Park 2022
Kaykaycı kızlar dinleniyorlar… Maltepe Skate Park 2022
Emre Töre ve o her zamanki eşsiz dengesi, Maltepe Skate Park 2022
Kerem Nizam, Maltepe Skate Park 2022
Kerem Nizam on action, Maltepe Skate Park 2022
Emre Yiğit ise tüm bu olanlara sinsice gülümsüyordu

“Burası değilse neresi?

Şimdi değilse ne zaman?”

HAKİM BEY’İN T.A.Z’I

Ahmet Arslan / Biamag

Hakim Bey‘i “T.A.Z” kitabıyla birlikte 2011’de tanıdım. Yine aynı dönemlerde okuduğum Zapatistalar ve eylem içerisinden özgürlüğe çağrıda bulunan birçok ülkeden birçok harekete kıyasla “T.A.Z” diğerlerinden farklı bir oluşumdu. Sonraları oluşumdan öte oluşumların içinden çıkan bir yaratım, bir yaşam hali olduğunu anlayabildim.

“T.A.Z”ın çevirmeni İnan Mayıs Aru‘yu da bu kitap ve Şeyh Bedreddin’in mezarı başındaki vicdani ret metniyle tanıdım. 2015 yılında vicdani reddimi gazeteciliğin içerisinde medyanın militarist ve eril tahakkümüne karşı deklare ettiğimde İnan ve birçok arkadaşımın ret metinleri benim için daha da anlamlı oldu. Çünkü bildim ki ret metinlerimiz aslında içinden çıktığımız ya da çıkmaya çalıştığımız tüm dayatımların reddiydi.

Hakim Bey’i 22 Mayıs 2022’deki ölümünün ardından İnan ile konuşmak, hem T.A.Z’ın hem de içinden çıkmaya çalıştığımız birçok normların, öğretilerin bir sesi oldu. Çıkışlar aradığımız yerlerde kendi yollarımızı, ağlarımızı kurmanın yeni bir ilhamı oldu. Yine Hakim Bey’in sesiyle “-Sokakları geri almanın vakti geldi-” palavrasını romantize etmek için değil, sokakların zaten bizim olduğunu hatırlamak için…” Hakim Bey’in ardından bu arayış yollarına bir selam oldu.

T.A.Z’ın çevirisi

T.A.Z (Temporary Autonomous Zone) Türkçeye “Geçici Otonom Bölgeler” olarak çevriliyor. Ontolojik-Anarşizm ve Geçici Otonom Bölgelerin nasıl olabileceğini anlatan Peter Lamborn Wilson bilinen adıyla Hakim Bey’i 90’ların başında Rahmi Öğdül çevirmiş, 2000’li yılların başından itibaren de İnan Mayıs Aru çeşitli dergiler ve mail gruplarıyla paylaşmak üzere çevirilerini yapmaya başlamıştı.

İnan, Hakim Bey ile tanışmasını ve T.A.Z’ın çevirisini şu sözlerle anlatıyor:

“T.A.Z’ın ilk Türkçe çevirmeni ben değilim. Benden önce Rahmi Öğdül 90’ların sonunda sadece Geçici Otonom Bölge’yi içine alacak şekilde çevirmişti. Ben de Hakim Bey ile o dönemlerde tanıştım. Bir yandan Rahmi’nin çevirisi çıktığında Post Express dergisi ya da Roll’da yanılmıyorsam Hakim Bey ile ilgili bir de yazı yayınlanmıştı.

“Sonrasında da çok ilgimi çektiği için yoğun bir şekilde araştırmaya koyuldum ve yazdığı hemen hemen her şeyin bana hitap eden şeyler olduğunu görüp 2000’lerin başında ilk Hakim Bey çevirilerini yapmaya başladım.

“Çeşitli küçük makalelerini çeviriyordum. O zamanlar daha çok kendi bloklarımızda hatta daha çok mail ağlarında yaydığımız yayınladığımız şeylerdi bunlar.

“Daha sonra çeşitli dergilerde ve Kadıköy Underground Poetix için çeşitli makalelerini çevirdim. O süreç içerisinde de 6:45 yayınlarının editörü Şenol Erdoğan Hakim Bey’i T.A.Z’ın tam metnini basmak istediğini söyledi. Böylelikle T.A.Z’ın çevirisine soyundum.”

Hakim Bey

Hakim Bey’in 1960’ların başında Beatnik ve farklı hippi hareketlerinin içerisindeki çeşitli isimlerle birlikte ve Amerika’da yeni spiritual arayışlar ve bir yandan sufizm diğer yandan panteizm, taoizm, yoga arayışları içerisinde kurulan Mağribi Ortodoks Kilisesi içerisinde yer aldığını anlatan İnan, senkretist* bir oluşum içerisindeki süreçleri aktardı:

“1960’larda Peter Lamborn Wilson da Nobel Drew Ali diye bilinen 1900’lerin başlarında Amerika’da yaşamış yarımkan Mağribi yarımkan Çerokilere dahil oluyor. Demiryollarında çalışan sirklerde sihirbazlık yapan mistik karakterlerin kurduğu biraz uçuk bir kilise: Amerika Mağribi İlim Mabedi diye biliniyor, Mağribi Ortodoks Kilisesi de bunun uzantısıdır.

“Hakim Bey, yoğun sufizm okumaları yapıyor. Batini öğretisinin Nizari İsmaili yolu da en çok bizde tanınan örneği Hasan Sabbahtır. Nizari İsmaili yolundakiler bir yerde Bektaşi yolu olarak kendilerini adlediyorlar. Buradan yola çıkarak Hakim Bey, uzun bir yolculuğa çıkıyor 60’ların sonunda Türkiye’den de geçerek İran, Pakistan, Afganistan üzerinden Hindistan’a kadar gidiyor.

“Hindistan’da Ganesh Baba ile tanışıyor. Uzun yıllar o coğrafyada geziyor. Endonezya’da, daha sonra 1974’te geri dönüş yolu üzerinde İran’da kalıyor. İran İslam Devrimi gerçekleşmeden önceki dönemde pek çok öncü düşünürün de yerleştiği İran Kraliyet Felsefe Akademisi’nde o dönem Seyyid Hüseyin Nasr, Toshihiko Izutsu gibi önemli isimlerle çalışıyor. Wilson da Columbia Üniversitesi Dilbilim mezunu ve İran Kraliyet Felsefe Akademisi’nde de Dilbilim çalışmalarını sürdürüyor.”

Geçici Otonom Bölge

Ontolojik Anarşizmin aslında en somut örneği yine Hakim Bey’in Geçici Otonom Bölge kuramında öne sürdüğü şey. Hakim Bey aslında baştan beri çeşitli röportajlarında da kendi kitabında da şunu söylüyor:

“Ben aslında yeni bir yol ve yöntem önermiyorum, yalnızca mevcut olanın farkına varmayı öneriyorum. T.A.Z da aslında sürekli olagelen durumdur. Biz T.A.Z’lar yaratmayacağız, T.A.Z’lar zaten geçici otonom bölgeler, zaten hayatın içerisinde sürekli ortaya çıkıyor. Özellikle de otoritenin boşluklarında. Nasılsa kaldırım taşlarının arasında, çatlaklarda otlar filizlenirse aynı şekilde özgürlükçü -daha doğrusu hayat ve canlılık taşıyan- nüveler o katı kalıpların içerisinde kendilerine canlılıklarını sürdürecek alanlar bulurlar ve bizim bu alanların farkında varmamız gerekiyor. Bu alanları daha iyi anlayarak ve daha iyi çalışarak özgürlükçü düşüncenin nasıl gelişebileceğini, nasıl serpilip büyüyebileceğini anlayabiliriz.”

T.A.Z aslında bunun teorisi, bunun için anarşizmin çok eski ve önemli sloganlarından bir tanesi, T.A.Z’ın da klasik sloganlarından birisi haline gelmiş: “Burası değilse neresi? Şimdi değilse ne zaman?”

Tanık olduğumuz en büyük kitlesel T.A.Z’lardan biri Gezi Direnişi

İnan, TAZ ve Gezi Direnişi arasındaki bağı şöyle kuruyor:

“Hakim Bey, özellikle geçiciliğe vurgu yapar. Bunların doğası ve hayatın doğasının geçici olduğunu Taocu Felsefeden esinlenerek söyler ve kalıcı bir şeyler kurma çabasında olan yapıların ya da dönüşüm yapılarının (kelime anlamıyla devrimlerin) bürokrasilerle ve donup kalmayla/kasılıp kalmayla sonuçlanacağını iddia eder.

“O nedenle T.A.Z kuramında ciddi bir şekilde isyan ve devrim karşılaştırması vardır. T.A.Z geçiciliği, sürekliliği önemser. Bu anlamda belki bir T.A.Z olarak hatta bizim son yıllarda yaşadığımız en önemli T.A.Z olarak Gezi Direnişini hatırlamamak olmaz diye düşünüyorum. Bizim kanlı canlı tanık olduğumuz en büyük kitlesel T.A.Z’lardan birisiydi Gezi.”

Hakim Bey’in T.A.Z kitabına İnan Mayıs Aru’nun gayrı resmi yayınevi Nedircikler üzerinden e-kitap olarak ücretsiz erişebilirsiniz.

(AA/AÖ/EMK)

*Senkretizm (Türkçeye Fransızca syncrétisme ‘den o da modern Latince syncretismus ‘dan, o da Yunanca sunkrētismos kelimesinden, o da Yunanca sunkrētizein sözcüğünden gelmiştir. Sıklıkla çeşitli düşünce okullarının uygulamalarını ve yollarını karıştırarak ayrı veya çelişkili inançları birleştirmek veya birleştirmeyi denemektir. (Wikipedia)

Kaynak: Ahmet Arslan / Biamag, 2022


istanbul nightlife project – Murat MRT Seçkin

Can Yavuzçetin, Maltepe Skate Park 2022
Black Cat on air, Maltepe Skate Park 2022
Can Yavuzçetin, Maltepe Skate Park 2022
Black Cat Alisa, Maltepe Skate Park 2022

Mad Stensils ‘The Passage’ İstanbul
Luc Sala with ‘Hakim Bey’ Peter Lamborn Wilson, sufi anarchist, TAZ (Temporary Autonomous Zone) author, in June 2001. Interviews with people from Amsterdam and the world for Kleurnet Television Amsterdam from 1997-2001 (in English).

Kaosun Âlim Dervişi – Hakim Bey

İnan Mayıs Aru / Nedircik Yayınları

“Oluş diye bir şey yok, ne de devrim, mücadele ya da yol; hâlihazırda sen kendi teninin şahısın – çiğnenmesi mümkün olmayan özgürlüğün tamamlanmak için yalnızca diğer şahların sevgisini bekliyor: bir rüya politikası, göğün maviliği kadar ivedi.”

İzbe bir New York fakirhanesinde 130 kiloluk bir dev, saksafonuyla bir ilahinin son nağmelerini öttürür. Masada İmam Gazali’nin Kimya el Saadet’inden açık bir sayfa, tuvaletin karolarında bir serum hortumu ve bir iğne. Amerika Mağribi Ortodoks Kilisesi (Moorish Orthodox Churchof America – MOC) vaizi, canki cazcı Warren Tartaglia (a.k.a. Walid el Taha), New York beat sahnesinin Muhammedî meleklerini salâta çağırır.

Pek çoğunun adını bile asla bilmeyeceğimiz, pop ikonlarına dönüşmemiş, kimi Brooklyn köprüsü altında son vuruşunu çakan, kimiyse kitaplarına gömülmüş okuyan okuyan okuyan ve sonra tüm kitaplarını Nil’e boca edip, hakikatin peşinde yürüyen yürüyen yürüyen dervişler gibi imanlı serserilerden biridir Peter Lamborn Wilson (a.k.a. Hakim Bey). Doğrudur serserilerin ekseriyeti ümmî olur, kitapsızdırlar ve lâkin vecd denizinin sularına ilimle cezb olunanlar da yok değildir.

