ÇİVİ GİBİ YERE ÇAKILAN KADIN

Acayip meraklı bir yaşlı kadın pencereden aşağı düş­tü, çivi gibi yere çakılıp parçalara ayrıldı.

Başka bir yaşlı kadın pencereden sarkıp ilkinin kalın­tılarına bakmaya başladı, ama o da, acayip meraklı oldu­ğundan, çivi gibi yere çakılıp parçalara ayrıldı.

Daha sonra bir başka yaşlı kadın pencereden yere ça­kıldı, sonra bir başkası, derken bir başkası.

Artık altıncı yaşlı kadın pencereden yere çivi gibi ça­kılırken onları seyretmekten bana gına gelince, kör bir adama örme şal verildiği söylenen Maltsevski’nin dük­kânında aldım soluğu.

– Daniil Harms

---

Clout, İstanbul ve Londra’da yaşayan ve çalışan ödüllü bir tiyatro grubu. Rusya, Fransa, Türkiye ve İskoçya’dan katılan üyelerle uluslararası bir izleyici kitlesine hitap eden fiziksel açıdan cesur bir tiyatro olmaya çalışıyor. Absürd mizah, şiddet, dağınıklık ve görsel şiire başvurdukları işleri, yüce şeyler kadar anlamsızlıkları da kapsıyor.

Paris’teki Ecole Jacques Lecoq Tiyatro Okulu’ndaki tanışıklık ve orada geçirilen yıllar, zamanla tüm bu işlerin habercisi oldu.

Şu anki çekirdek kadroları Sacha Plaige ve Mine Çerçi’den oluşuyor. Her biri, kendine münhasır dünyaları ve performans tarzlarıyla tiyatroya çok farklı açılardan yaklaşıyorlar. Bu dünyalar, birbirlerine ters düşseler de absürde, gerçekdışıya, groteske, uygunsuz ve şaşırtıcı olana doğru eğilimlerinin dehşet verici ve garip olanla birlikte gündelik hayatla buluşmasını sağlıyor. En büyük arzuları ise şimdiye kadar sahnede görülmemiş işlere imza atmak.

Sahne aldıkları yerler arasında (birkaç tanesi) Moskova’daki Meyerhold Merkezi, Maschinenhaus Essen, Londra’daki Battersea Sanat Merkezi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Tiyatrosu ve Edinburgh’daki Summerhall yer almakta.

clout-theatre.com

---

Nota Bene Yayınları tiyatro dizisinden Jacques Lecoq imzasıyla yeni bir kuram kitabı:

Şiirsel Beden: Yaratıcı Tiyatro Eğitimi

Daha önce Beliz Güçbilmez’den Çöl Oyunu ve Zana Kılıç’tan Değirmen/Aş oyunlarını basan yayınevi Mine Çerçi’nin çevirdiği Jacques Lecoq’un “Şiirsel Beden/Yaratıcı Tiyatro Eğitimi” kitabıyla alana katkısını sürdürüyor.

“Şiirsel Beden”, çağdaş tiyatronun en önemli isimlerinden Jacques Lecoq’un 1956 yılında Paris’te kurduğu okulda verilen tiyatro eğitiminin temel ilkelerini, hedeflerini, yöntemlerini konu alıyor. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Fransa’da beden eğitimi dersleri veren ve spor aracılığıyla bedenin nasıl hareket ettiğini araştıran Jacques Lecoq, sonraki yıllarda İtalya’da keşfettiği commedia dell’arte, mim ve diğer hareket biçimlerinden etkilenir ve Paris’e geri döndüğünde bu biçimleri öğrencilerle birlikte araştırmaya devam edeceği okulunu açar. “Şiirsel Beden”de Jacques Lecoq, mimden akrobasiye, nötr maskeden mimodinamiğe, larva maskelerden karakter maskelerine ve karşı maskelere, hikaye anlatıcılığından melodrama, bufonlardan tragedyaya, insanlık komedisinden clowna ve absürde okuyucuyu okulun pedagojik yolculuğuna çıkarıyor.

Doğaçlama, oyun, maske, hareket ve jeste bakışını, kendi tiyatro anlayışını kitap boyunca okuyucuyla paylaşan Jacques Lecoq, kitabın üçüncü bölümünde mimar Krikor Belekyan ile ortaklaşa kurduğu ve bünyesinde deneysel senografi çalışmaları yapılan Hareket Çalışmaları Laboratuvarı (LEM) hakkında kısa bir bilgi veriyor. Kitabın son bölümü, dünyanın çok farklı yerlerinden gelen sayısız öğrencinin okulu bitirdikten sonra sanatsal yolculuklarına ne şekilde devam ettiklerini ele alıyor. Çevirisini Jacques Lecoq Uluslararası Tiyatro Okulu’ndan 2011’de mezun olmuş Mine Çerçi’nin yaptığı kitap, editör Beliz Güçbilmez’in ifadesiyle, Stanislavski metodunun Amerikan versiyonuyla, demek ki zaten yanlış çevrilmiş, yanlış anlaşılmış ve açıkça Amerikanlılaştırılmış versiyonu üzerine kurulu oyunculuk eğitiminin belirleyici olduğu Türkiye’de bedene nakşolmuş izlere dönerek, en çok bedenle hatırlamayı öğrenerek yeniden başlamak isteyenler ve tiyatro sahnelerinde yaratıcı bir soluk arayanlar için olağanüstü bir kılavuz niteliğinde.

Şiirsel Beden: Yaratıcı Tiyatro Eğitimi

---

Formed in 2012, Clout Theatre met and trained at Lecoq in Paris. They made their first show rehearsing in Paris squats and this grimey aesthetic has formed the foundations of all their work. Although their performance style contains strong influences from their training, they have carved out their own theatrical language and now make work heavily reliant on the visual, grotesque and strange. 

With members from Russia, France and Turkey, they strive to make physically bold theatre for an international audience. Using absurd humour and visual poetry, their work deals with the sublime and the ridiculous in equal measure. Their approach is atmosphere-based and seeks a coherence between visual elements, acting style and non-traditional narrative.

---

---

The core members of Clout Theatre are Sacha Plaige and Mine Cerci.

They have performed in China, France, Germany, Turkey and Russia and are now based in London.

Nominated Total Theatre Award 2012 & 2013, Darkchat Award 2015
Winners  Audience Award Physical Fest 2012, OneStop Arts Audience Award 2013

clout-theatre.com

Dün gece izlediğim “Athena” üzerine birkaç satır yorum yapayım.

Video klip ve reklam yönetmenliği kökenli Romain Gavras, sinema dünyasının unutulmaz yaratıcılarından biri olan babası Costa Gavras’tan bambaşka bir rota tutturuyor beyazperdede. Babasının sahiplendiği geleneksel politik film kurgusuna meyletmektense, yenilikçi, modern bir tavrı benimsiyor, hangi projeye el atarsa atsın, hareketin, eylemin, hatta katıksız kaosun hâkimiyetini görselleştiriyor. Adidas için çektiği reklam filminde de bu böyle, MIA ve Kanye West için çektiği video kliplerde de, 2010 yılında çektiği “Bizim de Günümüz Gelecek” de de. Nitekim, Venedik Film Festivali’ne bomba gibi düştükten sonra Netflix’te gösterime giren “Athena”da da aynı güzergâhı takip ediyor.