Mağribi Ortodoks Kilisesi, adının tüm çağrışımlarının aksine aslında ne ortodokstur ne de bir kilise. Kimilerinin bir ahir zaman peygamberi saydığı yarım kan Mağribi ve yarım kan Cherokee, Çingene seyyahların yoldaşı, demiryolu bekçisi, sirk sihirbazı, mistik Nobel Drew Ali’nin 1913’te Yeni Dünya’da Afrikalı Amerikalıların aslen Mağribi ve dolayısıyla Müslüman oldukları iddiasıyla kurduğu Amerika Mağribi İlim Mabedi’nin (Moorish Science Temple of America) bir uzantısı olan MOC, 1964’te Beatnikler ve Mağribi Sufiler tarafından kurulmuştur ve İsmaililik, Çiştiye ve Bektaşilik miraslarını sahiplenerek bunları Tantra ve Tao felsefesiyle bağdaştırır. Wilson, 60’larda vaiz Walid el Taha aracılığıyla Kilise’yle tanışır ve bugün kendisi de Mağribi Ortodoks Kilisesi’nin önemli vaizlerindendir. MOC geleneğine uyarak kendine yeni bir isim seçer, Hakim: ki bu isim mülhit Fatımi-Nizari halifesi Hakim Billah’a dayanır ve bugün yasama sürecinin hükmedicisi anlamına gelen yaygın kullanımının aksine “hüküm veren” değil “hikmet sahibi”, “bilge kişi” manasındadır ve gene MOC geleneğince adının sonuna çeşitli Orta Asya-Türk boylarında kabile lideri manasında kullanılan Bey sıfatını alarak kendi kendinin şahı, kendi varoluşunun ve arzularının biricik hükümdarı olduğunu ilan eder.

“Bizler Nizarî-İsmailî Bâtınileriz; yani manevi silsilemizi Alamut’un yedinci ve son Pir’i, ‘Kaçık’ III. Alâeddin Muhammed üzerinden (ve kesinlikle Ağa hanlar üzerinden değil) Hasan Sabbah’a dayandıran Şii mülhitler ve fanatikleriz. Radikal vahdetçiliği ve saf ahlak kuralları karşıtlığını benimsiyoruz ve tüm yasa ve otorite biçimlerine Kaos adına karşı çıkıyoruz.”

Kolombiya Üniversitesi’nden mezun olan Hakim Bey, 60’ların sonunda Türkiye, İran, Pakistan, Afganistan Hindistan ve Java’yı içine alan uzun bir seyahate çıkar. Batı Bengal’de Ganeş Baba’yla tanışır ve Kali müritlerini, mülhit Müslüman mistikleri, anarşistleri ve aşırı solcuları bir arada bünyesinde barındıran Bengal Terörist Partisi’nin eski bir üyesi olan Sri Kamanaransan Biswas’la Tantra öğretisi çalışır. Kanunsuz dervişlerin piri Lal Şahbaz Kalender de dahil olmak üzere söz konusu coğrafyadaki pek çok sufi türbesini ziyaret eder.

Java’da bulunduğu yıllarda henüz Vahabilerin katı sünnetçi geleneği İslam coğrafyasını büsbütün ele geçirmemiştir. Hakim Bey, Muhammedî Pasifik adalarının balta girmemiş ormanlarında davullarla yapılan namaz çağrısı da dahil olmak üzere – çünkü çıplak insan sesi çöl içindir, ormanda tam-tamlar daha makbul sayılır – İslam uygulamasının çok sesliliğine pek çok farklı örnekle şahit olur. Bugünse maalesef tüm dünyada minareler teknolojinin çirkin hoparlörleriyle süslenmiştir ve eski bir dostun bir mantar sabahında şaşkın bakışlarla ne diyeceğini bilemeyen bir ihvana söylediği gibi “o cızırtılı teçhizatın içerisinde hoca efendi değil, şeytan konuşuyor” ihtimali de hiç yabana atılır gibi değildir.

1974’ten Ayetullah Devrimi’ne dek İran’da bulunan Hakim Bey, Seyyid Hüseyin Nasr’ın kurucusu olduğu İran Kraliyet Felsefe Akademisi’nde dilbilim çalışmaları yürütür. Akademi’nin İngilizce yayın yönetmeni ve Sophia Perennis’in editörüdür. Seyyid Hüseyin Nasr, Toshiko Izutsu, Henri Corbin ve daha pek çok başka isimle beraber çalışır. 1980’de Şah devrilip de mollalar devrimin diğer güçlerini, sufileri, sosyalistleri, mücahidanı, Ali Şeriati yandaşlarını tasfiye etmeye başladığında o da İran’dan ayrılarak Amerika’ya döner.

1980’lerde Guenoncu neo-tradisyonalizmden uzaklaşarak anarşist ve sitüasyonist düşüncenin heterodoks İslam ve neo-paganizmle harmanlanmasından müteşekkil bir düşünce sistemine ulaşır: Ontolojik Anarşizm.

“Bir bakış açısına göre ontolojik anarşizm alabildiğine yalındır, tüm niteliklerden ve iyeliklerden arınmış, KAOS’un kendisi kadar fakir – ama başka bir açıdan bakacak olursak Katmandu’nun Sikiş- Mabetleri ya da bir simya alametler kitabı gibi şatafatlı bir biçimde filiz vermektedir.”

Ontolojik Anarşizm, anarşizmi bir ideoloji ya da ulaşılacak bir ideal olarak değil bir mevcudiyet olarak ele alma çabasıdır. Burası değilse neresi, şimdi değilse ne zamandır? Büyük iktidar yapıları ve söylemleri içinde boğulan gündelik hayatta, öz-iktidar yahut “muktedir nefs” yahut “hür kral” olarak anarşistin varlığına işaret eder: çocuk oyunlarında, bir ayaklanmada, bir partide, bir işgal evinde, bir yemek kolektifinde, şehrin sokaklarını avare dolaşırken ve neogöçebe cemaatlerin özgün buluşmalarında. Anarşi, doğrudan ve dolaysız bir hayatın tecellisidir; yol olmayan bir yol, geçitsiz bir geçit. Ve kimilerinin yaşam tarzı anarşizmi ithamlarına rağmen Bey’in çağrısı gayet açıktır: “Bir yaşam edinin, yaşam tarzı değil.”

80’lerin ortasında bir grup yazarçizer taifesiyle beraber Autonomedia yayın kolektifini kurarlar ve anarşizm, otonomcu Marksizm, siber-feminizm gibi konularda pek çok önemli kitap yayınlarlar. Bey, uzun bir süre New York’ta bir yandan yayın kolektifi faaliyetleriyle uğraşırken bir yandan da Central Park’ta Serbest Kürsü’de hafta sonları halka açık vaazlar vermeyi sürdürmüştür.

Nasır Hüsrev’den, Fahruddini Iraki’den, çeşitli Nimetullahi tarikatı ve Pers sufi şairlerinden yaptığı çevirilerin yanı sıra mülhit İslam geleneği, Kelt kültürü, korsan ütopyaları, sanrı uyandırıcı maddelerin kullanımı, gizemci kültler, Nietzsche ve Stirner, 19. yüzyıl anarşizmi, Fourier ve ütopyacı sosyalizm gibi çeşitli konularda kaleme aldığı makalelerinden oluşan yirmiyi aşkın kitap yazmış olmasına rağmen 90’lı yıllarda kaleme aldığı TAZ (Temporary Autonomus Zone – Geçici Otonom Bölge) Hakim Bey’in en çok bilinen ve en çok tartışılan çalışması olmuştur.

Hakim Bey, TAZ’da Ontolojik Anarşi kuramına dayanarak anarşinin çeşitli otonom bölgeler dahilinde hâlihazırda tezahür ettiğini öne sürer. Babil Kulesi çatlaklara doludur ve bu çatlakların, boşlukların içerisinde özgürlüğün ve anarşinin tecrübe edilebileceği sığınaklar yaratmak pekâlâ mümkündür ve hatta mümkün olmanın da ötesinde bunlar mevcuttur. Mesele bunların öz-farkındalık kazanarak kendi aralarında yeni bir ağ oluşturması ve yoğunlaşarak şiddetlenmesidir. Yeterli yoğunluğa ulaştığında taşın içerisine sıkışmış bir damla su koca bir kayayı boydan boya yarabilir. Bey, TAZ için model olarak Net (Şebeke) ve Web(Ağ)’i gösterir. 90’larda internet kültürü hayatımıza yeni yeni girerken Hakim Bey bunların özgürlükçü potansiyellerinin farkına varmış ve bunu sanal olmayan uzamda bir model olarak kullanmayı önerirken sanal uzamda da bu özgürlük adacıklarının ağ örüntüsünün nasıl oluşturulabileceği ve yoğunlaşma ve şiddetin nasıl tatbik edilebileceğini sorgulamıştır. Ancak, potansiyel risklerin de farkındadır ve TAZ bir yanıyla Şebeke’deki korsanlara düzülen bir methiyeyken bir yanıyla da onlara açık bir meydan okuma ve kışkırtmadır.

Mad Stencils ‘Collector’ 2021, İstanbul

ŞALGAMLARIM NERDE?

“Diyelim ki hem politik hem de kişisel gerekçelerle iyi yemek istiyorum, Kapitalizm’den alabileceğimden daha iyisini – halen daha güçlü ve doğal tatlarla kutsanmış temiz yemek. Oyunu biraz daha karmaşıklaştırmak için diyelim ki açlığını çektiğim yemek yasadışı olsun – belki çiğ süt ya da Küba’nın enfes meyvesi mamey, ki tohumları halisünojen olduğu için taze olarak A.B.D.’ye ithal edilemiyor (ya da ben öyle duydum). Bir çiftçi değilim. Diyelim ki ben nadir parfümler ve afrodizyaklar ithalatçısıyım ve stokumun çoğunu yasadışı malların oluşturduğunu varsayarak oyunu biraz daha zorlaştıralım. Ya da belki de sadece organik şalgam karşılığında kelime işlem hizmeti takas etmek istiyorum ama bu işlemi Ulusal Vergi Servisi’ne rapor etmeyi (ister inanın ister inanmayın yasada böyle yazıyor) reddediyorum. Ya da belki de başka insanlarla müşterek ama yasadışı karşılıklı haz için buluşmak istiyorum (bu aslında denendi ama tüm sert cinsellik BBSleri tevkif edildi – peki alçak güvenlikli bir yer altı neye yarar ki?). Kısacası, diyelim ki, sadece istihbarattan, makinenin içindeki hayaletten bıktım usandım. Dediklerinize bakacak olursak, bilgisayarlar zaten benim yemek, uyuşturucu, cinsellik, vergi kaçırma arzularıma da olanak sağlayacak yeterlilikte olmalı. Öyleyse sorun ne? Bu neden olmuyor?… Şimdi hackerların haklı olduğumu, sezgilerimin doğru olduğunu kanıtlamasını bekliyorum. Şalgamlarım nerde?”

TAZ’ın yayınlanmasından sonra Hakim Bey bir yandan gündelik hayatın içerisinde bu otonom bölgeleri yaratmaya çalışan pek çok grup tarafından (bilhassa Rave’ciler ve Reclaim The Streets oluşumları, Squatçılar ve Food Not Bombs gibi yemek kolektifleri) sahiplenilirken bir yandan da sanal uzamda karşı-Şebeke’nin, Ağ’ın yaratılması için mücadele eden internet kurtlarının Avrupa ve Amerika’da düzenlediği pek çok konferansa konuşmacı olarak davet edilmiştir. Tuhaftır ki bu toplantılardaki konuşmacılar arasında bir bilgisayar sahibi olmayan yegâne kişi belki de Bey’in kendisidir ve makalelerinin çoğuna internette ücretsiz ulaşmak mümkün olsa da Bey’e netten ulaşmayı umanlar bugün de hayal kırıklığına uğrayacaktır. Şalgamlarını asla alamamış olacak ki Hakim Bey, sanal uzam konusunda eleştirel yaklaşımını halen koruyor.

Zaten TAZ ve Ontolojik Anarşi kuramlarının en önemli ayaklarından birini de Immediatism (Dolaysızlık) yaklaşımı oluşturmakta ve Hakim Bey ikinci el, yabancılaşmış, soyutlanmış tüm ilişkilerin yerine doğrudan, dolaysız ilişkileri koymayı savunmaktadır.

“KAOS ASLA ÖLMEDİ!


Rash, Suadiye

ALT ‘Siyah’ 2006

Haykır, aşkı arabeskleştiren tüm o aptal şarkılara

Advices from Matt Konture:

Marvin 21/06/04 Montpellier, fête de la noise

Courge 21/06/04 Montpellier, fête de la noise

– work in progress –

Don’t forget to check preview issues !!


Diego Lazzarin: Lethal Ride video game soon on Kickstarter!

Diego Lazzarin, ‘Lethal Ride’ video game

Hello dear friends and supporters, 

Diego Lazzarin here.
Hope you’re keeping well!

It’s been long since the last time I gave an update regarding my work…
hope you are happy to get some news!

I’m dropping a quick email just to let you know that next week, the 24th of January, I will be launching a Kickstarter Campaign to raise the funds for publishing Lethal Ride, my first videogame for PC and Mac.

I’ve been working on this game in my spare time for more than 3 years and it’s almost ready to be delivered… it just needs your final push!!

I’m going to send you another email with the link to the campaign next Tuesday as soon as it will start… I really hope you wish to support again my work and get yourself a copy of the game. 

It would be very helpful if you contribute to the campaign in its beginning… this would allow the project to get noticed by the algorithm of Kickstarter and by so increase our chances for a successful funding!

kickstarter.com/projects/lazzarin/lethalride

Diego Lazzarin and Amino Acid Boy

Diego Lazzarin


Antifa: Chasseurs De Skins (2008)

Résistance Films 2008

During Paris early 80s, the “Skinhead” movement arrives in France, and is about to defray the chronicle for the decade to follow, with their provocations, attacks and racist crimes.

Street gangs will form and react against this assault, in a urban warfare for control of the streets of Paris. They are the Red Warriors, the Ducky Boys and Ruddy Fox. Paris youth will nicknamed them “Skinheads Hunters”.

Their motivation: to fight against fascism and racist acts by any means necessary, even turn against their opponents the violence they have suffered.

Through exclusive interviews, members of the most recognized gangs return to their history, their commitment and deliver the testimony of the situation of youth street from 20 years ago.

Using exceptional archives footages and photographs, “ANTIFA” is a return to the streets of the 80s and the society of that time.

The film looks at a pivotal time, in a generation whose ailments were already warning of urban today’s tensions.
Resistance Films revealed this story through the documentary, to keep track of a movement never documented.


A film directed by Marc-Aurèle Vecchione – Résistance Films 2008

The story of the Street Gangs from Paris that stood up against Fascist & neo-Nazis Skinheads in the late 80’s. Meet the Red Warriors, Ducky Boys, Ruddy Fox…!!

RESISTANCE FILMS


Like Tears in Rain: Antoine Paris

Antoine Paris is drawing at Maison Alfred Bruneau, photo.by Misha Zavalniy, Paris 2022

“It’s interesting because as in life, chalk drawings are here for a short time, and they go away with the rain. As in the last monologue in Ridley Scott’s Blade Runner « Tears in Rain ».

Antoine Paris is a thirty-five year old French painter, living in Paris since fifteen years, native of the north of France. His work has been exhibited for ten years in London, Berlin, Bruxelles, Stuttgart, Boston, Montreal and Roma. He was born into an artist family: Paris’ father had a little Theatre and he saw many Ionesco and Absurd Theatre, also plays when he was a child.

Antoine Paris creates some transitory chalk drawings in the streets, and sometimes people join to draw with him. He says: “It’s interesting because as in life, chalk drawings are here for a short time, and they go away with the rain. As in the last monologue in Ridley Scott’s Blade Runner « Tears in Rain ».

Artist at work

« C’est intéressant parce que comme dans la vie, les dessins à la craie sont là pour une courte période, et ils s’en vont avec la pluie. Comme dans le dernier monologue du Blade Runner de Ridley Scott « Tears in Rain ».

Antoine Paris est un peintre français de trente-cinq ans, vivant à Paris depuis quinze ans, originaire du nord de la France. Son travail a été exposé pendant dix ans à Londres, Berlin, Bruxelles, Stuttgart, Boston, Montréal et Rome. Il est né dans une famille d’artistes : le père de Paris avait un petit Théâtre et il a vu beaucoup de Théâtre Ionesco et Absurde, également des pièces quand il était enfant.

Antoine Paris crée des dessins à la craie éphémères dans les rues, et parfois les gens se joignent à lui pour dessiner. Il dit : « C’est intéressant parce que comme dans la vie, les dessins à la craie sont là pour une courte période, et ils s’en vont avec la pluie. Comme dans le dernier monologue de Ridley Scott dans Blade Runner « Tears in Rain ».

Grosse Victim Magazine #03

He created a magazine named Grosse Victime Magazine, and he is about to finish the 5th issue. The last one was on the thematic of Blade Runner and has been selected in the great Angoulême International Comics Festival in France. A lot of artists worked on it : Martes Bathori, Lucie Morel, Laure Crubilé, Nikolaï Dumpty… A lot of cool and talented artists. It’s like a collective at large.

His inspiration are George Grosz, Otto Dix, Picasso, Dali, Winsor Mac Cay, Topor, Combas. He loves literature and spend most of his time in bookshops: Baudelaire, Céline, Henry Miller are just a few of his favorite authors. He loves poetry and writes rap songs since he was a teenager, also he has created a Graphic-Poem during first lockdown in France and trying to publish it nowadays. Paris works inspired by everything, especially cinema, music and theatre.


Antoine Paris ‘Dessin’ 2022

Il a créé un magazine nommé Grosse Victime Magazine, et il est sur le point de terminer le 5e numéro. Le dernier était sur la thématique de Blade Runner et a été sélectionné au grand Festival International de la Bande Dessinée d’Angoulême en France. Beaucoup d’artistes y ont travaillé : Martes Bathori, Lucie Morel, Laure Crubilé, Nikolaï Dumpty… Beaucoup d’artistes sympas et talentueux. C’est comme un collectif au sens large.

Exhibition Posters: Un Regard Moderne (2022), Espace Seven Galerie De Vos (2014), l’ Espace Seven, 2013, Paris
Antoine Paris, Dernière toile en date à l’atelier de l’ Espace Seven-Galerie Jacques De Vos, 2013

Art is a Relay Race !

Two of his books and some fanzines/ magazines were published in France : Peau d’encre, a book on a guy who was born tattooed and another one which is complicated to explain, inspirited by Edward Gorey.

He is interested in original forms, the new forms of creation like Burroughs’s cut-up technic. Paris is inspired by Surrealism, but also Dada with George Ribemont Dessaignes, and Cravan « J’étais cigare », Scum Manifesto, Hugo Pratt’s Watercolors, many treasures, and he adds: “Art is a relay race !”

Antoine works with a Belgian group who makes great labyrinths in alternative spaces (with slides, many stairs, hidden bars.) « Hey là bas », he draws for Soldes Almanach. And Devos Gallery in Paris supports his works since ten years, also he works with many bookshops. He makes some pop-up books for « les Libraires associés » which is a hidden bookshop in the north of Paris which is like Ali Baba’s Cavern. I work with L’Officine, a little and cute gallery in Ménilmontant in Paris.


Antoine Paris, penture, 2013

“Quand j’ai commencé à écrire, je ne sais pas où ça va, je me suis laissé aller à chercher le mystère et à suivre mon instinct. Il en va de même pour les toiles et les dessins.”

Deux de ses livres et quelques fanzines/magazines ont été publiés en France : Peau d’encre, un livre sur un mec né tatoué et un autre compliqué à expliquer, inspiré par Edward Gorey.

Il s’intéresse aux formes originales, aux nouvelles formes de création comme la technique du cut-up de Burroughs. Paris s’inspire du surréalisme, mais aussi de Dada avec George Ribemont Dessaignes, et Cravan « J’étais cigare », Scum Manifesto, les Aquarelles d’Hugo Pratt, de nombreux trésors, et il ajoute : “L’art est une course de relais !”

Antoine travaille avec un groupe belge qui fait de grands labyrinthes dans des espaces alternatifs (avec des toboggans, de nombreux escaliers, des bars cachés.) « Hey là bas », il dessine pour Soldes Almanach. Et la Devos Gallery à Paris soutient ses oeuvres depuis une dizaine d’années, aussi il travaille avec de nombreuses librairies. Il fait des livres pop-up pour « les Libraires associés » qui est une librairie cachée dans le nord de Paris qui ressemble à la Caverne d’Ali Baba. Je travaille avec L’Officine, une petite et mignonne galerie à Ménilmontant à Paris.

LES DIEUX DE L’OLYMPE (2013) Réalisation : Boris Chomon et Sun Noh // Avec : Abdel-Rahym Madi, Maxime Berdougo, Sylvère et Antoine Paris // Scénario : Antoine Paris // Prise de son : Boris Chomon // Musique  : Eikon

“When I began to write, I don’t know where It goes, I let myself go looking for mystery and follow my instinct. The same goes for canvases and drawings.”

With some friends he made some short films, which were selected by some festival, and showed in great cinemas like St-André-des-arts (lesfilmsducagibi.org).


Avec des amis, il a réalisé des courts métrages, qui ont été sélectionnés par certains festival, et des projections dans de grands cinémas comme St-André-des-arts.

Il est certain que ce jeune artiste, passionnément attaché à la vie, a plus à nous dire avec son art.

Un poète de rue Antoine Paris

It is certain that this young artist, passionately attached to life, has more to tell us with his art.

Antoine Paris: le_colis_piege

Facebook: antoine.paris.16


Stories Behind a Virus: Pakito Bolino’s 3D Hell

PAKITO BOLINO – 3D HELL

The veil of secrecy behind covid-19 and wuhan laboratoire is finally being opened; yes! We got a DC virus on our hands, but don’t panic because it’s coming with its 3d vision glasses and 4 color protection layers to investigate it. 34 pages of virus research, drawings, all based on scientific observations presented to the reader as a genetic code waiting to be deciphered.

Le voile du secret derrière covid-19 et wuhan laboratoire est enfin ouvert ; oui! Nous avons un virus DC entre les mains, mais ne paniquez pas car il vient avec ses lunettes de vision 3D et ses 4 couches de protection de couleur pour l’enquêter. 34 pages de recherche de virus, de dessins, le tout basé sur des observations scientifiques présentées au lecteur comme un code génétique à déchiffrer.