“Athena”, en temelde bir adalet arayışının hikâyesi. Romain, Fransa’nın banliyölerinde yaşayan Mağrip ve Afrika kökenli gençlerin ruh halini, öfkesini, sayılı saatlere yayılan bir çeşit “gerilla savaşı” üzerinden gözler önüne seriyor. Kamera, 13 yaşındaki kardeşleri polisin elinde can veren ve katledilme görüntüleri medyaya sızdırılan iki kardeşi takip ediyor sürekli. Banliyö bir tür mikrokozmos olarak varlık buluyor ve o âlemde seyircilerin kılavuzları bu iki kardeş, onların koşturmacaları ve eylemleri üzerinden olayları anlamlandırma şansı ediniyoruz. Karem, küçük kardeşinin intikamını almak için Athena adlı gettodaki gençleri harekete geçirmiş, havai fişekler, sopalar, molotof kokteylleriyle donanmış durumdaki gençler adalet taleplerini etkili kılmak için her şeyi göze almışlar. Bu uğurda ilk adım olarak en yakın karakolu basıp polislerin silahlarına el koyuyorlar (Film bu muazzam, tüylerinizi diken diken edecek sahneyle açılıyor zaten). Büyük kardeş Abdel ise bir ordu mensubu, küçük kardeşinin acısını yüreğinin en derininde hissetmesine rağmen, konumu gereği sistemin dışına çıkmamaya, oradan sözünü söylemeye, Karim’in önderlik ettiği ayaklanmayı yatıştırmaya gayret ediyor. Filmde geri planda kalan bir diğer üvey kardeş daha var. O da banliyölerin karanlık yüzünü simgeleyen bir uyuşturucu çetesi üyesi. Onun tek derdi, Athena’da ortalık savaş alanına dönmüşken “mallarını” güvence altına almak ve bu kargaşadan sağ salim sıyrılmak.

Romain, fitil bir kez tutuştuktan sonra bombanın patlamasına kimsenin engel olamayacağını açık seçik ilan ediyor “Athena”da. Stilistik şiddet sahnelerini arka arkaya sıralıyor, fonda çalan opera parçaları eşliğinde alternatif bir mitolojik evren tahayyül ediyor ve en önemli bütün bunları gerçekçilikten uzaklaşmadan yapıyor. “Athena”, meseleyi doğru bir bakış açısıyla ele alma tavrı kadar içerdiği her sekansın profesyonelliği ve atmosfer tasarımının mükemmelliğiyle de göz dolduruyor. Filmin senaryo ekibinde Ladj Ly’ın da yer aldığını not düşeyim de, geçtiğimiz yıl bizzat onun yönettiği “Sefiller”i izleyenler “Athena”nın neye benzediği hakkında bir fikir sahibi olsun.

Romain, “Athena”da kendi tarzında, yani esas olarak harekete, görsel dinamizme dayanan, estetik fetişizminin yer yer hikâyenin akışının bile önüne geçebildiği, seyirciyi nakavt etmeye niyetli çarpıcı bir filme imza atmış. Kaosun, öfkenin dilini beyazperdeye layığıyla yansıtabilme becerisini bir kez daha dosta düşmana ilan ederek takdirimizi kazanıyor. Uzatmadan söyleyeyim, unutulmaz sahneler içeren, üzerine konuşulmayı hak eden müthiş bir filmle karşı karşıyayız.

Gökhan Gençay, 2022

---

Rastlantısal Orman ‘Bir Okuma Odası’ Sergisi Ziyarete Açıldı

ISTANBUL’74’ün, Amerikalı sanatçı ikilisi Jonah Freeman ve Justin Lowe’un, Boo-Hooray küratörlüğündeki mekana özgü tasarlanan Rastlantısal Orman (Bir Okuma Odası) sergisi açıldı. 17. İstanbul Bienali‘ne paralel olarak açılan sergi, Kasım ayına kadar Nef Bebeköy’de ziyaret edilebilecek. Sanatçılar Freeman ve Lowe, küratör Johan Kugelberg’in de katıldığı açılış gecesinde, New York merkezli Escape-Ism ve Michelle Mae’nin canlı müzik performansı gerçekleşti.