“EYE CLIMAX”, l’exposition de Pakito Bolino & Pascal Leyder à la Galerie Réplique
“EYE CLIMAX”, l’exposition de Pakito Bolino & Pascal Leyder à la Galerie Réplique
“EYE CLIMAX”, l’exposition de Pakito Bolino & Pascal Leyder à la Galerie Réplique
Parole de Miam Pakito Bolino

’70s French Punk claims Debord’s legacy and shows No Mercy! Pakito Bolino is still working and producing like crazy as an artist approaching his maturity period. You really have to be a little crazy to be able to perceive his art and the language he uses. Undoubtedly, he is one of the rare artists in the art-world today who put forth his power against the imperialist digital-culture that strives to turn us into a meta-trash. In his art, you can easily come across the legacy of Jean Dubuffet and the dreams of Topor. In the 21st century hell, when modernist utopias are dying, he still continues to fight to the last drop of his blood as LDC with his artist friends in pursuit of his dreams. He honors French Surrealism with his investigative spirit, enthusiasm and humane use of new technologies.

Le punk français des années 70 revendique l’héritage de Debord et montre No Mercy! Pakito Bolino travaille et produit toujours comme un fou en tant qu’artiste approchant de sa maturité. Il faut vraiment être un peu fou pour pouvoir percevoir son art et le langage qu’il utilise. Sans aucun doute, il est l’un des rares artistes du monde de l’art d’aujourd’hui à faire valoir son pouvoir contre la culture numérique impérialiste qui s’efforce de nous transformer en méta-poubelle. Dans son art, on retrouve facilement l’héritage de Jean Dubuffet et les rêves de Topor. Dans l’enfer du XXIe siècle, alors que les utopies modernistes se meurent, il continue de se battre jusqu’à la dernière goutte de son sang en tant que LDC avec ses amis artistes à la poursuite de ses rêves. Il honore le surréalisme français par son esprit d’investigation, son enthousiasme et son utilisation humaine des nouvelles technologies.

PAKITO BOLINO – 3D HELL
PAKITO BOLINO – 3D HELL

This crazy dadasof really deserves praise who makes us re-look at history and ourselves in a 3D HELL, -with LDC books, each worth a manifesto- also gives a whole new dimension to the European and Asian comics tradition and graphic arts.

Ce fou dadasof mérite vraiment des éloges qui nous fait re-regarder l’histoire et nous-mêmes dans un 3D HELL, -avec des livres LDC, chacun valant un manifeste- donne aussi une toute nouvelle dimension à la tradition de la bande dessinée et des arts graphiques européens et asiatiques.

PAKITO BOLINO – 3D HELL

PAKITO BOLINO – 3D HELL

NIGHTBREED: Monsters Vs META -Coming Soon in March 2023-

Monsters Vs META

ERMAN AKÇAY
PROUDLY PRESENTS

NIGHTBREED

GRAPHICS UNDERGROUND
MONSTERS VS META

Opening Party: Coming Soon in March 2023…

Organizers: Başak Şahin & Ceylan İpek El

Group Exhibition w/ Live Electronic Music
Video Animation Screening

minimüzikhol
Sıraselviler Cad. Soğancı Sok.
Cihangir Palas No:3 D:1 Cihangir, Beyoğlu
İstanbul

facebook: fb.me/e/2VnOtHFFj


Monsters Vs META, 2023

Büyük usta Clive Barker‘a hürmeten

Bedenlerimizi ve Hayvan-oluş’u esareti altına alarak bizleri köleleştiren bu meta-zorbalığa karşı en canavar halimizle gürültü çıkarıyoruz.

Minimüzikhol, şehrin gelişen mutasyonuna benzersiz bir bakış açısı sunuyor. Kavramsız negativiteyi, neanderthal kapitalizmin elinden geri almaya yönelik bir gece operasyonu. Öz-sevgimizi ve insan olmanın haysiyetini, medyatik gardiyanların ve bu siber-polis kültürünün elinden kurtarmak için müzik, şiir, dans ve plastik sanatlar yeniden bir araya geliyor. Makinelerin Alacakaranlığında insana içkin bir tepki, yaşamın kıyısından derinliklerine bir yolculuk. Digital algoritmaların esaretinde sahteleşen dünyanın karşısına sanatı- insanı, her türlü iktidar ve hırs noktasından uzakta, tekrardan tehlikeli ve özgür kılmaya yönelik devrimci bir girişim.

Kültürel- sanatsal tüm değerlerin gösteriye içkin kılınarak içlerinin boşaltıldığı bu tecavüz kültürünün karşısına insanı tüm çıplaklığı, çirkinliği, hastalığı ve sapkınlığıyla sahnelemekten çekinmeyen bir yeraltı karnavalı; şehrin kötü çocukları için otantik bir buluşma.

Yerli ve yabancı bir çok yeteneğin sergileneceği bu özel etkinlik için gece hayatının ücra köşelerinden sesleniyoruz:

Sanat Burada, Sen Neredesin?!


Monsters Vs META

Dedicated to big master Clive Barker

We are making noise against the META-tyranny which enslaves us by leading captive of ‘being-animal’ and Flesh.

“At the gates of Midian they hide-waiting for a savior who will lead them into a final battle against their most hated enemy… MAN!”

Minimüzikhol offers an unique perspective for the progressive mutation of the city. It is a night operation which takes back the ‘Non-Conceptual Negativity’ from the hands of Neanderthal Capitalism.

Music, poetry, dance and plastic arts come together to save the self-love and dignity from the hands of mediatic guardians and cyber-police culture. It is a reaction immanent to human in the Twilight of the Machines, and a journey from the shores of life through the depths. It is a revolutionary attempt away from any form of power and greed to make dangerous and free human and arts again that are disguised and faked under the captivity of digital algorithms.

It is an Underground Carnivale; ‘Le Théâtre du Grand-Guignol’, and an authentic meeting for the bad boys & bad girls of the city that does not hesitate to stage human in nudity, deformity, morbidity and deviancy against the techno-endustrial rapist culture which empties all cultural-artistic values and expressions by imbuing them to a spectacle.

If not now, when?!

We are calling out from the remote corners of the night life for this special event in which many local and foreign talents will be exhibited.

Art is Here, So Where Are You?!


Cins “Attack on Titan” Digital painting, 2022

Nightbreeds :
Erman Akçay • Nils Bertho
Pakito Bolino • Cins
Matilde Digmann
Ezgi İrem ‘E333’ Mutlu
Yves Hänggi • Mallie Hellström
Anne Van Der Linden
Zeynep Mar • Dave Deux Mille
Sara Di Pancrazio
Sam Rictus • Ben Sanair

Video-Animation & Short-movie Screening :

SAM RICTUS (Stop-motion animation 2022)
Sam Rictus – Robotic Flesh Planet (3:12) sound by ICBM

ADOLF HIBOU (Animation Music Videos from 2021-2022)
Adolf Hibou – Roum Roum Ah (3:40) video clip by Diego Lazzarin
Adolf Hibou – SATAN II (3:53) video clip by Maxime Borowski et Elipou
Adolf Hibou – Princess Barely Legal II (3:18) video clip by Maël Gagnieux
Adolf Hibou – Dreamland’ (3:39) video clip by Tino Di Santolo
Adolf Hibou – Indochine j’ai demandé halal (3:38) video clip by Totemm
Adolf Hibou – Va chier dans ta mère (7:48) video clip by Nakaor Hordecall

SARA DI PANCRAZIO
Sara Di Pancrazio –AS GARDENS NEED WALLS (12:00)
A short documentary film introducing French painter Van Der Linden from the catacombs of Forte Prenestino Crack Festival 2022, Rome.

HUMANS FLY Production
Cactus Boy – animation movie (6:46) / 2016

DAVE 2000 Acid TV (animation works from 2018-2022)
Dave2000 – Löpçük intro (0:20)
Dave2000 – UFOE ‘Exhibit’ 3D video animation (2:45)
Dave2000 – Micron Fields (1:27)
Dave2000 – Space (0:57)
Dave2000 – Z Phantom (00:41)
Dave2000 – Vomir des Yeux (00:12)
Dave2000 – Zoltar (0:32)
Dave2000 – Teotwiok (1:39)
Dave2000 – Daturacide (2:47)
Dave2000 – Zone A (2:23)
Dave2000 – Smog (0:10)
Dave2000 – Electron (0:38)
Dave2000 – Smurf (0:14)
Dave2000 – Zombborg (0:50)
Dave2000 – Crack Pills (0:41)

Total Running: 52 Minutes


Erman Akçay with Yves Hänggi, 2022 İstanbul

Erman Akçay:
Erman Akçay,
1982 İstanbul doğumlu, Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi mezunu (2004), birçok farklı disiplinde işler üretmiş grafik sanatçısı, okur-yazar, eleştirmen. Meşhur Löpçük fanzin‘in yaratıcısı.

Erman Akçay, born 1982 in Istanbul, graduated from Marmara University Fine Arts Faculty (2004), lives and works in Istanbul. He is a multi-media visual artist making paintings, artist books, zines and art prints. Akçay’s continuous artistic output began in 1990s, making punk-rock zines and graphic art.
lopcuk.org/erman-akcay


ADOLF HIBOU : Gaël Magnieux, Bruno Ducret & Nils Bertho. Photo by Arbre Payday (2021)

Nils Bertho:
Genç Fransız sanatçı Nils Bertho, Güney Fransa’da, Montpellier’de işlettiği galeri Le Mat’ın yanı sıra Rifuel-Fanglant dergisinin de yaratıcısıdır. Bertho aynı zamanda şarkı söylüyor, erkeklerden oluşan gürültülü rock’n roll grubu Adolf Hibou‘nın bir parçası olarak performanslar sergiliyor ve farklı sanatsal disiplinlerde aktif. Bertho, çizimlerinde kendi temalarının ve saplantılarının peşinden gidiyor. Sanatçı, bizlere farklı ebatlarda eserler sunuyor ve farklı sanatsal disiplinlerle ilgileniyor. Grafik doğaçlamalar üzerinden Rotring kalemlerle ya da fırçayla yarattığı dikkatli ve ustalıklı çizgilerle stilden stile geçen Bertho’yu, izleyicileri şaşırtma güdüsü yönlendiriyor ve Bertho için sanat, saf duyguların aktarımı anlamına geliyor. Punk müzik, yeraltı çizgi romanları, Ham Sanat, Cinema Bis, her kanaldan ‘kötü zevk’e referansta bulunarak Bertho’nun kişisel evreninin yekününü oluşturuyor.

ADOLF HIBOU – “Indochine j’ai demandé halal” Video clip by : Totemm – 2022
Nils Bertho “Yokai Arena”, 150x100cm, 2019

Based in Montpellier, France, Nils Bertho is a young artist exploring the confines of artistic expression around drawing, painting, comics, illustration, collage and music. In his drawing work, representing his own themes and obsessions. The artist shows us in different sizes and supports various things, switching from a style to another through graphic improvisations with meticulous and mastered lines with the finest Rotring pen or big felt pen that stains. The pleasure of surprising leads Nils Bertho, and for him, artworks bring about pure emotions. Punk, underground comics, raw art, cinema bis, all in reference to bad taste make the net of his own universe. Here is the occasion to discover his monstrous bestiary, his hybrid world in which he enjoys playing with a confusing humour.
nilsbertho.com


Pakito with Bertho’s book ‘il existe une dimension où on est encore tous ensemble’

Pakito Bolino:
Pakito Bolino,
1964 Nîmes doğumlu Fransız sanatçı, ressam ve yayıncı. Angoulême Güzel Sanatlar Fakültesinden mezun olduktan sonra serigrafi alanında kendini geliştirir ve 1993 yılında Paris’e taşınarak Ris-Orangis’te atölyesini ve kendi markası olan Le Dernier Cri’yi kurar. 1995 yılında ise Marsilya’da Friche la Belle de Mai‘de LDC için bir mağaza açar. Pakito Bolino, ağırlıklı olarak Dernier Cri’den yayımlanan birçok eserin (grafik, müzik, animasyon…) yaratıcısıdır. Aynı zamanda müzisyen, kameraman ve küratördür. Bugüne kadar 440’tan fazla sanatçı kitabı, 200’den fazla afiş, 2 adet antoloji (Le Dernier Cri, Hôpital Brut), bir çok plak ve 5 animasyon filmi yayınlamıştır.