ISTANBUL’74 kurucu ortağı, yönetmen Alphan Eşeli sergi ile ilgili görüşlerini “Freeman ve Lowe, objeler ve mekanlar üzerinden çarpıcı hikayeler yaratmayı başaran nadir sanatçılardan. Bir Okuma Odası etrafında şekillenen bu sergide, Freeman ve Lowe’a ait duvar kağıdı eseri; sanatçıların ve Boo-Hooray’in arşivinden nadir yayınlar, Türkiye’den ve dünyadan önemli arşivler ve sanatçı kitapları ile bir araya geliyor. Serginin en heyecan verici tarafı ise interaktif bir düzende kurgulanmış olması. Ziyaretçiler, çeşitli karşıt-kültür yayınlarından kült kitapların ilk baskılarına kadar çok geniş bir seçkiyi sanatçılar tarafından tasarlanmış bir enstalasyonda inceleyebilecek” diyerek açıklıyor.

William S. Burroughs’un “Elektronik Devrim” makalesinden esinlenen New Yorklu sanatçı ikilisi Freeman & Lowe’un İstanbul’da Nef Bebeköy’e ait 19. yüzyıldan kalma tarihi bir yapıyı, bir okuma odasına dönüştürdüğü sergi; Türkiye’den ve dünyadan önemli sanatçı, yazar, yönetmen ve müzisyenler tarafından üretilen text art, sanatçı kitapları, çeşitli arşivler, albümler, kataloglar, antolojiler, denemeler, günlükler, raporlar, belgeler, grafik yapıtlar, resimli kitaplar, dergiler ve her türlü efemerayı bir araya getiriyor. 

Gündelik olanın benzersiz sanat nesnesi ile iç içe şekilde düzenlendiği sergide, ziyaretçiler yapıtları nadir kitap kütüphanelerinde olduğu gibi okuma odasında inceleme şansına sahip oluyor.

Arşivleri ile sergiye katkıda bulunanlar arasında J.G. Ballard, Do Not Research, John Waters, Issey Miyake, Anicka Yi, Harmony Korine, Jonas Mekas, New Models, Bruce Davidson, Juergen Teller, Nobuyoshi Araki, Chase Hall, Marc Caro, Dash Snow, Erman Akçay, Alphan Eşeli, Sakıp Sabancı Müzesi ve daha birçok isim yer alıyor.

Jonah Freeman ve Justin Lowe’un Random Forest (Rastlantısal Orman) adlı duvar kağıdı eseri, sergi tasarımının temelini oluşturuyor. Sanatçıların kendi görsel arşivinden 20.000’den fazla görüntünün renge göre otomatik şekilde kategorilere ayrılarak düzenlenmesiyle ortaya çıkan sonuç, imgelerden oluşan görünüşte sonsuz bir matrise işaret ediyor.

Yaratıcı disiplinlerden önde gelen isimlerin katkısıyla kürasyonu üstlenen Freeman ve Lowe, bu sergi için İsveç doğumlu müzik tarihçisi ve alt kültür eserleri koleksiyoneri Johan Kugelberg önderliğindeki Boo-Hooray ile birlikte çalıştı. Ayrıca, yönetmen Alphan Eşeli’nin özel arşivinden sınırlı sayıda plağın yer aldığı bir Müzik Odası da sergiye eşlik ediyor.

Kasım ayına kadar Salı-Pazar günleri saat 11:00-19:00 arası ziyaret edilebilecek Rastlantısal Orman sergisi esnasında, Gem Alf tarafından nadir vintage parçalarla tasarlanan ‘74 Lounge’da bir dizi söyleşi ve etkinlik gerçekleştirilecek. Ziyaretçiler aynı zamanda, Assouline Pop-Up’ta yer alan özel seçkiyi de inceleme fırsatı bulacaklar.

BOO-HOORAY HAKKINDA

Boo-Hooray 20. ve 21. yüzyıla ait punk, hip hop ve karşı kültür alanlarındaki basılı eserler, efemera, fotoğraf ve kitapların arşivlenmesi ve korunmasını sağlayan New York merkezli arşiv ve proje alanıdır. 2010 yılında Johan Kugelberg tarafından kurulan Boo-Hooray, çeşitli sanatçı ve kuruluşların arşivlerini üniversiteler ve müzelerle buluştururken nadir kitaplar, fotoğraf, efemera ve sanat yayımlayıp satmaktadır ve dünyanın her yerinde sergiler düzenlemektedir.

Kaynak: cumhuriyet.com.tr, 18 Eylül 2022 Pazar

---

Jonah Freeman, Justin Lowe ve Boo–Hooray

Küratörlüğündeki Sergi

15 Eylül’de Sanatseverlerle Buluşuyor

ISTANBUL’74’ün mekana özgü sergisi Rastlantısal Orman (Okuma Odası); 15 Eylül 2022’de Nef Bebeköy’de açılacak. Amerikalı sanatçılar Jonah Freeman ve Justin Lowe ile Boo-Hooray’in küratörlüğündeki sergi, 17. İstanbul Bienali paralel sergiler kapsamında ziyaretçisiyle buluşacak.

Rastlantısal Orman (Okuma Odası) sergisi; Türkiye’den ve dünyadan önemli sanatçı, yazar, yönetmen ve müzisyenler tarafından üretilen text art, sanatçı kitapları, çeşitli arşivler, albümler, kataloglar, antolojiler, denemeler, günlükler, raporlar, belgeler, grafik yapıtlar, resimli kitaplar, dergiler ve her türlü efemerayı bir araya getirecek.

William S. Burroughs’un Elektronik Devrim makalesinden esinlenen New Yorklu sanatçı ikilisi Freeman & Lowe, sergi için İstanbul’da Nef Bebeköy’e ait 19. yüzyıldan kalma tarihi yapıyı okuma odasına dönüştürecek. Gündelik olanın benzersiz sanat nesnesi ile iç içe şekilde düzenleneceği sergide, ziyaretçiler yapıtları nadir kitap kütüphanelerinde olduğu gibi okuma odasında inceleme şansına sahip olacak.

Jonah Freeman ve Justin Lowe’un Random Forest (Rastlantısal Orman) adlı duvar kağıdı eseri, sergi tasarımının temelini oluşturuyor. Sanatçıların kendi görsel arşivinden 20.000’den fazla görüntünün renge göre otomatik şekilde kategorilere ayrılarak düzenlenmesiyle ortaya çıkan sonuç, imgelerden oluşan görünüşte sonsuz bir matrise işaret ediyor.

Yaratıcı disiplinlerden önde gelen isimlerin katkısıyla kürasyonu üstlenen Freeman ve Lowe, bu sergi için İsveç doğumlu müzik tarihçisi ve alt kültür eserleri koleksiyoneri Johan Kugelberg önderliğindeki Boo-Hooray ile birlikte çalıştı. Her biri Freeman ve Lowe’un özel kolaj tasarımına sahip sınırlı sayıda plağın yer aldığı bir Müzik Odası da sergiye eşlik ediyor.

Rastlantısal Orman (Okuma Odası) sergisi boyunca, New York merkezli Escape-ism ve Michelle Mae’nin gerçekleştireceği müzik performansının yanı sıra Jonah Freeman, Justin Lowe, Johan Kugelberg, Ian F. Svenonius ve Alphan Eşeli ile söyleşiler de dahil olmak üzere bir dizi etkinlik düzenlenecek. 15 Eylül’de kapılarını açacak sergi, Kasım ayına kadar Nef Bebeköy’de ücretsiz olarak ziyaret edilebilecek.

ISTANBUL’74

---

Istanbul’74 Presents

Random Forest (A Reading Room)

by Jonah Freeman & Justin Lowe

with Boo-Hooray

ISTANBUL’74 is presents Random Forest (A Reading Room), a site-specific exhibition by Jonah Freeman & Justin Lowe with Boo-Hooray opening 15 September 2022, running parallel to the 17th Istanbul Biennial.

Inspired by William S. Burroughs’ The Electronic Revolution, the New York artist duo Freeman & Lowe take over a 19th century French orphanage in Istanbul and transform the space into a reading room. Conceived as an anachronistic vessel, the exhibition frames a group of artists, writers and musicians who have taken the language, the word and the book as a basis for broad methods for cut-up, collage and disruption.