Choolers division – Coromix (PAKITO BOLINO©)
Pakito

Pakito Bolino is a French artist, draftsman and publisher, born in 1964 in Nîmes. After studying at the School of Fine Arts in Angoulême, Pakito Bolino moved to Paris where he founded in 1993 the Le Dernier Cri editions in Ris-Orangis after having trained in the screen printing workshop. In 1995 the Éditions du Dernier Cri set up shop in Marseille, at the Friche la Belle de Mai. Pakito Bolino is the author of many works (graphics, sound, animations…) mainly published in Dernier Cri. He is also a musician, videographer and curator. To date, he has published more than 440 artist books, more than 200 posters, two magazines (Le Dernier Cri, Hôpital Brut), records and 5 animated films.
www.lederniercri.org

Pakito Bolino – Le Dernier Cri, ARTZINES.INFO

Cins “Yeni Manzaralar_2” 105 x105 cm, tuval üzerine akrilik ve sprey 2021

Cins:
1984 Ankara doğumlu Cins, İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Elinden çıkan işlerde ve katıldığı sergilerde ‘cins’ mahlasını kullanan sanatçı, estetik zevkini lise yıllarında başladığı graffiti ve sokak sanatına borçlu olduğunu dile getiriyor. Almış olduğu grafik tasarım ve sonrasındaki görsel iletişim tasarımı lisansüstü eğitimiyle beraber sanatı bugünkü şeklini almıştır.

Çalışmalarında çizgi film karakterlerinden graffiti’ye; pop-sanat’tan sürrealist düşleme uzanan geniş bir kültürel yelpazeden beslenmekte olan sanatçı, organik formlara ve grafik anlatıma dayalı soyutlamalar ve hikayelerle geliştirdiği bu dili, şehrin sokakları dahil bir çok farklı medium ve teknikle buluşturmayı başarmıştır.

Atölyede CİNS – Mine Sanat Galerisi, 2022

Born in 1984 in Ankara, Cins lives and works in Istanbul. The artist, who uses the nickname ‘cins’ in his works and in the exhibitions he attends, owes his aesthetic structure to his high school years, graffiti and street art tradition. With the graphic design and visual communication design postgraduate education he received, his art took its current form.

From cartoon characters to graffiti in his works; The artist, who is fed by a wide cultural spectrum ranging from pop-art to surrealist fantasies, has succeeded in bringing this language, which he developed with abstractions and stories based on organic forms and graphic expression, to many different mediums and techniques, including city streets.
instagram.com/cins3000


Dave Deux Mille ‘dessin composition’ 2020

Dave Deux Mille:
Sanatsal tutarlılık kaygısı taşımayan, kılık değiştiren, oyun hamurundan yaratıklar yapan, kartondan dekor kesen, imkansız senaryolar yaratan ve bütün bunları coşkulu bir tiyatro sahnelemek üzere şekillendiren çocuksu deha. “Çocukların ne üslupla ne de sanatsal tutarlılıkla işleri olur, ellerindeki neyse onunla eğlenirler”, o da yaptığının tamamen bundan ibaret olduğunu dile getiriyor.

He doesn’t care about artistic coherence, he is a child who disguises himself, a childish genius who makes critters out of modeling clay, cuts out a cardboard decor, invents an improbable scenario and mixes it all up to make a delirious play. Children have fun with what they have at hand and that’s exactly what he does.
protopronx.free.fr

No COVID here by Dave2000 a.k.a Sazalamuth

Mallie Hellström

Mallie Hellström:
Berlin’de yaşayan disiplinler arası çağdaş sanatçı Mallie Hellström, modernist, analog-kolaj geleneğini günümüze taşıyarak mucizeler yaratıyor. Sanatçı aynı zamanda, 2021’den bu yana (flinta ve queer sanatçılara odaklanan) üç günlük bir sanat etkinliği olan Karnival Of Arts gibi çeşitli grup sergileri ve sanat etkinliklerinin küratörlüğünü de yapmıştır.

Mallie Hellström is a contemporary analog collagist and interdisciplinary artist works in her own studio based in Berlin, Lichtenberg. Mallie is a young artist, but it is possible to come across an intense experience in her art already. She is synthesizing the modernist collage tradition with the surrealist attitude, bringing it to the present day and creating miracles.

She also curates regularly group-exhibitions and art-events such as Karnival Of Arts – that is a three days art-event since 2021 (with focus for flinta and queer artists since 2022) and in solidarity from this year with artistic and cultural associations with social interests.
instagram.com/artbyhellstrm

Mallie Hellström, Collages on carton, Left: ‘Untitled’, Right: ‘Fortitude’ Mixed media collage, 2023

MATIFESTO !

Matilde Digmann:
Matilde Digmann (Mat)
Bir sanatçı ve yazar olarak çok yönlü sanat pratiğini iki temel ilkeye dayandırmaktadır: Gölgeyi aşmak ve genellikle karanlıkta tutmaya özen gösterdiğimiz yönlerimizi açığa çıkarmak; böylece çizgi-roman dili, çeşitli afişler ve grafik hyper-text’lerden de faydalanarak sanatçı toplumdaki önyargıları ve baskın ahlakın tutarsızlıklarını gözler önüne sermeyi hedefler.

Mat, hem kişisel hem de toplumsal düzeyde gölgeyi (Jungcu anlamda) aşmak için çalışıyor. Onun sanat pratiğinin odaklandığı ikinci alan ise Shadow Work Podcast aracılığıyla özellikle amatör sanatçılara yardım etmek ve kapitalist ataerkil bir ortamda büyüyerek radikalleşmiş günümüz erkek ve kadın nesline şifa olmak amacıyla sanat camiasının iyileştirilmesine yönelik çalışmalar yapmaktır.

Nomineret til Pingprisen 2022: Matilde Digmann – PSEUDO

Matilde Digmann (Mat) is a gender fluid artist and author. Mat’s artistic practice is multi-faceted but rooted in two main principles: Work evolving around outing shadow and exposing things we usually try to keep in the dark, thereby calling out biased structures in society and discrepancies in dominant morality. Mat is working on outing shadow (in a Jungian sense) on a personal as well as on a societal level. The second focus of Mat’s artistic practice is in working towards a betterment of the artistic community – in service to particularly blocked artists via the podcast Shadow Work Podcast and in pursuit of healing a generation of men and women who have been radicalised by growing up in capitalist patriarchy – via the graphic novels Pseudo and the upcoming Bad Boys.
matildedigmann.dk


Modular Gamers: Ezgi İrem Mutlu x Tolga Baklacıoğlu

Ezgi İrem Mutlu:
Ezgi İrem Mutlu,
müzik çalışmalarına erken yaşlarda, müzisyen bir babanın kızı olarak henüz 9 yaşında, çocuk albümlerine solistlik yaparak başlıyor. 2007 yılından beri kendi bestelerini seslendiren ve ses tasarımında kendi melodilerini yaratırken vokallerde synthesizer, akustik piyano ve yarı dijital ve analog enstrümanlara ses kaydı yapan sanatçı, Sorbonne’daki eğitimini tamamladıktan sonra 2016 yılında davet aldığı İstanbul Devlet Tiyatrosu’nda yeteneklerini sergilemeye devam ediyor. İki yıl boyunca “Çehov Makinesi” ve “Narnia Günlükleri”nde oyunculuk, Tiyatro 9 tarafından sahneye konulan “Eksiği Var Fazlası Yok” oyununun ise solistliğini yapıyor. Çeşitli dizi, film ve reklam filmlerinde oyunculuğunu sergileyen Ezgi İrem, halen birçok farklı projede şarkıcı, söz yazarı, oyuncu ve dansçı olarak çalışmaktadır.

Interdisciplinary artist born in Istanbul. First stepped into music professionalism in a children’s album as a soloist when she was 9 years old. In addition to her musical experience, she graduated from Sorbonne Paris 3 Theater department license and master program as a comedian and writer. Since 2007, Ezgi Mutlu has been conducting her own compositions with her own productions, not using samples but creating her own melodies, sound design, and vocals playing synthesizers, acustic piano as well as recording sound on half digital and digital softwares. The originality and natural way of art is the most important expression in her life journey. She currently works as a singer, songwriter, actress, and dancer in lots of different projects.
linktr.ee/ezgiiremmutlu


Yves Hänggi, un tour du monde illustré, reportage sur Canal Alpha, août 2015

Yves Hänggi:
Yves Hängi’nin sanat dünyası, bağımsız çizgi romanlar, özgür figürasyon, Pop Art ve Ham Sanattan besleniyor. 1966 Porrentruy doğumlu sanatçının çalışmaları, memleketi İsviçre başta olmak üzere Fransa, Belçika, ABD ve Madagaskar dahil bir çok galeride sergilenmiştir. Yves Hanggi, geleneksel teknikler kullanarak poster parçaları, tipografik semboller gibi unsurları biraraya getiriyor ve mürekkep, boya, buluntu nesnelerden oluşturduğu geniş formatlı kolaj-illüstrasyonlarıyla biliniyor. Maskeleme, doğaçlama ve rastlantısallığa izin vererek resimlerine yeni bir boyut kazandıran Hänggi, sokağı hem bir ilham kaynağı, hem de sanatının şekillendiği stüdyosu arasında kurduğu bağ açısından sanatsal bir malzeme kaynağı olarak görmektedir.

Yves Hängi’s artistic universe is nourished by contemporary comics, independent comics, free figuration, pop art, popular arts and brute art. Born in 1966 in Porrentruy, Switzerland, a graduate of the Bienne School of Visual Arts and a member of the Swiss Association of Visual Artists Visarte, he is an illustrator, painter, graphic artist and organizer of cultural events. His work is the subject of exhibitions in Switzerland, France, Belgium, USA and Madagascar and has been published by several Swiss and French publishers. I reside and work in Porrentruy. With this series of large format illustrations combining ink, paint and a collage of found objects, Yves Hanggi continues to explore in Paris a practice that began at the end of 2020 during a residency in Berlin: integrating elements such as pieces of posters, typographic symbols and images torn from magazines into his usual pictorial techniques. By playing with tears, textures, superimpositions, chance and spontaneity, Yves Hanggi adds a new dimension to his illustrations and explores the connections he makes between the street (a source both of inspiration and raw materials) and the studio, where his creations are fashioned and composed.
yveshanggi.ch


doc anne van der linden V1 by Galerie Frédéric Roulette

“Telle celle des grands maîtres, la peinture d’Anne van der Linden est d’une richesse sémantique prodigieuse. Prodigieuse comme l’est sa ménagerie hu­maine dont la symbolique n’escamote jamais la nature charnelle. Prodigieuse comme l’est la révision complète de nos repères à laquelle elle nous invite, et où le dedans et le dehors, le mangé et le déféqué, le pénétré et l’excrété, se mêlent en une grande parousie qui réconcilie les matières en une seule et même matrice maternelle. Originalité singulière, cette oeuvre inscrit l’orificiel dans le cadre du « concevable pictural ». Les voilà enfin, ces dégoûtants orifi­ces, investis de la poésie visuelle à laquelle ils peuvent décemment prétendre. Au-delà même, c’est à une authentique cosmogonie alvine à laquelle nous sommes conviés. Les nuages deviennent étrons célestes à moins que, telle la déesse Nout ovulant le soleil au jour naissant, nos anus solaires expulsent les nuages noirs de nos sombres journées. Et Nout étant parfois représentée sous la forme d’une vache, rien d’étonnant donc à ce que l’amour de cette nouvelle et exceptionnelle série, soit ainsi nommé. Finalement, si cette mort ricanante qui rôde continuellement autour des corps patiemment occupés à s’explorer, ne venait distiller un malaise qui confine à l’effroi, l’oeuvre d’Anne van der Linden pourrait être considérée comme une onirique réconciliation avec tous les aspects, même les plus fonctionnels et méprisés, de la vie.” –D Kelvin

Anne Van Der Linden ‘Nostalgie’, ‘Navigation’ Dessin

Anne Van Der Linden:
1959 doğumlu Fransız ressam Anne van der Linden, Paris banliyölerinden biri olan Saint-Denis’te yaşıyor. Edebiyat eğitimi gören sanatçı, desen çalışmalarından sonra yağlı boyaya geçmiş, kısa bir süre soyut işler üretmiş, doksanlardan bu yana ise figüratif tarzını geliştirmiştir. Resimlerinde Alman ekspresyonizminden ortaçağ gravürlerine, Robert Crumb’dan erotik çizgi romanlara kadar uzanan geniş bir yelpazeden etkiler taşır; ilkel içgüdülerimiz ve toplumsal normlar arasındaki ilişkileri, gerilimi ifade etmenin yollarını arayan sanatçının ebebiyatla olan ilişkisi de resimlerine nüksediyor ve pek tabii eserleri Fransa başta olmak üzere bir çok farklı ülkede sergilenmiş. Karanlığa dalmaktan çekinmeyenlere.