The exhibit is organized in such a way as to have the ephemeral co-mingle with the unique art object. Functioning like a rare book room in a library, the exhibition will feature a collection of text art, book works, archives, albums, writings, diaries, statements, scores, zines, graphic works, page art, illustrated books, magazine works, and all manner of ephemera. Visitors can request a work in which they can peruse in the reading lounge.

The exhibition design will have the foundation of Jonah Freeman & Justin Lowe’s wallpaper work Random Forest. In this work, the artists have developed a pseudo-random design generator that makes color-fade grid patterns from their studio picture archive. Over 20,000 images are organized into categories according to subjects. The result is a seemingly endless matrix of imagery.

With the contribution of leading names from the creative disciplines, the artist duo undertook the curation, with Boo-Hooray led by Swedish-born music historian and collector of counter-culture artifacts Johan Kugelberg. Accompanying the Reading Room, the exhibition also features an Audio Room that showcases limited edition records, each featuring an individual collage design by Freeman & Lowe.

During the Random Forest exhibition, a series of events will take place, including a music performance by New York-based band Escape-ism with Michelle Mae and talks with Jonah Freeman, Justin Lowe, Johan Kugelberg, Ian Svenonius, and Alphan Eşeli.

---

Random Forest (A Reading Room)

Jonah Freeman

In his essay The Electronic Revolution, William S. Burroughs cites the work of German Doktor Kurt Unruh von Steinplatz who posited a theory that language originated in humans through a biological mutation of the nervous system caused by viral infection. Once the human body was infected with the language virus it would replicate and mutate exponentially.

The word begins as a viral code that mutates into a sound and then an image. The expansion continues: the alphabet is formed as coded sequences. Language evolves into the written word allowing for intergenerational communication. The Gutenberg press is invented for mass dissemination of these coded sequences. This prosthesis of the human mind expands and transforms into the electronic age. And here we are: broadened, atomized, scattered: in the kitchen with a telepathic toaster not sure who’s controlling who.

Mr. Burroughs, in the second part of The Electronic Revolution, advocates for a subversion of the control of language and all its technological extensions through the cut-up method in which all manner of media could be repurposed into false news and informational chaos. Collage as an anarchistic prank. This prophetic call to arms can be seen explicitly embodied in Memes, the language virus du jour, which spreads, mutates and evolves with pernicious fluidity. Burroughs advocated for mediated subterfuge in the era of Watergate when tape recorders were taking down a government and the lines were clearly drawn. The present is, among other things, more slippery.

It is through this lens that we propose an exhibition that takes the form of the reading room. This anachronistic vessel will frame a group of artists, writers and musicians who have taken language, the word and the book as a basis for broad methods for cut-up, collage and disruption. The exhibit will be organized in such a way as to have the ephemeral co-mingle with the unique art object. A collection of text art, book works, archives, albums, inventories, anthologies, writings, diaries, statements, scores, documentations, graphic works, page art, illustrated books, magazine works, and all manner of ephemera.

The exhibition will function like a rare book room in a library where a visitor will be able to request a work which they can then peruse in the reading lounge.

The exhibition design will have the foundation of Jonah Freeman & Justin Lowe’s wallpaper work Random Forest. In this work, Freeman & Lowe have developed a pseudorandom design generator that makes color-fade grid patterns from their studio picture archive. Over 20,000 images are organized into categories such as Food, Riot, Aztec, Sex Jokes and so on. These subject folders are processed through a computer-automated algorithm that composes the images into a grid pattern of randomized order. Each resulting subject cluster is assigned a distinct yet random color fade code. The subject clusters can then be tiled in any random, scalable order based on the character of the architectural site. The result is a seemingly endless matrix of imagery.

Artwork, custom shelving, and casework are arranged on top of the wallpaper. In the center of the room will be desks, tables and chairs for the ease and comfort of the visitors.

ISTANBUL’74

---