Anne van der Linden, born 1959, She is a French painter and drawer who lives in Saint-Denis, suburb of Paris. Brought up in a literary education, she came early to drawing and then to oil painting late. After an abstract period, she developed her figurative style from the 90’s. Her art draws from a vein of German expressionism, middle-age engravings, and the work of American cartoonist Robert Crumb along with others. Her attachment to literature is naturally brought to life through her work.Her works aim is in searching for expression through the visual arts in finding the interaction between inner wild life and social standardization. Her work has been widely exhibited and published in France and other countries.
annevanderlinden.net


Zeynep Mar, watercolor on paper, 2020

Zeynep Mar:
Resimlerinde müstehcen konulara eğilse de aslında çekingen birisi o, becerikli, zerafet sahibi titiz çalışmalarıyla genç yaşta kendini gösteren yeteneklerden Zeynep Mar; onu resimleriyle tanıdık ama gelin görün ki dövme konusunda da bir o kadar iddialı, yarattığı karakterlerdeki ürkünçlük, absürdlük bizlere ne kadar da yakışıyor. Fantastik yaratıklar, cinlere karışmış çocuklar, tuhaf hayvanlar, kötücül varlıklar, iblisler, ifritler, ucubeler ve envayi çeşit garipliğe rastlamak mümkün onun çizgilerinde, her bir karakterin stilizasyonuyla vücuda işlediği bu mikro-evrenler, gözlerimizin önünde canlı birer tiyatroya, grotesk bir fantazmagoriye dönüşüyor adeta.

Zeynep Mar’ın her biri farklı hikayelerden fırlamışçasına duygusal yoğunluğa sahip karakterlerinin, dikkatlice bakıldığında ciddi detaylardan mürekkep oldukları anlaşılıyor, bu yaratık-figürler, stresli hallerinin tersine son derece sade ve rahat çizgilerle betimlenmişlerdir; bu diyalektik sanatçının resimlerinde de dikkat çekiyor. Mar, hüznü ve melankoliyi, erotizmin kösnül ışığında en hassas ve acı verici katmanlarına kadar işlemekten korkmayan cesur bir ressam. Bu flash karakterlerin topluca sahnelendiği kompozisyonlar ise çok geçmeden gözlerimizin önünde doğaüstü bir masalı canlandırmaya başlarlar.

1994 İstanbul doğumlu genç ressam, Avni Akyol Güzel Sanatlar Lisesi’ni bitirdikten sonra 2012’de Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi resim bölümünü kazanıyor ve 2019 yılında mezun oluyor. Uygulamalı atölye olarak fresk seçiyor ve okul dönemi boyunca serigrafi, gravür, lif sanatı ve ebru derslerini alarak kendini geliştirmeye devam ediyor. Yurt içi ve yurt dışı olmak üzere birçok karma sergi ve fuara katılan sanatçı aynı zamanda çizimlerinden nakış yaparak da bir çok iş üretmiştir.

Zeynep Mar ‘Flash works’

Zeynep Mar is a striking young artist who is currently based in Istanbul. Born in 1994 in Istanbul, After studying at Avni Akyol Fine Arts High School, she won the Mimar Sinan Fine Arts Faculty painting department in 2012 and graduated in 2019. She chooses frescoes as a hands-on workshop and focuses on self-development by taking classes in serigraphy, engraving, fiber art and marbling throughout the school term. The artist, who participated in many group exhibitions and art fairs in Turkey and abroad, also produced many works by embroidering from his drawings.

Although she tends to obscene subjects in her paintings, she is actually a shy person. Zeynep Mar is a resourceful, graceful, and talented artist who showed herself at a young age with her meticulous work; we know her with her paintings, but come see how ambitious she is about tattoos, and the eerie and absurdity of the characters she creates suits us. It is possible to come across fantastic creatures, children mixed with demons, strange animals, evils, freaks and all kinds of strangeness in her lines, the micro-universes that are embroidered into the body with the stylization of each character, transforming into a living theater, a grotesque phantasmagoria in front of our eyes.
instagram.com/zeynepmarr


Sara Di Pancrazio

Sara Di Pancrazio:
Roma’da yaşayan İtalyan fotoğrafçı ve film yapımcısı Sara Di Pancrazio, IED’de (Roma ve Milano) öğrenim gördükten sonra çeşitli sinema ve fotoğraf sanatçılarının asistanlığını yapmıştır. ‘Doğuştan fotoğrafçı’ olduğunu iddia eden genç yetenek ‘Nakid Magazine’, ‘Assure Magazine’, ‘To Be Magazine’ gibi bir çok farklı dergiye fotoğraflar çekmiştir. Sinema alanında Dario Argento ve David Lynch’ten ilham aldığını dile getiren sanatçının Fransız ressam Van Der Linden’i konu aldığı ilk kısa filmi “AS GARDENS NEED WALLS” 2022 yılında ilk kez gösterime girmiştir.

Sara Di Pancrazio ‘As Gardens Need Walls’ poster (2022)

Sara Di Pancrazio is an Italian photographer and video maker who lives in Rome. She studied at IED (Rome and Milan) and from that moment she started working as assistant for filmmakers/photographers. Her cinematic style influence’s starts from her cinema’s studies, in particular from Dario Argento and David Lynch. She was born as photographer and she started publishing on some magazine (like “Nakid Magazine”, “Assure Magazine”, “To Be Magazine”) Her first short film “AS GARDENS NEED WALLS” (June, 2022).”
instagram.com/saradipancrazio

‘As Gardens Need Walls’ a short documentary by Sara Di Pancrazio, 2022

Ben Sanair, gfx work, 2015

Ben Sanair:
Ben Sanair,
1984 Lyon doğumlu bir Fransız grafik sanatçısıdır. Avignon’da yaşıyor ve La Generale Minerale isimli kendi serigrafi atölyesinde özel serigrafi baskılar, posterler ve kitaplar üretiyor. Çalışmaları karmaşık soyutlamalardan Pop Art ve Japon grafiklerine kadar uzanmaktadır.

Ben Sanair is a graphic artist born in Lyon (1984). He lives and runs his own silk-screen atelier named La Generale Minerale in Avignon; he produces limited art prints, posters and books. His work ranges from complex graphics to abstract visuals, pop art and Japanese graphics.
www.bensanair.net

Big Love: Erman Akçay x Ben Sanair, 2022 İstanbul
Toys by Sanair

MAKE YOURSELF THREAT TO META !!
Monsters Vs META, 2023

NIGHTBREED

GRAPHICS UNDERGROUND
MONSTERS VS META

Karma Sergi / Canlı Elektronik Müzik
Video Animasyon Gösterimi

Açılış Partisi: Coming Soon in 2023…

minimüzikhol
Sıraselviler Cad. Soğancı Sok.
Cihangir Palas No:3 D:1 Cihangir, Beyoğlu
İstanbul

fb.me/e/2VnOtHFFj


Dövmedeki Çizgiler: Zeynep Mar ‘A Grotesque Phantasmagoria’

Zeynep Mar, Tattoo drawing

Resimlerinde müstehcen konulara eğilse de aslında çekingen birisi o, becerikli, zerafet sahibi, titiz çalışmalarıyla genç yaşta kendini gösteren yeteneklerden Zeynep Mar; onu resimleriyle tanıdık ama gelin görün ki dövme konusunda da bir o kadar iddialı, yarattığı karakterlerdeki ürkünçlük, absürdlük bizlere ne kadar da yakışıyor. Fantastik yaratıklar, cinlere karışmış çocuklar, tuhaf hayvanlar, kötücül varlıklar, iblisler, ifritler, ucubeler ve envayi çeşit garipliğe rastlamak mümkün onun çizgilerinde, her bir karakterin stilizasyonuyla vücuda işlediği bu mikro-evrenler, gözlerimizin önünde canlı birer tiyatroya, grotesk bir fantazmagoriye dönüşüyor adeta.

Zeynep Mar’ın her biri farklı hikayelerden fırlamışçasına duygusal yoğunluğa sahip karakterlerinin, dikkatlice bakıldığında ciddi detaylardan mürekkep oldukları anlaşılıyor, bu yaratık-figürler, stresli hallerinin tersine son derece sade ve rahat çizgilerle betimlenmişlerdir; bu diyalektik sanatçının resimlerinde de dikkat çekiyor. Mar, hüznü ve melankoliyi, erotizmin kösnül ışığında en hassas ve acı verici katmanlarına kadar işlemekten korkmayan cesur bir ressam. Bu flash karakterlerin topluca sahnelendiği kompozisyonlar ise çok geçmeden gözlerimizin önünde doğaüstü bir masalı canlandırmaya başlarlar.

1994 İstanbul doğumlu genç ressam, Avni Akyol Güzel Sanatlar Lisesi’ni bitirdikten sonra 2012’de Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi resim bölümünü kazanıyor ve 2019 yılında mezun oluyor. Uygulamalı atölye olarak fresk seçiyor ve okul dönemi boyunca serigrafi, gravür, lif sanatı ve ebru derslerini alarak kendini geliştirmeye devam ediyor. Yurt içi ve yurt dışı olmak üzere birçok karma sergi ve fuara katılan sanatçı aynı zamanda çizimlerinden nakış yaparak da bir çok iş üretmiştir.

Zeynep Mar, Tattoo drawings
Zeynep Mar, Tattoo Arts

Zeynep Mar, 60x45cm, Kağıt üzerine akrilik, 2021
Reptilian Mar, 2020

Conversation with Zeynep Mar, Multidisciplinary Istanbulite Artist

Çağla Bölek March 2019

Zeynep Mar is a young artist who is currently based in Istanbul. Born in 1994 in Istanbul, the painter begins to study painting at the age of 10. After studying at Avni Akyol Fine Arts High School, she won the Mimar Sinan Fine Arts Faculty painting department in 2012 and graduated in 2019. She chooses frescoes as a hands-on workshop and focuses on self-development by taking classes in serigraphy, engraving, fiber art and marbling throughout the school term. The artist, who participated in many group exhibitions and art fairs in Turkey and abroad, also produced many works by embroidering from his drawings.

Although she tends to obscene subjects in her paintings, she is actually a shy person. Zeynep Mar is a resourceful, graceful, and talented artist who showed herself at a young age with her meticulous work; we know her with her paintings, but come see how ambitious she is about tattoos, and the eerie and absurdity of the characters she creates suits us. It is possible to come across fantastic creatures, children mixed with demons, strange animals, evils, freaks and all kinds of strangeness in her lines, the micro-universes that are embroidered into the body with the stylization of each character, transforming into a living theater, a grotesque phantasmagoria in front of our eyes.

Zeynep Mar, Tattoo drawings
Zeynep Mar, Tattoo Arts
dörtlü_kompozisyon_small
Zeynep Mar, Nakış/ Textile works (2018)

“If I had the chance I would like to learn all the fields and match them with my works.”

Zeynep Mar is a striking young artist who is currently based in Istanbul. We talked about her inspirations, working process, and her divergent style. Enjoy the ride!

You create in various fields; painting, illustration, embroidery… Can you interpret your style and elaborate your technique? 

I have always been fond of variety. I do not think that one should focus solemnly on one area, at least I know that I cannot. I paint since I was a child and then I got the painting education but after a while painting only fell short. It is like eating apple everyday or looking from the same perspective. Jumping one field to another gives me peace because when I turn back to the old works that bored me then, I have a clearer, purer approach and find the right angle with new accumulations. It is a loop inside me. One might think that multiple fields can block progression but for me, everything is connected. If I had the chance I would like to learn all the fields and match them with my works.

Zeynep Mar, Nakış/ Textile works (2018)
Zeynep Marr (64) dekupe
Zeynep Mar, Tuval üzerine akrilik (2017)

What does your carnivalesque, bright and bold usage of colors mean to you? What is your relationship with colors?

Simplicity is not so close to me. I always want to be a productive artist but my exhibited works are not many. Actually, it is related to the difficulty of the creation process. When the moment comes I feel the excitement of a four-year-old with chaos in my head, I want to express everything and match coherent fields together and afterward feel the relaxation of that newly formed chaos. Perhaps it is related to my age and what is being experienced. I cannot be sure what kind of evolution would take place in the future…

Zeynep Mar, Tuval üzerine akrilik (2017)

I see repetitive figures and conceptions in your works. Such as women from different cultures, psychedelic effects, and nudity. Can you talk about their meaning for you? 

Woman figures and portraits are something I often use and nudity because of my academical past maybe. I haven’t thought about why I paint nudity but aren’t clothes boring? There are already dresses on everyone and everything… Those figures and conceptions are my experiences, emotions, and dreams as I am at some sort of a dimension and apparently my work here still continues. Those repetitions are not disturbing and it is okay to mingle around until they reach the next dimension. Aesthetics have been examined for centuries and consciousness is present right from the start and we question the cause of existence. All of these are fundamental, special and personal. Things that open to interpretation.

1734751
Zeynep Mar, Tuval üzerine akrilik ve posca (2017)

My style is not particularly Eastern or Western, the goal is to find the balance between the two.

In an earlier interview of yours, you mentioned that East Asian cultures and combinations of the opposition are inspiring for you. Considering your creative process, can we say that co-existence and acceptance of diversity are necessary in order to form a complete artwork? 

Yes. Different range of emotions, different materials, the unity of different ways of expressions… In the end, the universe consists of these and everything becomes more beautiful with solidarity. I believe it is important to accept and embrace it.

Your last group exhibition was at Mecra titled ‘Aysel Gürel Sergisi’. Aysel Gürel was a colorful, local artist that labeled as ‘marginal’. How was the experience of visualizing her as a radical and protest artist like yourself?

I haven’t been painting for a long time and haven’t been participating in an exhibition. So, when the invitation came I was delighted. Her personality accommodates with my style easily. Because I think her as a mother, a hard-working woman, with working ethics of her own and also a woman that doesn’t care about social pressures and doesn’t have regrets. There is not a single personality and a single role in life and Aysel Gürel is a good representation of it. After I found a suitable composition for her the rest flow fluently. I took a break from embroidery and felt a strong urge towards painting because of this work. It became one of the rare works that satisfied me.

Can you talk about opportunities and disadvantages of being a rebellious young artist in Turkey? 

My works did not put me in a rough situation before. I often receive positive criticism and the negative ones mostly are from my school in which I can see their points. I am glad about my current position. It is necessary to experience the conflict of extremes if the aim is creating something distinctive. Focusing on one area might harm the holistic point of view. My style is not particularly Eastern or Western, the goal is to find the balance between the two. Also when the study material is the self, process flows easily. The key is to continue… I have some projects in mind to work on. Also, I plan to attend Base this summer and I am open to exhibition invitations.

Interview by Çağla Bölek, March 2019 / yabangee – All photos courtesy of the artist.

For more information and contact:

Instagram: ZEYNEP MAR

Tumblr: ゼイネップ


Moleküler Adımlarıyla Şair: Eren Burhan

Eren Burhan, 2022

Haziran İki Bin Yirmi İki,

Bir Gecesi Gördüğüm Rüya

Eren Burhan

Pan su üzül yaprakları
Süzülsün manevrasıyla
Çaprazlama ateşin
Moleküler yürüyüşünü karda yaptı
Moleküler uykusuna
Güneşle ayın arasındaki bükülmüş metal
Patlayıp, yattı.
Peric komik biri
Peric skandal sandallarıyla
Zen nehirlerine
Salya akıtabilmek için
Parmaklarını sürtünmeyle açıp
Uçurtmak
Uçuşunu buzda yaptı moleküler
İlk uçuşuydu bu
Kar tanelerinin doldurduğu pattern,
Haricisim otlağında
Birkaç katmanlı katı mantarın
Çimine ulaşmak için
Sinematograf hayvansı bedenle sürünüyor.
Dört ayaklı bir ondört ayaklı.
Koku dokunun özünden fırlamış
ve dili uzatıyor dışarı.
Bu dil öyle bir dil değildil.
Peric ayıklığı en içkin içkimdir
Rüyay görür çürür


Eren Burhan “Dance” Kağıt üzerine pastel 2020

Lamba Kutusu Bir Dudak

Eren Burhan

Oranlıları yer, cesetlerine yenil 
Sabahın erken saatlerinde ilk serinlikte 
Korkuyla 
Koskocaman bir dünyaya geldim 
Mıknatıslama akımı 

2. Ve 3. Harmonikleri
Sık sık yaktırttığı kulak kanat 
Cehenneme dalan bağlantı grubuna 

Kendilerine bir saat kurulduğunu anımsar
Tırnaklarının ölümcül çıkış diyagramları 

Nasılsa aynı nokta 
Binlerce yaşamın ateşli
Yük alma fitili 
Yazınında karşılaştığımız 
Kuş yerini de çiğnedi eren irin 
Sesi de gün boyu 
Değişirdi 
Oran katı bir gökyüzüyle 
Birimler, görevliler, hat tıkacı soluğu 
Kumanda taşları arasında bu yolcu 
Sindirdi yemini

Sanat yapıtlarıyla olan tüm elementler 
Kök damar veya 
Kör damar diye tabir edilen 
Örnek kalınt hattaki kırık, iz dökme 
By- pass ayırıcı denir bu ayırıcıya
Su bloke biçiminden gelen 
Kesin sesli sinyal 
Bağırıyor kesin sesinizi diye 

İç ihtiyacı beslemeye yeter 
Lamba kutusu bir dudak 
Deneyimler 
jeneratörler sayıların müziğini 
Sepya kuyruğunda 
uzay doğunun


2017 Çanakkale

Otopside Buz Kal

Eren Burhan

Küçük gezegen kolyen
Yapışkan vuruşları
Obsi diyen kış göğsünle
Siren
Bişisel yarım küreyi
Yapışkan örü, dışı örtü
Robotla, yuvarlar yu’vav
Anne, antik asemik
Buzsun milyar parçadan
Bozulmamış

Buzkal


Eren Burhan ‘Dağ Orkestrası’ Lethe Kitap, 2019

98′ model bir şairressam Eren Burhan.

Dağ Orkestrasıyla sesleniyor.

Orkestra mümkün olan her yerde!

“munch; çığlık, rimbaud’un keskin dumanı; çığlık!
göktürk; çığlık, derinlik; çığlık, uzay; çığlık
sanayide yontuluyor mermer
dikilmek için toprağa; çığlık
gökyüzünden inen boş kargo; çığlık
demir; çığlık, kablo; çığlık, çığlık; çığlık!
ruhun sırtında taşıdığım odun ordusu; çığlık…

Dağ Orkestrası


Vinyet: Ek Dergi

PİSUVARDA BİRİSİVAR


Instagram: errenburhan


Joie Panique ! 7 nouveaux livres !

Joie Panique ! 7 nouveaux livres !

Très chères toutes et tous,

Joie Panique continue de vibrer et d’explorer…

7 nouveaux livres d’artistes arrivent dès demain !

7 artistes // 7 livres

Éditions limitées à 100 exemplaires  !!!

  • Tirage unique et original numéroté à la main
  • Format 15 x 21 cm
  • Très beau papier 170 g.
  • Vernis sélectif 3D
  • 20 pages d’images
  • 1 livre : 7 € // Pack des 7 nouveautés : 45 € seulement

JoiePanique Fantasma art book artists edition new artbook ghosts fantasies Joie Panique
Joie Panique Editions

Ils seront disponibles demain, mais nous vous offrons la possibilité de les commander en avant-première dès aujourd’hui sur www.joiepanique.ecwid.com !!!

N’attendez pas pour vous assurer de recevoir votre exemplaire collector  !

Merci à toutes et à tous !

Événement Paris : lancement le mardi 29 novembre à la galerie Arts Factory lors du vernissage de l’exposition d’Atak qui dédicacera son livre à cette occasion !

Événement Tours : Joie Panique au Festival Juste une impression organisé par le Temps Machine le samedi 19 et le dimanche 20 novembre.

Les 7 nouveaux livres Joie Panique sont arrivés !!

JPNQ loves YOU forever

Carole & Célia

Joie Panique Editions


Perfect Punk Emre Varışlı ve Otopoetika

GFX: Nils Bertho

Ş O V

Emre Varışlı

2016

Yazar’ın üç duvarlı odası ormana açılıyor. Manzara National Geographic. Yeşilin bitiminde hemen bir göl başlıyor. Göle yansıyan ağaçlar. Pastoral bir cehennem. Yazar dalıp gitmiş ve kamera hemen sırtından dolaşıp, önüne geçiyor, yüze yakın plan!

Koyu kahve takım içinde, kravatı pis ve buruşuk. Yeşile bakıyor. Mimiksiz. Kamera uzaklaşıyor. İnsan kendine en son rastlıyor. Bazıları için romantik doğadaki bok kokusunu Yazar hissetmez. Sadece yalın ayak durur ve ona yaklaşmaya götü yemediği için, tüm temkiniyle bakar. Gözleri yaşarıncaya kadar açık, gözleri akıncaya kadar açık, gözleri kendi gözleri olmayana dek açık. Bir kadın olduğunu unuturcasına ve bir erkek olduğunu unuturcasına, pigmentler akarken, yağmur beklenirken, kamera kayda devam ediyor. Odadan çimlere uzanan kablo yığını. Küçük elektirik kaçakları ve çıtırtılar. Böcekler gibi. Yazar geri çekiliyor ve üç duvarlı odayı geçip, diğer odaya dalıyor.

Ahşap döşemeli bir 90’lar faciası. Aplikler ve loş ışık içinde oturan çekirdek aile. Baba elit ve ayrı yıkanan temiz ev gömleğiyle çayını içiyor. O sırada araya porselen tabak seti, kadın pedi, çamaşır suyu ve meşrubat reklamı alınıyor. Bir erkek çocuk, üzerinde siyah bir pelerin var. Kamera kayıtta. Oğlanın yüzüne yakın plan. Oğlan az önce ağlamış ve şimdi mimiksiz şekilde kendi çükünü düşünüyor. Karşısında oturan üvey annesi tarafından tacize uğrayarak geçen geceler. Televizyonda üvey annenin taciz görüntüleri dönüyor. Ailecek çaylarını içip izliyorlar. Babanın yüzündeki tebessüm kocaman bır yarığa dönüşüyor. Yazar tam ortalarında, aile bireyleri onu başlarıyla, sakince, oturaklı, ölçülü bir şekilde selamlıyorlar. Kamera kaydediyor ve kablolar, müthiş el dokuması yeşil halının üstünde geziniyor.

biz kadınlar ve erkekler
sigaralarımız yakıp güzel kıyafetler giymeyi
kur yapmayı, götleri,
birbirimize ait olmayı bedenen devletler oluşturmayı
devlete ait olmayı, faturalanmış bir akış sağlamayı
imzalı parasal seçimleri, şarküteri alışverişlerini
kırmızı ruja sadık kalmayı, azıcık resmi giyinmeyi
ama asla fazla resmi görünmemeyi, bacakları, kalpleri
suratları tıraşlamayı, aynı yerlere sıçmayı, sıvalı duvarlar
arasında alt alta olmayı, üst üste olmayı, seks oyuncaklarını
akrabanın altın dişini, sik sıvazlamayı ve göt parmaklamayı
sulanmış amcıkları, cenaze evi için yemek pişirmeyi, azıcık sanattan anlamayı
haberlere bak-mayı,Pazar kahvaltılarını, hayvanat bahçelerini
iyi havalandırmayı, gay barları, hetero barları, mini barları
manik arkadaşlara üzülmeyi, ormana gidip fotoğraf çektirmeyi
doğa yürüyüşlerini, zencilerden bahsetmeyi, uzay açılarını
şişman çocukları, zayıf çocukları, uyuşturucuyla mücadeleyi,
terörle mücadeleyi, herhangi bir şeyle mücadeleyi
rus klasiklerini ve dini bayramları çok severiz.

Dış ses susuyor. Aile salonundan çıkılır. Kapıdan çıkarken kısa bir plan alınır. Kamera sırttan takibe devam eder. Yazar üçüncü odaya girer. Küçük bir ofis. Fotokopi makinası ve bilgisayarlar. Genç bir kadın Yazar’ı gördüğünde alt dudağını ısırır. Masanın altından bacaklarını birleştirip sıkar ve kamera bunu çoktan kaydetmiştir. Klima sesi. Klavye sesleri. Yazar mimiksiz.

Yeni başlayan aksiyon dizisi reklamı. Patlayan bombalar, havaya uçan arabalar ve silikon memeli tehlikeli kadınların macerası. Ter, erkeklik, tam otomatik silah, gece elbisesi, jartiyer. Yakın plan. Yazar’ın buruşuk deri üstünde gezinen göz yaşları. Kızın eline bacak arasına kayıyor ve kamere takipte. Asla tepki vermiyor. Adam fermuarını açıyor ve aletini salıyor. Ofisin ortasında otuz bir çekmeye başlıyor. Akan zevk sularına yakın plan. İçeriye sızan güneş ışığıyla parıldayan damlalar. Şakaktan akan ter. Beyaz ofis. Beyaz kadın. Apış arasında gezinen kırmızı ojeli yalanmış parmaklar.

dış ses:
insanın ne olduğu yüzünden anlaşılmaz
insan yüzü bir sapmadır
hayvan yüzü doğrudur
Kamera havalanıyor. Birbirine bağlı üç oda tepeden görünüyor. Uzaklaştıkça bir yıldıza
dönüşüyor.
Yazar o sırada ilk odadan, baştan başlıyor.


160. Kilometre işbirliğiyle gerçekleştirilen etkinlikte Emre Varışlı “diye bir şey bilmiyorum”, “Ölüm ve Piyasa” kitaplarından ve kitaplaşmayı bekleyen şiirlerinden seçtiklerini okuyor.

GFX: Liza Kaka

Factors Which Threat Our National Security

Emre Varışlı, 2016

Translation from Turkish to English by Deniz Cansever

what on earth you are looking for – with a rifle, getting away from some foggy place with a camera on your hand, hostages corrupted by a company which won’t let us take a nap under the midnight peacefully, just jerk off
when priests are kissing boys in their eyes, drain the semen.
When the boys start to kiss your padishah-eyes, just jerk off

when you see a robot movie, just jerk off
I’m not a martyr…
I didn’t mean to be a religion for you…
I’m not one of your militants…
I just wanted you to stroke my feathers…
I’ve left the company behind me

Turkey was moving, I had to get rid of my clothes – this country is really moving, before my third eye turns into a piece of art, I have to get rid of my eyes… you’re organizing permited protests, paying some money for damned books, with foods and smartness, with travelings, with bills, with hearses that you’re occuiped with doing. You’re just a civilized man who’s waiting for a nippy. Whereas the Nuclear planet is sooner, with parasites and you can hare the noises of electric crahes if you try to be fucking quiet for a while, neutralize your mind, hey, where is the mid-asian prophet, just tell me where the hell is that mid-asian prophet, a murder in the mid-october, a confusion in the mid-october, rise and fall for everyone, start to worshiping right through the crimson trees, reversed goat of the company, blood spots all over the snow-white and smooth walls of the company, a rusty machine in the middle of the company’s womb, the company, polytheism, shit nappies all over the illuminated panels., what on earth they are looking for – with a rifle, while young-dead-naked fleshs was crashing to the streets, the drum is blessing you, the rumbling devices knows that you’re really looking for, i wish that the company kills you as soon as possible, while the young-aged-bodies was crushing to the cold stone…

the bare sound of dead-naked fleshs – like a market property -do you ever realize that young-naked-fleshs are just about to loose their purchasing power – do you ever realize that young-naked-fleshs won’t be able to make your economy great again dead-naked-fleshs won’t be able to buy a damn car which was on that commercial anymore- dead-naked fleshs won’t be able to work like 20 hours – young-naked-fleshs won’t be able to follow your damn pioneer company – you’ve taken the right of police chasing from the dead-naked fleshs – dead-naked fleshs won’t be apply to the ministry of health for quit smoking anymore – you’ll not let dead-naked fleshs to watch some porn young-dead-naked fleshs won’t be able to see season off sales – dead-naked fleshs won’t lose weight healthy, dead-naked fleshs won’t be settled and get bussy with organic farmery – dead-young-naked fleshs won’t get the Italian food and it’s marvelous tastes – dead-naked fleshs can’t have a coffee and try to work at the same damn time – dead-naked fleshs won’t be able to try your new medicines – dead-naked fleshs can’t go and pray during holy friday anymore – dead-naked fleshs won’t follow the collumns anymore – dead-naked fleshs won’t participate to the customer satisfaction survey -dead-naked fleshs

sunny lands
my pants sticking to the ass, drenched
it’s not some sweat beacuse of working hard
just dust
looking for the dead spawn just came
looking for the dead spawn
on the land of Anatolia, looking for the dead spawn anatolian dead spawn thedeadspawnofanatolia just came for love
and to kill somebody


GFX: Liza Kaka

Milli Güvenliğimizi Tehdit Eden Unsurlar

Emre Varışlı, 2016


Elinde tüfekle neyi arıyorsun, elinde kamerayla sisin içinde uzaklaşıyorsun, şirketin elinde rehinler
bizi gecenin altına yatırmayacaklar, meniyi boşalt
padişah gözlerinden oğlanlar öperken, meniyi boşalt
robot filmleri izlerken, meniyi boşalt
ben sana şehit değilim
ben sana din olmadım
ben senin militanın değilim
ben senden tüylerimi okşamanı istemiştim
tüylerini okşamak istemiştim
şirketi arkamda bırakmıştım
Türkiye hareket ediyordu, giysilerimden kurtulmalıydım – bu ülke hareket ediyor, üçüncü gözüm bir sanat eserine dönüşmeden önce, gözlerimden kurtulmalıyım
izinli gösteriler yapıyorsun, birkaç kitaba para ödüyorsun, yemekler ve zarafetler içinde, seyahatlerle faturalarla cenaze arabalarıyla meşgul oluyorsun. Garsonu bekleyen bir medenisin. oysa Nükleer gezegen yakında, parazitlerin ve elektrik çakımlarının sesini duyabilirsin biraz sessiz olursan, aklını toprakla, orta asya peygamberi nerede, bana orta asya peygamberinin yerini söyle, ekim ayında bir cinayet, ekim ayında bir kargaşa, yükselmiş ve düşmüş herkes için, kıpkırmızı ağaçlara tapmaya başlıyoruz, şirketin ters keçisi, şirketin beyaz pürüzsüz duvarında kan lekesi, şirketin rahminde paslı makine, şirket, şirk, şirketin ışıklı panosuna dolan bok sinekleri.. onlar tüfekle neyi arıyorlar, genç ölü çıplak etler sokağa çarparken, taşa çarparken, sen ne yapıyorsun, bir heykelin altında duruyorsun, oryantal bir heykel seni koruyor, davul seni koruyor, gümbürdeyen aygıtlar senin ne istediğini çok iyi biliyor, şirketin seni gebertmesini diliyorum, genç ölü bedenler soğuk taşa çarparken..
ölü çıplak etlerin sesi – pazar malı gibi – genç çıplak etlerin alım gücünü kaybettiğini biliyor musunuz – ölü çıplak etlerin ekonomiye artık can veremeyeceklerinin farkın mısınız – ölü çıplak etler reklamını yaptığınız o arabayı alamazlar artık – ölü çıplak etler artık yirmi saat çalıştırılamayacaklar – genç çıplak etler yurt dışı tatillerinde öncü firmanızı takip edemeyecekler – ölü çıplak etlerin polis tarafından kovalanma hakkını ellerinden aldınız – ölü çıplak etler sigarayı bırakmak için bakanlığınızdan yardım alamayacak – ölü çıplak etlere porno izletemeyeceksiniz – genç ölü çıplak etler mağazanızın sezon indirimden yararlanamayacak – ölü çıplak etler sağlıklı kilo veremeyecekler, ölü çıplak etler köye yerleşip organik tarım yapamayacaklar – ölü genç çıplak etler İtalyan mutfağının eşsiz tatlarını deneyemeyecekler – ölü çıplak etler kahvesini yudumlayıp çalışamayacaklar – ölü çıplak etler yeni ürettiğiniz ilaçları deneyemeyecekler – ölü çıplak etler cumaya gidip dua edemez artık – genç ölü çıplak etler köşe yazılarını takip edemeyecekler – ölü çıplak etler müşteri memnuniyeti anketlerine katılamayacaklar – ölü çıplak etler

tüfekle ne arıyorsan – bırak… ölüm bir şeydir, sıklıkla istenen bir şey, embriyonik gelişim, kurtuluş marşları, ben yaz akşamları kimin elini tutup filmlere, korkunç sokaklara gideceğim
bu aşk saatinde arazilerdeyim
güneşli arazilerdeyim
pantolonum kıçıma yapışıyor sırılsıklam
alnımdan emek teri akmıyor
toz toprak
Ölü dölü bulmaya geldim
buraya geldim
ölü dölü bulmaya geldim
Anadoluda ölü dölü bulmaya
anadolü ölü dölü anadolüölüdölü
geldim
bir şeyi sevmeye
bir düşman kazanmaya


ÖLÜM VE PİYASA

EPİKRİZ X VARIŞLI

You have to make a decision son!

💀